በተመጣጣኝ ጥበብ የተሞላ ሰው፣ በዚህ ሕይወት ሁለቱንም መልካምና መጥፎ ሥራዎች ይተዋል። ስለዚህ፣ ለዮጋ አገልግል። ዮጋ በተግባር ውስጥ ክህሎት ነው።

【የቃላት ትርጉም】 ・Buddhiyuktah: በጥበብ የታጀበ ・Jahati: ይጥላል ・Iha: በዚህ ህይወት ・Ubhe: ሁለቱንም ・Sukritadushkrite: መልካም እና ክፉ ስራዎች ・Tasmat: ስለዚህ ・Yogaya: ለዮጋ ・Yujyasva: ራስህን ስጥ ・Yogah: ዮጋ ・Karmasu: በስራዎች ውስጥ ・Kaushalam: ችሎታ 【ማብራሪያ】 ለፍሬ በመጓጓት የሚከናወን ስራ ሰውን ሊያስር ይችላል። ውጤቶችን ያስገኛል፣ እናም ስራውን የሰራው ሰው እነዚያን ለመደሰት በዚህ ሞት በሚጠብቀው አለም እንደገና መወለድ ይኖርበታል። ስራው በአእምሮ ሚዛን (የጥበብ ዮጋ፣ ማለትም ከንጹህ አስተውሎት ጋር የተዋሃደ) እና አእምሮው በጌታ ላይ በማረፍ ከተከናወነ፣ አያስረውም፤ ምንም ፍሬ አያመጣም፣ እንዲያውም ያ ስራ አይደለም። የሚያስሩ ባህሪ ያላቸው ስራዎች በእኩልነት ወይም በተመጣጠነ አስተሳሰብ ሲከናወኑ ያ ባህሪያቸውን ያጣሉ። የተመጣጠነ አስተሳሰብ ያለው ዮጊ ሁሉንም ስራዎች በውስጡ ላለው መለኮታዊ ፈጻሚ (ኢሽዋራ ወይም አምላክ) ይሰጣል።

**2.50:** በተመጣጣኝ አእምሮ የተጠነሰሰ ሰው በዚህ ሕይወት ውስጥ በሕያውነቱ ሳለ መልካምንም ክፉንም ሥራ ይተዋል። ስለዚህ ወደ ዮጃ (ወደ ተመጣጣኝነት) አገፋፍር፤ ዮጃ በተግባር ውስጥ ያለው ክንውንነት ነውና። **ግሥግሥ፡** "ቡድዲዩክቶ ጃሀቲሃ ኡብሄ ሱክርታዱሽክርቴ" – በተመጣጣኝነት የተመሠረተ ሰው በሕያውነቱ ሳለ መልካምንም ክፉንም ሥራ ይተዋል፤ ማለትም መልካምና ክፉ በእርሱ ላይ አይጣበቁም፣ ከእነሱ ነጻ ይሆናል። ልክ እንደ ዓለም ውስጥ መልካምና ክፉ ሥራዎች በተወሳሰበ የሚከሰቱ ቢሆንም፣ እነሱ ሁሉን በሚሸፍነው የላይኛው ጌታ ላይ አይነኩም ልክ፣ እንደዚሁ በተመጣጣኝነት በቋሚነት የተመሠረተ ሰው በመልካምና በክፉ አይነካም (ጊታ 2.38)። ተመጣጣኝነት የሚባለው ሳይንስ ሰው በዓለም ውስጥ በሚኖርበት ጊዜ ከዓለም ሙሉ በሙሉ ያልተጣበቀ ሆኖ ለማለፍ የሚያስችለው ነው። ልክ እንደ ሎተስ ቅጠል ከውሃ የተፈለቀ በውሃም ውስጥ የሚኖር ቢሆንም፣ በውሃው አይቀባም ልክ፣ እንደዚሁ በተመጣጣኝነት የተጠነሰሰ ሰው በዓለም ውስጥ በሚኖርበት ጊዜ ከእርሱ ያልተጣበቀ ሆኖ ይኖራል። መልካምና ክፉ አይነኩትም፤ ማለትም ከመልካምና ከክፉ የተገለለ ይሆናል። በእውነቱ፣ ራስ (ፅንሰ-ህሊና) በተፈጥሮው ከመልካምና ከክፉ ነጻ ነው። ከእውነተኛ ያልሆኑ ነገሮች – እንደ አካል – ጋር በመተባበር ብቻ መልካምና