2.3. Ὦ Πρίθας υἱέ, Ἀρτζούνα! Μὴ ὑποχωρήσῃς εἰς ταύτην τὴν ἀσθένειαν, ἐπειδὴ οὐ πρέπει σοι. Ὦ κατακαίων τοὺς ἐχθρούς! Ἄπορρίψον ταύτην τὴν μικροψυχίαν καὶ ἀνάστηθι εἰς τὴν μάχην.
Ἑρμηνεία: «Πάρθα» – Ἀναμιμνήσκων τὸν Ἀρτζούναν τῆς μητρὸς αὐτοῦ Πρίθας (Κούντι) καὶ τοῦ μηνύματος αὐτῆς, ὁ Κύριος προσφωνεῖ αὐτὸν ὡς «Πάρθα» ἵνα ἐγείρῃ ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ τὴν ἀνδρείαν τὴν ἀρμόζουσαν τῷ Κσάτριᾳ. Τὸ νόημα εἶναι ὅτι, ἐπενεγκὼν δειλίαν ἐπὶ σεαυτόν, οὐ δεῖ παραβῇς τὴν ἐντολὴν τῆς μητρός σου.
«Μὴ ὑποχωρήσῃς εἰς ἀσθένειαν» – Ὁ Ἀρτζούνας, διὰ δειλίαν, ἐνόμιζε τὸ μάχεσθαι ὡς ἀδικαίαν πράξιν (ἀδαρμὰ) καὶ τὸ μὴ μάχεσθαι ὡς δικαίαν (δαρμὰ). Διὰ τοῦτο, ἵνα ἐγερθῇ, ὁ Κύριος λέγει ὅτι τὸ μὴ μάχεσθαι οὐκ ἔστι ζήτημα δικαιοσύνης (δαρμὰ)· ἀσθένειά ἐστι (ἀνάνδρεια). Ἄφες οὖν ταύτην τὴν ἀσθένειαν.
«Οὐ πρέπει σοι» – Αὕτη ἡ ἀνάνδρεια οὐκ ἔπρεπε νὰ ἐπέλθῃ ἐπὶ σέ· διότι εἶ υἱὸς ἡρωϊκῆς μητρὸς Κσάτριος ὡς ἡ Κούντι καὶ αὐτὸς εἶ μέγας πολεμιστής. Τὸ νόημα εἶναι ὅτι κατὰ γένος καὶ κατὰ τὴν ἰδίαν σου φύσιν, αὕτη ἡ ἀσθένεια εἶναι τελέως ἀπρεπὴς διὰ σέ.
«Κατακαίων τοὺς ἐχθρούς» – Αὐτὸς εἶ «κατακαίων τοὺς ἐχθρούς», τουτέστιν ὁ θλίβων καὶ τρέπων εἰς φυγὴν τοὺς ἐχθρούς. Ἆρά γε τώρα, ἀποστραφεὶς τὴν μάχην, εὐφρανεῖς τοὺς ἐχθρούς σου;
«Ἄπορρίψον ταύτην τὴν μικροψυχίαν καὶ ἀνάστηθι» – Ἐδῶ, ἡ λέξις «μικρά» ἔχει δύο σημασίας: (1) Αὕτη ἡ μικροψυχία τῆς καρδίας ὁδηγεῖ εἰς μικρότητα, τουτέστιν οὐ χορηγεῖ ἐλευθερίαν (μόκσα), οὐρανὸν ἢ δόξαν. Ἐὰν μὴ ἀπορρίψῃς ταύτην τὴν μικρότητα, αὐτὸς γενήσῃ μικρός· καὶ (2) Αὕτη ἡ μικροψυχία τῆς καρδίας εἶναι μικρὸν πρᾶγμα. Διὰ μέγαν πολεμιστὴν ὡς ἐσέ, τὸ νὰ ἀπορρίψῃς τοιοῦτον μικρὸν πρᾶγμα δὲν εἶναι δύσκολο ἔργον.
Σὺ ὁ νομίζων, «Εἶμαι δίκαιος καὶ οὐ θέλω νὰ διαπράξω τὴν ἁμαρτίαν τοῦ πολέμου», αὕτη εἶναι ἡ μικροψυχία, ἡ ἀσθένεια τῆς καρδίας σου. Ἄπορρίψον αὐτὴν καὶ ἀνάστηθι εἰς τὴν μάχην, τουτέστιν, ἐκτέλεσον τὸ προωρισμένον σου καθήκον.
Ἐδῶ, ἡ δραστηριότης-καθήκον ἐν μορφῇ μάχης εἶναι πρὸ τοῦ Ἀρτζούνα. Διὰ τοῦτο, ὁ Κύριος λέγει, «Ἀνάστηθι, στῆθι, καὶ ἐκτέλεσον τὸ καθήκον ἐν μορφῇ μάχης.» Ἐν τῇ διανοίᾳ τοῦ Κυρίου, δὲν ὑπάρχει ἡ ἐλαχίστη ἀμφιβολία περὶ τοῦ καθήκου τοῦ Ἀρτζούνα. Γινώσκει ὅτι ἀπὸ πάσας τὰς ἀποψεῖς, τὸ νὰ μάχεται εἶναι τὸ καθήκον διὰ τὸν Ἀρτζούνα. Ἐπομένως, ἀμελῶν τοὺς κενοὺς λόγους τοῦ Ἀρτζούνα, διατάσσει αὐτὸν βεβαίως νὰ ἐκτελέσῃ τὸ καθήκον του: στῆθι πλήρως ἑτοιμασμένος νὰ πολεμήσῃς.
Σύνδεσμος: Ἐν τῷ πρώτῳ κεφαλαίῳ, ὁ Ἀρτζούνας εἶχε δώσει πολλοὺς λόγους διὰ τὸ νὰ μὴ πολεμήσῃ. Μὴ δοὺς προσοχὴν εἰς ἐκείνους τοὺς λόγους, ὁ Κύριος ἐξαίφνης ἐπέπληξεν ἰσχυρῶς τὸν Ἀρτζούναν διὰ τὸ ἁμάρτημα τῆς δειλίας καὶ προσέταξεν αὐτὸν νὰ σταθῇ εἰς τὴν μάχην. Λαβὼν τοῦτο, ὁ Ἀρτζούνας, μὴ εὑρίσκων λύσιν εἰς τοὺς λόγους του, ἐξαίφνης ἐταράχθη καὶ ἀπεφθέγξατο—
★🔗
