ከዚያም በነጭ ፈረሶች የታጠረ ታላቅ ሰረገላ ላይ የቆመው ማድሃቫ (ክሪሽና) እና የፓንዱ ልጅ (አርጁና) የእግዚአብሔርን ቀንደ ጥፍሮቻቸውን ነፉ።

1.14. ከዚያም ማዳሃቫ (ክሪሽና) እና የፓንዱ ልጅ (አርጁና) በነጭ ፈረሶች በተሳበው ግርማ ሞገስ በተላበሰው ሰረገላ ላይ ተቀምጠው መለኮታዊ ቀንዳቸውን ነፉ። የቃላት ትርጉም፡ ततः (ታታህ) ማለት «ከዚያም»፣ श्वेतैः (ሽቬታይህ) «ነጭ»፣ हयैः (ሃያይህ) «ፈረሶች»፣ युक्ते (ዩንክቴ) «የታሰሩ»፣ महति (ማሃቲ) «ግርማ ሞገስ ያለው»፣ स्यन्दने (ስያንዳኔ) «በሰረገላው ውስጥ»፣ स्थितौ (ስቲታው) «ተቀምጠው»፣ माधवः (ማዳሃቫ) «ማዳሃቫ»፣ पाण्डवः (ፓንዳቫህ) «የፓንዱ ልጅ»፣ च (ቻ) «እና»፣ एव (ኤቫ) «እንዲሁም»፣ दिव्यौ (ዲቪያው) «መለኮታዊ»፣ शङ्खौ (ሻንካው) «ቀንዶች»፣ प्रदध्मतुः (ፕራዳድማቱህ) «ነፉ» ማለት ነው።

**1.14:** በኋላም በነጭ ፈረሶች ተጎማደደ በሆነው ታላቅ ሰረገላ ላይ ተቀምጠው የሚገኘው የላክሽሚ ባል የሆኑት ጌታ ሽሪ ክሪሽና እና የፓንዱ ልጅ አርጁና የእነርሱን የአምላካዊ የቀንድ ባሮች በኃይል ነፋሱ። **መግለጫ:** ማብራሪያ— **'በነጭ ፈረሶች ተጎማደደ'** — ጋንድሃርቫው ቺትራራታ ለአርጁና መቶ የአምላክ ፈረሶችን ሰጥቶት ነበር። እነዚህ ፈረሶች የሚከተለው ልዩ ባህሪ ነበራቸው፤ በጦርነት ውስጥ ብዙዎቹ ቢገደሉም ቁጥራቸው መቶ ሆነው የሚቀሩ እንጂ አይቀንሱም ነበር። በምድርም ሆነ በሰማይ ወደሚፈለገው ስፍራ ሁሉ መጓዝ ይችሉ ነበር። ከዚህ መቶ ፈረሶች ውስጥ አራት ቆንጆና በደንብ የተሰለፉ ነጭ ፈረሶች በአርጁና ሰረገላ ላይ ተጎማድደዋል። **'በታላቁ ሰረገላ ላይ ተቀምጠው'** — እሳት አምላክ (አግኒ) በመሥዋዕት ላይ ከቀረበው ቅቤ የሆነ የሆድ መጥፋት ተጋርጦት ነበር። ስለዚህ አግኒ የኸንዳቫ ዱር ውስጥ ያሉትን የማይገጥሙ ተክሎች በማቃጠል (በመብላት) ሆዱን ለመፈወስ ፈለገ። ይሁን እንጂ ዱሩ በአማልክት የተጠበቀ ስለነበር አግኒ በተግባሩ ላይ ሊሳካ አልቻለም። ኸንዳቫ ዱሩን በእሳት በሚያቃጥልበት ጊዜ ሁሉ ኢንድራ ዝናብ አዝንቶ ያጠፋው ነበር። በመጨረሻም አርጁና እርዳታ አግኒ ዱሩን ሙሉ በሙሉ አቃጠለና ሆዱንም ፈወሰ። ደስ ብሎት ይህን ከፍተኛ ሰረገላ ለአርጁና ሰጠው። ይህ ሰረገላ ዘጠኝ የላም አሳሾች የሚጫኑትን የጦር መሣሪያዎች ሁሉ የሚይዝ ነበር። በወርቅ ተሸፍኖ የሚያበራ ነበር። መንኮራኩሮቹ በጣም ጠንካራና ሰፊ ነበሩ። ሰንደቅ አላማው እንደ መብረቅ ያበራ ነበር። ይህ አላም አንድ ዮጃና (አራት ኮስ) ድረስ የሚንሰፈርፈር ነበር። ይህ ያህል ረጅም ቢሆንም ከባድ አልነበረም፤ በዛፎች ወይም በሌሎች ነገሮች ላይ የሚያጣብቅ ወይም የሚሰፋ አልነበረም። በዚህ አላም ላይ ሃኑማንጂ ተቀምጠው ነበር። **'ተቀምጠው'** — ማለቱ የሰረገላው ውበትና ብሩህነት ጌታ ሽሪ ክሪሽና ራሳቸውና የሚወዷቸው ተከታይ አርጁና በላዩ ላይ በመቀመጣቸው በእጅጉ እንደተጨማሪ የተለወጠ ነው። **'ማድሃቫህ እና