**២.៦៦:** អ្នកដែលចិត្ត និងឥន្រ្ទិយទាំងឡាយមិនសង្រួម អ្នកនោះគ្មានបញ្ញាដ៏មាំមួន (វ្យវសាយាត្មិកា ពុទ្ធិ) ឡើយ។ ហើយដោយគ្មានបញ្ញាដ៏មាំមួននោះ សទ្ធាក្នុងកាតព្វកិច្ច (ភាវនា) ក៏មិនកើតឡើងដែរ។ អ្នកដែលគ្មានសទ្ធាក្នុងកាតព្វកិច្ច មិនអាចបានសន្តិភាពបានឡើយ។ ចុះអ្នកដែលគ្មានសន្តិភាព នឹងមានសុខយ៉ាងដូចម្តេចកើត?
**ពន្យល់:** [បទនេះពន្យល់អំពីកម្មយោគ។ ក្នុងកម្មយោគ ការសង្រួមចិត្ត និងឥន្រ្ទិយគឺជាមូលដ្ឋានដំបូង។ បើគ្មានការសង្រួមដោយបញ្ញាសម្បជញ្ញៈ តណ្ហាក៏មិនវិនាសដែរ។ ហើយដោយគ្មានការវិនាសនៃតណ្ហា បញ្ញាក៏មិនមានភាពឋិតថេរ។ ហេតុនេះ អ្នកប្រតិបត្តិកម្មយោគត្រូវតែសង្រួមចិត្ត និងឥន្រ្ទិយ�ាដំបូង។ ក៏ប៉ុន្តែ ក្នុងខនេះ ព្រះគោតមទ្រង់ត្រាស់អំពីអ្នកដែលចិត្ត និងឥន្រ្ទិយមិនសង្រួម។]
*'ន អស្តិ ពុទ្ធិរ អយុក្តស្យ'* — អ្នកដែលចិត្ត និងឥន្រ្ទិយមិនសង្រួម មនុស្សមិនសង្រួម (អសំយមី) បែបនោះ គ្មានបញ្ញាដ៏មាំមួន គឺការជឿជាក់យ៉ាងខ្ជាប់ខ្ជួនថា "ខ្ញុំត្រូវតែសម្រេចមោក្សធម៌ (ការដឹងព្រះ) តែប៉ុណ្ណោះ" (សូមមើលកំណត់សម្គាល់ ១០៣.១)។ ហេតុផលគឺ ដោយសារចិត្ត និងឥន្រ្ទិយមិនសង្រួម គេនៅតែលង់លិចក្នុងការសោយអារម្មណ៍ និងការប្រមូលផ្តុំផលលោកិយ ដែលជារបស់កើត និងវិនាស។ ពេលខ្លះគេចង់បានកិត្តិយស ពេលខ្លះចង់បានសុខសប្បាយ និងភាពស្រួល ពេលខ្លះចង់បានទ្រព្យសម្បត្តិ ពេលខ្លះចង់បានការសោយអារម្មណ៍ផ្សេងៗ — ដូច្នេះ នៅក្នុងខ្លួនគេ តណ្ហាច្រើនប្រភេទនៅតែបន្តគង់វង្ស។ ហេតុនេះ បញ្ញារបស់គេមិនមែនជាបញ្ញាដែលមានគោលបំណងតែមួយច្បាស់លាស់នោះទេ។
*'ន ច អយុក្តស្យ ភាវនា'* — អ្នកដែលគ្មានបញ្ញាដ៏មាំមួន គឺគ្មានសទ្ធា ឬអាកប្បកិរិយាថា "ខ្ញុំត្រូវតែធ្វើកាតព្វកិច្ចរបស់ខ្ញុំ ហើយលះបង់តណ្ហាចំពោះផល ភាព�ាប់ជំពាក់ ការប៉ងប្រាថ្នា ជាដើម"។ ហេតុផលនៃការគ្មានសទ្ធាបែបនេះ គឺដោយសារខ្វះគោលដៅដ៏ឋិតថេរ។
*'ន ច អភាវយតះ សាន្តិះ'* — អ្នកដែលមិនឱ្យតម្លៃ ឬមិនពេញចិត្តនឹងកាតព្វកិច្ចរបស់ខ្លួន មិនអាចបានសន្តិភាពឡើយ។ ឧទាហរណ៍ បើសិនជាសាធុ គ្រូបង្រៀន ព្រហ្មណ៍ ក្សត្រិយ៍ វៃស្យៈ ស៊ូទ្រៈ ជាដើម មិនព្យាយាមធ្វើកាតព្វកិច្ចរបស់ខ្លួនឱ្យបានល្អ គេក៏មិនអាចបានសន្តិភាពដែរ។ ហេតុផលគឺ ភាពមិនរឹងមាំក្នុងការបំពេញកាតព្វកិច្ចនោះឯង ជាប្រភពនាំឱ្យមានភាពអន្ទះសា។
*'អសាន្តស្យ កុតះ សុខំ'* — តើអ្នកដែលមានចិត្តអន្ទះសា នឹងមានសុខយ៉ាងដូចម្តេចកើត? ហេតុផលគឺ នៅក្នុងចិត្តរបស់គេមានការរំភើបរំជួលឥតឈប់ឈរ។ ទោះបីគេបានទទួលនូវអារម្មណ៍សប្បាយរីករាយដ៏ប្រសើរបំផុតពីខាងក្រៅក៏ដោយ ការរំភើបរំជួលនៅក្នុងចិត្តរបស់គេនៅតែមិនអាចលុបបំបាត់បាន មានន័យថា គេមិនអាចមានសុខបានឡើយ។
**សម្ពន្ធភាព:** ហេតុផលដែលបញ្ញារបស់អ្នកមិនសង្រួមគ្មានភាពរឹងមាំ ត្រូវបានពន្យល់បន្ថែមនៅក្នុងខបន្ទាប់។
★🔗
