BG 2.19 — Sankhya Yoga
BG 2.19📚 Go to Chapter 2
एनंवेत्तिहन्तारंयश्चैनंमन्यतेहतम्|उभौतौविजानीतोनायंहन्तिहन्यते||२-१९||
ya enaṃ vetti hantāraṃ yaścainaṃ manyate hatam ubhau tau na vijānīto nāyaṃ hanti na hanyate ||2-19||
य: he who | एनं: this | वेत्ति: knows | हन्तारं: slayer | यश्चैनं: he who | मन्यते: thinks | हतम्: slain | उभौ: both | तौ: those | न: not | विजानीतो: know | नायं: not | हन्ति: slays | न: not | हन्यते: is slain
GitaCentral Polski
Ten, kto uważa Jaźń za zabójcę, i ten, kto uważa, że została zabita, obaj nie rozumieją. Ona nie zabija ani nie jest zabijana.
English
Swami Gambirananda
Swami Adidevananda
Hindi
Swami Ramsukhdas
Sanskrit
Sri Ramanuja
Sri Madhavacharya
Sri Anandgiri
Sri Jayatirtha
Sri Abhinav Gupta
Sri Madhusudan Saraswati
Sri Sridhara Swami
Sri Dhanpati
Vedantadeshikacharya Venkatanatha
Sri Purushottamji
Sri Neelkanth
Sri Vallabhacharya
Detailed Commentary
**2.19.** Ten, kto uważa tego zamieszkującego [ciało] za zabójcę, i ten, kto uważa go za zabitego – obaj nie wiedzą prawdziwie; albowiem on ani zabija, ani jest zabijany. **Komentarz:** *'Ten, kto uważa go za zabójcę'* – ten, kto uważa tego zamieszkującego [ciało] za zabójcę, nie wie poprawnie. Powodem jest to, że w zamieszkującym nie ma sprawstwa działania. Tak jak żaden rzemieślnik, choćby najzręczniejszy, nie może wykonać żadnej pracy bez narzędzia, podobnie ten zamieszkujący nie może sam z siebie niczego uczynić bez ciała. Dlatego w rozdziale trzynastym Pan powiedział, że wszystkie działania spełniana są wyłącznie przez Prakryti (Naturę) – kto to pojmuje, ten pojmuje brak sprawstwa zamieszkującego (13.29). Znaczenie jest takie, że w ciele nie ma sprawstwa, ale ten zamieszkujący, utożsamiając się z ciałem i tworząc z nim więź, uważa się za sprawcę działań spełnianych przez ciało. Jeśli nie tworzy więzi z ciałem, wówczas nie jest sprawcą żadnego działania. *'I ten, kto uważa go za zabitego'* – ten, kto uważa go za zabitego, również nie wie poprawnie. Tak jak ten zamieszkujący nie jest zabójcą, podobnie nie podlega on zabiciu; ponieważ w nim nigdy nie zachodzi żadna modyfikacja. To, w czym zachodzi modyfikacja, w czym zachodzi zmiana – czyli to, co podlega narodzinom i zniszczeniu – tylko to może być zabite. *'Obaj nie wiedzą; on ani zabija, ani jest zabijany'* – obaj nie wiedzą, co znaczy, że ten, kto uważa tego zamieszkującego za zabójcę, nie wie poprawnie, i ten, kto uważa go za podlegającego zabiciu, również nie wie poprawnie. Tutaj rodzi się pytanie: Czy ten, kto uważa tego zamieszkującego za jednocześnie zabójcę i zabitego, wie poprawnie? Odpowiedź brzmi, że on również nie wie poprawnie. Powodem jest to, że ten zamieszkujący w istocie nie jest taki. Nie jest ani niszczycielem, ani nie podlega zniszczeniu. Pozostaje wiecznie i nieprzerwanie ten sam, bez modyfikacji. Dlatego nie należy opłakiwać tego zamieszkującego. Ponieważ kontekstem przed Ardżuną jest wojna, tutaj zamieszkujący został opisany jako pozbawiony działań zabijania i bycia zabijanym. W prawdzie jest on pozbawiony wszelkich działań. **Związek:** W odpowiedzi na pytanie, dlaczego ten zamieszkujący nie podlega zabiciu, mówi się...