እንደ ትንሽ ገንዳ ውሃ በሁሉም ቦታ ሲሞላ በሚያስፈልገው መልኩ ሁሉም ቬዳዎች ራሳቸውን ለማወቅ ለተማረው ብራህማን አያስፈልጉም።

【የቃላት ትርጉም】 Yāvān - ምን ያህል፣ Arthaḥ - ጥቅም፣ Udapāne - በውኃ ማጠራቀሚያ ውስጥ፣ Sarvataḥ - በሁሉም ቦታ፣ Saṃplutodake - ሁሉም ነገር በውኃ ሲጥለቀለቅ፣ Tāvān - ያን ያህል (ጥቅም)፣ Sarveṣu - በሁሉም፣ Vedeṣu - በቬዳዎች፣ Brāhmaṇasya - ለብራህማና፣ Vijānataḥ - ለሚያውቀው። 【ማብራሪያ】 ራሱን ለተገነዘበ ጠቢብ፣ ቬዳዎች ከአሁን በኋላ ምንም ጥቅም የላቸውም፣ ምክንያቱም እሱ የራሱን ማለቂያ የሌለው እውቀት ይዟል። ሆኖም ይህ ማለት ቬዳዎች ጥቅም የላቸውም ማለት አይደለም። መንፈሳዊ ጉዟቸውን ለጀመሩ ጀማሪዎች ወይም ፈላጊዎች በጣም ጠቃሚ ናቸው። በቬዳዎች ውስጥ በተደነገጉ ተግባራት በትክክል በመፈጸም ሊገኙ የሚችሉ ሁሉም ጊዜያዊ ደስታዎች፣ ራስን በማወቅ ማለቂያ በሌለው ደስታ ውስጥ ተካተዋል።

እንደ ታላቅ ግንብ ውሃ ሙሉ በሙሉ በሁሉም በኩል ሲገኝ፣ ሰው ከትናንሽ ጉድጓዶች ውስጥ ካለው ውሃ የሚያስፈልገው ያህል ብቻ ነው – ማለትም ምንም አያስፈልገውም። እንደዚሁም የብራህማንን አምላክነት የሚያውቅ ሰው፣ የቬዳዎችንና የመጻሕፍትን ፍጹም ፍች የሚያውቅ ሰው፣ በሁሉም ቬዳዎች ውስጥ የሚያስፈልገው ያህል ብቻ ነው – ማለትም ምንም አያስፈልገውም። ማብራሪያ፡ "yāvān artha udapāne sarvataḥ samplutodake" — ሰው ታላቅ ሐይቅ፣ ሙሉ በሙሉ የተሞላ፣ ንጹህ፣ ግልጽ እና በሁሉም በኩል የሚገኝ በሚያገኝበት ጊዜ፣ ለትናንሽ የውሃ ማጠራቀሚያዎች ምንም ዓይነት ፍላጎት የለውም። ምክንያቱም ትናንሽ የውሃ አካላት ውስጥ እጆችና እግሮች ቢታጠቡ፣ ውሃው ጭቃ ይሆናል እና ለመታጠብ አይጠቅምም፤ በውስጡ ቢታጠብ፣ ውሃው ለልብስ ማጠብ አይጠቅምም፤ ልብስም ቢታጠብበት፣ ውሃው ለመጠጣት አይጠቅምም። ነገር ግን ታላቅ ሐይቅ ሲገኝ፣ ሁሉንም ሥራዎች በእሱ ውስጥ ከፈጸሙ በኋላም፣ ምንም ለውጥ አያመጣም — ማለትም ንጽህናው፣ ግልጽነቱ እና ቅድስናው እንደ ነበሩት ሁሉ ይቀራሉ። "tāvān sarveṣu vedeṣu brāhmaṇasya vijānataḥ" — በተመሳሳይ መልኩ፣ የላይኛው አምላክነት (ፓራማትማ)ን ፍጹም ፍች ያገኙ የከፍተኛ ደረጃ ሰዎች፣ በቬዳዎች ውስጥ የተጠቀሱት ሁሉ መልካም ሥራዎች — ማለትም መሥዋዕት፣ ልግስና፣ ጾም፣ ጉዞ ወደ ቅዱስ ቦታዎች፣ እና ስነልቦናዊ ቃል ማስገባት — ለእነሱ ምንም ዓላማ የላቸውም። ማለትም፣ እነዚህ መልካም ሥራዎች ለእነሱ እንደ ትናንሽ የውሃ ማጠራቀሚያዎች ይሆናሉ። ተመሳሳይ ምሳሌ በኋላ በሰባተኛው አንቀጽ (መስመር 70) ተሰጥቷል፡ ያ ጥበበኛ ያለቃል እንደ ውቅያኖስ ጥልቅ ነው። ምን ያህል የሰላም እና የመደሰቻ ነገሮች በፊቱ ቢመጡም፣ በእሱ ውስጥ ምንም ዓይነት ግርማ ሊፈጥሩ አይችሉም። እዚህ፣ "brāhmaṇasya vijānataḥ" የሚለው ሐረግ የላይኛውን አምላክነት (ፓራማትማ) ፍጹም ፍች የሚያውቅ እና የቬዳዎችንና የመጻሕፍትንም ፍጹም ፍች የሚያውቅ የከፍተኛ ደረጃ ሰውን ያመለክታል። "tāvān" የሚለውን ቃል የመጠቀም ትርጉም ይህ ነው፡ የላይኛውን አምላክነት ፍጹም ፍች ከተገኘ በኋላ፣ እሱ ከሦስቱ ጉናዎች (ስታቫ፣ ራጃስ፣ ታማስ) ነፃ ይሆናል። ከሁለትነት (ዱዋይታ) ነፃ ይሆናል፣ ማለትም መጣበብና መጥላት ወዘተ. በእሱ ውስጥ አይቀሩም። በዘላለማዊው ፍጹም ፍች ውስጥ ይረጋገጣል። ከማግኘትና ከመጠበቅ ነፃ ይሆናል — ማለትም፣ የሆነ ነገር ሊገኝ ይገባል ወይም የተገኘ ነገር መጠበቅ አለበት የሚል ሀሳብ እንኳን በልቡ አይኖርም። እሱ ሁልጊዜ ለላይኛው ጌታ ብቻ ተሰናዳኝ ነው። አገናኝ፡ በሠላሳ ዘጠነኛው አንቀጽ፣ ጌታው ለአርጁና ስለ ልብ ሰላም (ሳማታ) ለመስማት አዘዙ። አሁን፣ በቀጣዮቹ አንቀጾች ውስጥ፣ እሱን ለማግኘት ሥራዎችን እንዲሠራ ያስተምረዋል።