ፓንዳቫ'** — **'ማ'** የላክሽሚ ስም ሲሆን **'ድሃቫ'** ማለት ባል ማለት ነው። ስለዚህ 'ማድሃቫ' የላክሽሚ ባል ስም ነው። እዚህ **'ፓንዳቫ'** ማለት አርጁና ነው፤ ምክንያቱም አርጁና ከሁሉም ፓንዳቮች የበላይ ነው — **'ከፓንዳቮች ውስጥ እኔ አርጁና ነኝ'** (ጊታ 10.37)። አርጁና የ **'ናራ'** አብነት ሲሆን ሽሪ ክሪሽና ደግሞ የ **'ናራያና'** አብነት ነው። በመሐበራባ እያንዳንዱ ፓርቫ መጀመሪያ ላይ ለናራያና (ጌታ ሽሪ ክሪሽና) እና ለናራ (አርጁና) አክብሮት ይሰጣል — **'ለናራያና እና ለሰው ልጆች ሁሉ የበላይ ለሆነው ናራ ሰላም ይሁን'**። ከዚህ አንጻር በፓንዳቫ ሰራዊት ውስጥ ጌታ ሽሪ ክሪሽና እና አርጁና — እነዚህ ሁለቱ ዋና ተዋናዮች ነበሩ። በጊታ መጨረሻ ላይ ሳንጃያም እንዲህ ብለዋል፡ **'የትም ይሁን የት የጦር ጌታ ጌታ ሽሪ ክሪሽና እና የጋንዲቫ ቀስት ተሸካሚ አርጁና አሉ፣ በዚያ ሥነ ሥርዓት፣ ድል፣ ክብር እና የማይሳሳት ፍትሕ ይኖራል'** (18.78)። **'የእነርሱን የአምላካዊ የቀንድ ባሮች ነፋሱ'** — በጌታ ሽሪ ክሪሽና እና በአርጁና እጅ ውስጥ የነበሩት የቀንድ ባሮች ብሩህና ከተለመደው በላይ ኃይል ያላቸው ነበሩ። እነርሱ እነዚህን ባሮች በኃይል ነፈሱ። እዚህ ላይ አንድ ጥያቄ ሊነሳ ይችላል፡ በካውራቫ ወገን ዋና አዛዥ አያታችን ቢሽማ ስለሆኑ ቀንድ ባሩን መጀመሪያ የሚነፍሰው እነሱ መሆን ይገባል። ነገር ግን በፓንዳቫ ሰራዊት ውስጥ ዋና አዛዡ ድህሪሽታድዩምና ቢሆንም፣ የሰረገላ ጋሻ ሚና የወሰዱት ጌታ ሽሪ ክሪሽና ለምን ቀንድ ባራቸውን መጀመሪያ ነፈሱ? መልሱ ይህ ነው፡ ጌታ ሰረገላ ጋሻ ይሁኑ ወይም ታላቅ ወታደር፣ የእርሱ ቅድምና ግንባር ቀደምነት በፍፁም ሊቀንስ አይችልም። በማንኛውም ሚና ውስጥ ቢሆኑ ሁልጊዜ እርሱ ከሁሉ የበላይ ነው። ምክንያቱም እርሱ አችዩታ ነው፣ ማለትም የሚወድቅ አይደለም። በፓንዳቫ ሰራዊት ውስጥ ጌታ ሽሪ ክሪሽና ራሳቸው ዋናው ተዋናይ ነበሩ እና ሁሉንም የሚመሩት እነሱ ነበሩ። በሕፃንነታቸው እንኳ ናንዳ፣ ኡፓናንዳ ወዘተ የሚታዘዙለት እነሱ ነበሩ። ለዚህም ነው የሕፃን ሽሪ ክሪሽና ትእዛዝ ተቀብለው የኢንድራን ጥንታዊ አምልኮ ትተው ጎቫርዳናን ማምለክ የጀመሩት። ምሳሌው ይህ ነው፤ ጌታ በማንኛውም ሁኔታ፣ በማንኛውም ቦታ እና በማንኛውም ሚና ውስጥ ቢሆኑ ዋናው ተዋናይ እንደሆኑ ይቆያሉ። ስለዚህ ጌታ በፓንዳቫ ሰራዊት ውስጥ ቀንድ ባራቸውን መጀመሪያ ነፈሱ። ራሱ ትንሽ የሆነ ሰው ከፍተኛ የሆነ ቦታ ስለተሰጠው ብቻ ታላቅ ይቆጠራል። ስለዚህ ከፍተኛ ቦታ ስላለው ራሱን ታላቅ የሚያስብ ሰው በራሱ ትንሽ ነው። ነገር ግን ራሱ ታላቅ የሆነ ሰው በሚገኝበት ማንኛውም ቦታ፣ ያ ቦታ በእርሱ ምክንያት ታላቅ ይቆጠራል። ለምሳሌ፣ እዚህ ጌታ ሰረገላ ጋሻ ሆነዋል፤ በእርሳቸውም ምክንያት የሰረገላ ጋሻ የሆነው ሚና ደግሞ ከፍ ያለ ሆነ። **አገናኝ:** አሁን፣ በሚቀጥሉት አራት ቁጥሮች ውስጥ ሳንጃያ የቀደመውን ቁጥር በማስፋት የሌሎች የቀንድ ባሮች ነፋስ ይገልጻል።