Αυτή η Αυτή λέγεται ότι είναι αφανής, ασύλληπτη και αμετάβλητη. Επομένως, γνωρίζοντάς την έτσι, δεν πρέπει να θρηνείς.

【Σημασίες λέξεων】 अव्यक्तः (Avyaktaḥ) - μη εκδηλωμένος, अयम् (Ayam) - αυτός (ο Εαυτός), अचिन्त्यः (Acintyaḥ) - αδιανόητος, अयम् (Ayam) - αυτός, अविकार्यः (Avikāryaḥ) - αμετάβλητος, अयम् (Ayam) - αυτός, उच्यते (Ucyate) - λέγεται, तस्मात् (Tasmāt) - επομένως, एवम् (Evam) - έτσι, विदित्वा (Viditvā) - έχοντας γνωρίσει, एनम् (Enam) - αυτόν, न (Na) - όχι, अनुशोचितुम् (Anuśocitum) - θρηνείς, अर्हसि (Arhasi) - οφείλεις. 【Σχόλιο】 Ο Εαυτός δεν είναι αντικείμενο αντίληψης. Δύσκολα μπορεί να ειδωθεί με τα φυσικά μάτια. Επομένως, ο Εαυτός λέγεται ότι είναι μη εκδηλωμένος. Αυτό που βλέπουν τα μάτια γίνεται αντικείμενο σκέψης. Επειδή ο Εαυτός δεν μπορεί να γίνει αντιληπτός από τα μάτια, είναι αδιανόητος. Το γάλα, όταν αναμιγνύεται με βουτυρόγαλα, αλλάζει τη μορφή του. Ο Εαυτός δεν μπορεί να αλλάξει τη μορφή του όπως το γάλα. Επομένως, είναι αμετάβλητος. Έτσι, κατανοώντας τον Εαυτό με αυτόν τον τρόπο, δεν πρέπει να θρηνείς. Δεν πρέπει επίσης να σκέφτεσαι ότι είσαι ο δολοφόνος τους και ότι σκοτώνονται από εσένα.

**2.25.** Αὐτὸς ὁ ἐγκαθιδρυμένος ἐν τῷ σώματι (δεχί) οὔτε τοῖς αἰσθητηρίοις φανερός ἐστιν, οὔτε νοήσεως ἀντικείμενον, καὶ ἀμετάβλητος λέγεται. Διόπερ, οὕτως τὸν Ἀτμὰν ἐπιστάμενος, οὐκ ὀφείλει τις πενθεῖν. **Ἑρμηνεία:** «Ἄφαντος ἐστίν» – Ὥσπερ τὸ σῶμα καὶ ὁ κόσμος ἐν τραχείᾳ μορφῇ αἰσθανόμεθα, οὕτω ὁ ἐνοικήτωρ τοῦ σώματος (σαρΐρι) οὐκ αἰσθαντῶς ἐν τραχείᾳ μορφῇ· διότι ἐστὶν ἔξω τῆς τραχείας δημιουργίας. «Ἀνεπίνοητός ἐστιν» – Ὁ νοῦς, ἡ διάνοια καὶ τὰ τοιαῦτα, καίπερ μὴ αἰσθητὰ ὄντα, εἰς τὸν χῶρον τῆς νοήσεως πάντως ἐμπίπτει· τουτέστιν, πάντα ἐστὶν θεωρήματα. Ἀλλ’ οὗτος ὁ ἐγκαθιδρυμένος Ἀτμὰν οὐδὲ νοήσεως ἀντικείμενόν ἐστιν· διότι ἐστὶν ἔξω τῆς λεπτῆς δημιουργίας. «Ἀμετάβλητός ἐστιν, ὡς λέγεται» – Οὗτος ὁ ἐγκαθιδρυμένος Ἀτμὰν ἀμετάβλητος λέγεται, ὅπερ σημαίνει ὅτι οὐδὲ τὴν ἐλαχίστην τροπὴν ἐν αὐτῷ ποτέ ἐστιν. Αἰτία δὲ τῶν πάντων ἐστὶν ἡ Πρακṛτι (Φύσις)· ἐν ἐκείνῃ τῇ αἰτιατῇ Πρακṛτι, τροπαὶ γίγνονται. Ἀλλ’ ἐν τούτῳ τῷ ἐγκαθιδρυμένῳ Ἀτμὰν, οὐδεμία τροπή ἐστιν ὁποιαοῦν· διότι ἐστὶν ἔξω τῆς αἰτιατῆς δημιουργίας. Ἐνταῦθα, ἐν τοῖς στίχοις εἴκοσι τέσσαρσι καὶ εἴκοσι πέντε, διὰ τῶν ὀκτὼ ἐπιθέτων – «ἀνώλεθρος», «ἄκαυστος», «ἀδιάλυτος», «ἀνέκλειπτος», «ἀκίνητος», «ἄφαντος», «ἀνεπίνοητος», καὶ «ἀμετάβλητος» – ἡ περιγραφὴ τοῦ ἐγκαθιδρυμένου τούτου Ἀτμὰν δι’ ἀποφάσεως (νέτι νέτι) δίδοται. Διὰ δὲ τῶν τεσσάρων ἐπιθέτων – «αἰώνιος», «πανταχού παρών», «ἑδραῖος», καὶ «πρωτόγονος» – ἡ περιγραφὴ διὰ καταφάσεως δίδοται. Ἀλλὰ τῇ ἀληθείᾳ, οὐ δύναται περιγραφῆναι, ἐπειδὴ οὐκ ἔστιν λόγου ἀντικείμενον. Πῶς γὰρ ὁ λόγος καὶ τὰ ὅμοια, ἅπερ ὑπ’ ἐκείνου τοῦ Ἀτμὰν φωτίζονται, δύνανται φωτίσαι αὐτὸν ἐκεῖνον τὸν Ἀτμὰν δι’ οὗ φωτίζονται; Διόπερ, τὸ νοῆσαι τοῦτον τὸν Ἀτμὰν οὕτως ὄντα, αὐτὸ ἤδη ἐστὶν ἡ περιγραφὴ αὐτοῦ. «Διόπερ, οὕτως αὐτὸν ἐπιστάμενος, οὐκ ὀφείλεις πενθεῖν» – Διόπερ, τοῦτον τὸν ἐγκαθιδρυμένον Ἀτμὰν ὡς ἀνώλεθρον, ἀνέκλειπτον, αἰώνιον, πρωτόγονον, ἀμετάβλητον καὶ τὰ λοιπὰ ἐπιστάμενος ἢ νοῶν, τότε πένθος ἁπλῶς οὐκ ἂν ἐγγένοιτο. **Σύνδεσμος:** Κἂν εἴ τις τὸν ἐγκαθιδρυμένον Ἀτμὰν ὡς μεταβλητὸν ἀλλ’ οὐχὶ ὡς ἀμετάβλητον νοήσειεν (ὅπερ ἐναντίον ἐστὶ τῷ κειμένῳ ἀληθείᾳ), οὐδὲ οὕτω τὸ πένθος δικαιοῦται. Τοῦτο τὸ σημεῖον ἐν τοῖς δύο ἑπομένοις στίχοις λέγεται.