پادشاه کاشی، کماندار برجسته؛ شیکه‌ندی، جنگجوی ارابه‌ای توانمند؛ دهریشت‌دیومن و ویرات و ساتیاکی، شکست‌ناپذیر.

1.17. پادشاه کاشی، تیرانداز برجسته، شیکاندی، جنگجوی قدرتمند ارابه‌سوار، دریشتادیومنا، ویراتا و ساتیاکی، شکست‌ناپذیر. معانی کلمات: کاشیا پادشاه کاشی، پارامشواسا تیرانداز برجسته، شیکاندی همان شیکاندی، ماهاراتا جنگجوی قدرتمند ارابه‌سوار، دریشتادیومنا همان دریشتادیومنا، ویراتا همان ویراتا، و آپاراجیتا به معنای شکست‌ناپذیر است که به ساتیاکی اشاره دارد.

ای پادشاه! پادشاه کاشی که کمانی بزرگ می‌کشید، و جنگاور بزرگ شیکه‌ندی، و نیز دهرشت‌دیومنا و پادشاه ویراتا، و ساتیَکی شکست‌ناپذیر، و پادشاه دروپاد و پنج پسر دروپادی، و ابیمنیو پسر سوبه‌درا که دارای بازوانی دراز بود — همه اینان از هر سو شیپورهای خود را نواختند. **شرح:** شیکه‌ندی، آن جنگاور بزرگ، بسیار شجاع بود. در تولد پیشین، او زن بود (دختر پادشاه کاشی، آمبا) و در این تولد نیز، او به صورت دختری برای پادشاه دروپاد به دست آمد. سپس، همین شیکه‌ندی از یاکشایی به نام ستوناکارنا مردانگی یافت و مرد شد. بِهِشْما این حقایق را می‌دانست و شیکه‌ندی را زن می‌پنداشت. به همین دلیل، تیر به سوی او نمی‌انداخت. در جنگ، آرجونا او را پیش رو قرار داد و تیرهایی به بِهِشْما زد که سبب شد او از ارابه‌اش فرو افتد. ابیمنیو پسر آرجونا بسیار شجاع بود. در جنگ، او به صف‌آرایی چَکرَویوها که توسط درونا ایجاد شده بود درآمد و با رزم‌آوری خود بسیاری از پهلوانان را نابود کرد. سرانجام، شش جنگاور بزرگ از سپاه کوروها به ناحق او را محاصره کردند و با سلاح به او حمله کردند. ضربه‌ای از گرز به سرش توسط پسر دوشاسانا سبب مرگ او شد. سنجیه در توصیف نواختن شیپورها، از میان جنگاوران شجاع سپاه کوروها تنها نام بِهِشْما را ذکر کرد و از میان دلاوران سپاه پاندواها، نام هجده پهلوان از جمله ارباب شری کریشنا، آرجونا، بِهِما و غیره را برشمرد. از اینجا پیداست که سنجیه در دل خود احترامی برای سوی ناحق (سپاه کوروها) قائل نیست. از این رو، ذکر تفصیلی سوی ناحق را شایسته نمی‌داند. اما چون در دل خود برای سوی حق (سپاه پاندواها) احترام قائل است و برای ارباب شری کریشنا و پاندواها ارادت دارد، ذکر تفصیلی سوی ایشان را شایسته می‌داند و تنها از توصیف سوی ایشان شادمان می‌گردد. **پیوند:** آن تأثیری که نواختن شیپورهای سپاه پاندواها بر سپاه کوروها داشت، در آیه بعد بیان شده است.