Ten, kto posiada zrównoważoną mądrość, porzuca zarówno dobre, jak i złe uczynki w tym życiu. Przeto oddaj się Jodze. Joga jest zręcznością w działaniu.

【Znaczenie słów】 ・Buddhiyuktah: obdarzony mądrością ・Jahati: odrzuca ・Iha: w tym życiu ・Ubhe: oboje ・Sukritadushkrite: dobre i złe uczynki ・Tasmat: dlatego ・Yogaya: dla Jogi ・Yujyasva: poświęć się ・Yogah: Joga ・Karmasu: w działaniach ・Kaushalam: umiejętność 【Komentarz】 Praca wykonywana z pragnieniem owoców może jedynie zniewolić człowieka. Przyniesie ona rezultaty, a wykonawca działania będzie musiał narodzić się ponownie w tym śmiertelnym świecie, aby się nimi cieszyć. Jeśli praca jest wykonywana z równowagą umysłu (Jogą mądrości, czyli zjednoczeniem z czystą inteligencją) i z umysłem spoczywającym w Panu, nie zniewoli ona człowieka; nie przyniesie żadnych owoców, w zasadzie nie jest to już praca. Działania, które mają naturę wiążącą, tracą tę naturę, gdy są wykonywane z równowagą ducha lub zrównoważonym rozsądkiem. Yogi o zrównoważonym rozsądku przypisuje wszystkie działania Boskiemu Aktorowi wewnątrz (Isvara lub Bóg).

**2.50:** Osoba obdarzona (zrównoważonym) intelektem porzuca zarówno dobre, jak i złe czyny, nawet żyjąc na tym świecie. Przeto oddaj się Jodze (zrównoważeniu), albowiem Joga jest zręcznością w działaniu. **Komentarz:** „Buddhiyukto jahātīha ubhe sukṛtaduṣkṛte” – Osoba ugruntowana w zrównoważeniu porzuca dobre i złe czyny już za życia; to znaczy, dobro i zło się do niej nie lgną, staje się od nich wolna. Tak jak na świecie nieustannie dokonują się czyny dobre i złe, a jednak nie dotykają one wszechprzenikającego Najwyższego Pana, podobnie ten, kto trwa stale ugruntowany w zrównoważeniu, nie jest dotykany przez dobro i zło (Gita 2.38). Zrównoważenie jest taką nauką, dzięki której człowiek, żyjąc w świecie, może pozostawać całkowicie nieprzywiązany do świata. Jak liść lotosu rodzi się z wody i pozostaje w wodzie, a jednak nie jest przez nią skażony, tak osoba obdarzona zrównoważeniem, żyjąc w świecie, pozostaje do niego nieprzywiązana. Dobro i zło jej nie dotykają; znaczy to, iż staje się ona wyzbyta przywiązania do dobra i zła. W istocie, Jaźń (świadomość) jest z natury wolna od dobra i zła. Dopiero przez utożsamianie się z bytami nierzeczywistymi – takimi jak ciało – dobro i zło zdają się do niej przylegać. Jeśli nie utożsamia się z tymi nierzeczywistymi bytami, pozostanie nieprzywiązany jak przestworza, a dobro i zło go nie dotkną. „Tasmādyogāya yujyasva” – Przeto oddaj się Jodze; to znaczy, trwaj stale ugruntowany w zrównoważeniu. W istocie, zrównoważenie jest twoją prawdziwą naturą. Przeto jesteś wiecznie i nieustannie ugruntowany w samym zrównoważeniu. Tylko z powodu przywiązania i awersji nie doświadczasz tego zrównoważenia. Gdybyś nie był zawsze w nim ugruntowany, jak mógłbyś postrzegać przyjemność i ból; są to bowiem dwa odrębne stany. Kiedy postrzegasz te dwa, pozostajesz zawsze zrównoważony w ich przychodzeniu i odchodzeniu. Urzeczywistnij to zrównoważenie. „Yogaḥ karmasu kauśalam” – W działaniach, sama Joga jest zręcznością; to znaczy, pozostawać zrównoważonym w powodzeniu lub niepowodzeniu działań oraz w osiągnięciu lub nieosiągnięciu ich owoców – oto jest prawdziwa zręczność w działaniu. W działaniach, które podlegają narodzinom i zniszczeniu, nie ma nic ważniejszego niż Joga. W tych słowach Pan nie zdefiniował Jogi; raczej ogłosił jej chwałę. Gdyby znaczenie tych słów rozumieć jako „Sama zręczność w działaniu jest Jogą”, jakie byłoby zastrzeżenie? Jeśli przyjąć takie znaczenie, to nawet czyn kradzieży dokonany z wielką zręcznością i ostrożnością stałby się Jogą. Przeto taka interpretacja jest niewłaściwa. Można by rzec, że za Jogę uważamy tylko nakazane działania wykonane zręcznie. Lecz trzymanie się tego poglądu przywiązałoby człowieka do owoców działań wykonanych zręcznie i ze wszystkimi ich uwarunkowaniami, powodując utratę stanu zrównoważenia. Dlatego właściwe jest tu przyjęcie znaczenia: „W działaniach, sama Joga jest zręcznością”. Powód jest taki, że ten, czyje wnętrze pozostaje zrównoważone podczas wykonywania działań, nie będzie związany ani przez działania, ani przez ich owoce. Przeto pozostawać zrównoważonym podczas wykonywania działań, które podlegają narodzinom i zniszczeniu, jest prawdziwą zręcznością, prawdziwą mądrością. Kolejna kwestia: w dwóch poprzednich wersetach oraz w pierwszej połowie tego wersetu kontekst dotyczy samej Jogi (zrównoważenia), a nie zręczności. Dlatego przyjęcie znaczenia „W działaniach, sama Joga jest zręcznością” jest również logicznie spójne z kontekstem. **Związek:** Aby teraz uzasadnić poprzedni werset, Pan podaje w następnym wersecie ilustrację.