ክፉ በእርሱ ላይ የተጣበቀ ይመስላል። ከእነዚህ እውነተኛ ያልሆኑ ነገሮች ጋር የማይተባበር ከሆነ፣ እንደ ሰማይ ያልተጣበቀ ሆኖ ይቀራል፤ መልካምና ክፉም አይነኩትም። "ታስማድዮጋያ ዩጅያስቫ" – ስለዚህ ራስህን ለዮጃ አገፋፍር፤ ማለትም በተመጣጣኝነት በቋሚነት ተመሥርተህ ቁም። በእውነቱ፣ ተመጣጣኝነት የአንተ ተፈጥሮ ነው። ስለዚህ አንተ ዘላለማዊና በቋሚነት በተመጣጣኝነት ብቻ ተመስርተህ ነህ። በመጣበቅና በመጠላት ብቻ ነው ያንን ተመጣጣኝነት የማትሰማው። ሁልጊዜ በተመጣጣኝነት ባልተመሠረትክ ኖሮ፣ ደስታንና ሐዘንን እንዴት ትረዳለህ? እነዚህ ሁለቱ የተለያዩ ናቸውና። እነዚህን ሁለቱ በሚረዳቸው ጊዜ፣ በመምጣታቸውና በመሄዳቸው ሁልጊዜ ተመጣጣኝ ነህ። ይህንን ተመጣጣኝነት እወቅ። "ዮጃህ ካርማሱ ካውሻላም" – በተግባሮች ውስጥ ዮጃ ብቻ ክንውንነት ነው፤ ማለትም በተግባሮች ስኬት ወይም ውድቀት እና በፍሬዎቻቸው ማግኘት ወይም ያለመገኘት ውስጥ ተመጣጣኝ ሆኖ መቆየት – ያ ብቻ በተግባር ውስጥ ያለው ክንውንነት ነው። በመነሳትና በመጥፋት የተገዙ በሆኑ ተግባሮች ውስጥ፣ ከዮጃ የሚበልጥ አስፈላጊ ነገር የለም። በእነዚህ ቃላት ጌታ ዮጃን አልገለጸም፤ ይልቁንም ክብሩን አወጀ። የእነዚህ ቃላት ትርጉም 'በተግባር ያለው ክንውንነት ብቻ ዮጃ ነው' ተብሎ ቢወሰድ፣ ምን ቅሬታ ይኖራል? ይህ ትርጉም ቢወሰድ፣ ከዚያም በታላቅ ክንውንነትና ጥንቃቄ የሚከናወነው ስርቆት ሥራ እንኳ ዮጃ ይሆናል። ስለዚህ እንደዚህ ያለ ትርጉም አይገባም። አንድ ሰው 'እኛ በትእዛዝ የተደረገ በክንውንነት የተከናወነ ተግባር ብቻ ዮጃ ነው ብለን ነው የምናስበው' ሊል ይችላል። ነገር ግን ይህንን አመለካከት መያዝ ሰውን በክንውንነትና በሁሉም አባሪዎቹ በተከናወነው ተግባር ፍሬ ይሰርየዋል፤ የተመጣጣኝነት ሁኔታውንም ያጣዋል። ስለዚህ እዚህ ላይ 'በተግባሮች ውስጥ ዮጃ ብቻ ክንውንነት ነው' ብለን መተርጎም ተገቢ ነው። ምክንያቱም ተግባርን በሚሠራበት ጊዜ ውስጣዊ ፅንሰ-ህሊናው ተመጣጣኝ የሆነ ሰው በተግባሩ ወይም በፍሬው አይሰርዝም። ስለዚህ በመነሳትና በመጥፋት የተገዙ በሆኑ ተግባሮችን በሚሠራበት ጊዜ ተመጣጣኝ ሆኖ መቆየት እውነተኛ ክንውንነት፣ እውነተኛ ጥበብ ነው። ሌላው ነጥብ፡ በቀደሙት ሁለት ጥቅሶችና በዚህ ጥቅስ በመጀመሪያ አጋማሽ ላይ፣ የተነጋገረው ስለ ዮጃ (ተመጣጣኝነት) ብቻ ነው፣ ስለ ክንውንነት አይደለም። ስለዚህ 'በተግባሮች ውስጥ ዮጃ ብቻ ክንውንነት ነው' ብለን መተርጎም ከዘገባው አውድ ጋርም በሎጂክ ይጣጣማል። **አገናኝ፡** አሁን፣ ቀደመውን ጥቅስ ለማረጋገጥ ጌታ በሚቀጥለው ጥቅስ ምሳሌ ይሰጣል።