ስሜቶቹ ነገሮች ከተጋራቢው ይርቃሉ፣ ግን ፍላጎቱ ይቀራል። የበላይውን እውነት በማየት፣ ያ ፍላጎትም ይጠፋል።

2.59. ለእርሱ የማይፈልግ ሰው የስሜቶቹ ነገሮች ሊቀሩ ይችላሉ፤ ግን የማይቀረው ወደነሱ ያለው ጣፋጭነት ነው። ለዚህ ጠንካራ ጥበብ ያለው ሰው ግን፣ የከፍተኛውን እውነት በቀጥታ በሚያገኝበት ጊዜ ይህ ጣፋጭነት ራሱ ይቀራል። አስተያየት፡- "የስሜቶቹ ነገሮች ከሰውነት ውስጥ ከሚኖር ከራሱን ከሚያግድ ሰው ይርቃሉ፤ ግን ወደነሱ ያለው ጣፋጭነት አይርቅም።" ሰው ራሱን በሁለት መንገድ ያግዳል፡ (1) በፈቃዱ ምግብን ትቶ ወይም በህመም ምክንያት ማለት ያለበትን ለመቅረት ተገደደ፣ እና (2) ሁሉንም የስሜት ነገሮች ትቶ ብቸኛ በመቀመጥ፣ ማለትም ስሜቶቹን ከነገሮቻቸው መልሶ በመሰብሰብ። እዚህ ላይ "ራሱን የገደደ" የሚለው ቃል በተለይ ስሜቶቹን ከነገሮቻቸው የሚመልስ ተግባሪውን ያመለክታል። በህመም የተያዘ ሰው በሃሳቡ ይህ አስተሳሰብ ይቀራል፡- "ምን ማድረግ እችላለሁ? ሰውነቴ ነገሮችን ለመጠቀም ኃይል የለውም፤ በዚህ ነገር ላይ ሃይሌ አይደለም። ነገር ግን ስሜ ሲጠጋ ኃይልም ወደ ሰውነቴ ሲመለስ፣ ያንጊዜ ነገሮችን እጠቀማለሁ።" ስለዚህ የጣፋጭነት ስሜት (ጥቅት) በእሱ ውስጥ ይቀራል። በተመሳሳይ፣ ስሜቶቹ ከነገሮቻቸው ሲመለሱ፣ ነገሮቹ ይቀራሉ፤ ግን ውስጣዊው የጣፋጭነት ስሜት፣ በነገሮች ውስጥ ያለው ደስታ መሰማት፣ በተግባሪው ውስጥ በቀላሉ አይቀርም። ለእነዚያ በተፈጥሮ ወደ ነገሮች ጥቅት የሌላቸው እና ጽኑ ውስጣዊ መለየት (ቫይራግ) ያላቸው ተግባሪዎች፣ ይህ የጣፋጭነት ስሜት በልምምድ ደረጃ ላይ በነበሩበት ጊዜ እንኳን ይቀራል። ይሁን እንጂ ይህ መግለጫ ለእነዚያ በጥንቃቄ እና በሃሳብ ተግባር የሚሰሩ ነገር ግን ጽኑ ውስጣዊ መለየት የሌላቸው ተግባሪዎች ነው፤ ነገሮችን ከተዉ በኋላ እንኳ፣ የጣፋጭነት ስሜታቸው አይቀርም። "ለእርሱ ግን፣ የከፍተኛውን ባየ ጊዜ ይህ ጣፋጭነት ራሱ ይቀራል።" ለዚህ ጠንካራ ጥበብ ያለው ሰው፣ የጣፋጭነት ስሜቱ አምላክን በቀጥታ በሚያገኝበት ጊዜ ይቀራል። የጣፋጭነት ስሜት ስለቀረ ብሎ ሰው ጠንካራ ጥበብ ያለው ሰው ይሆናል የሚል ህግ የለም። ይሁን እንጂ ጠንካራ ጥበብ ያለው ሰው ሲሆን የጣፋጭነት ስሜት እንደማይቀር የሚል ህግ አለ። "ይህ ጣፋጭነት ራሱ" የሚለው ሐረግ የጣፋጭነት ስሜቱ በተግባሪው እራስ ማለትም በ"እኔ" የሚለው ስሜት ውስጥ እንደሚኖር ያመለክታል። ይህ ተመሳሳይ የጣፋጭነት ስሜት ጥቅት በመልኩ የሚታይ ደረጃ ይይዛል። ስለዚህ ተግባሪው ይህን ጣፋጭነት ከራሱ እራስ ማለትም ከ"እኔ" ስሜቱ ማውጣት አለበት፤ "እኔ ፍላጎት የሌለኝ ነኝ፤ ጥቅት ወይም ምኞት ማዳበር የእኔ ባህርይ አይደለም" ብሎ በማሰብ። በዚህ መንገድ፣ ፍላጎት የሌለው ባህርይ በማሳደግ ወይም ፍላጎት የሌለኝ ለመሆን በማሰብ፣ የጣፋጭነት ስሜቱ አይቀርም፤ የከፍተኛውንም እውነት በሚያገኝበት ጊዜ ጣፋጭነቱ ሙሉ በሙሉ ይጠፋል።