Σκοτωμένος, θα κερδίσεις τον παράδεισο· νικηφόρος, θα απολαύσεις τη γη· γι' αυτό σήκω, ω γιέ του Κούντι, με απόφαση για μάχη.

Σημασία λέξεων: हतः (Hatah) - σκοτωμένος, वा (Va) - ή, प्राप्स्यसि (Prapsyasi) - θα αποκτήσεις, स्वर्गम् (Svargam) - τον παράδεισο, जित्वा (Jitva) - έχοντας νικήσει, वा (Va) - ή, भोक्ष्यसे (Bhoksyase) - θα απολαύσεις, महीम् (Mahim) - τη γη, तस्मात् (Tasmat) - επομένως, उत्तिष्ठ (Uttistha) - σηκώσου, कौन्तेय (Kaunteya) - ω γιε της Kunti, युद्धाय (Yuddhaya) - για τη μάχη, कृतनिश्चयः (Krtaniscayah) - αποφασισμένος. Σχόλιο: Και στις δύο περιπτώσεις θα είσαι κερδισμένος. Επομένως, σηκώσου με τη σταθερή απόφαση: «Θα νικήσω τον εχθρό ή θα πεθάνω».

2.37. Ἢν μὲν ἐν τῇ μάχῃ ἀναιρεθῇς, εἰς τὸν οὐρανὸν ἀφίξῃ· ἢν δὲ νικήσῃς ἐν τῇ μάχῃ, τῆς γῆς βασιλείαν ἀπολαύσεις. Διό, ὦ υἱὲ τοῦ Κουντίου, ἀνάστηθι καὶ πρόθυμος γενοῦ πολεμεῖν. Ἑρμηνεία: «Ἢν μὲν ἀναιρεθῇς, εἰς τὸν οὐρανὸν ἀφίξῃ· ἢν δὲ νικήσῃς, τῆς γῆς ἀπολαύσεις» — Ἐν τῷ ἕκτῳ στίχῳ τοῦ αὐτοῦ κεφαλαίου, ὁ Ἀρτζούνα εἶπεν ὅτι οὐδὲ γινώσκομεν πότερον ἡμεῖς αὐτοὺς νικήσομεν ἐν τῇ μάχῃ ἢ αὐτοὶ ἡμᾶς. Ἀναλαμβάνων τὴν ἀπορίαν τοῦ Ἀρτζούνα, ὁ Κύριος ἐνταῦθα σαφῶς δηλοῖ ὅτι ἢν μὲν ὑπὸ τοῦ Κάρνα καὶ τῶν ἄλλων ἐν τῇ μάχῃ ἀναιρεθῇς, εἰς τὸν οὐρανὸν πορεύσῃ· ἢν δὲ νικήσῃς ἐν τῇ μάχῃ, τῆς γῆς βασιλείαν ἀπολαύσεις. Οὕτως, ἐν ἀμφοτέραις ταῖς χερσὶ κέρδη ἔχεις. Τὸ κύριον νόημα ἐστὶν ὅτι τῇ συμμετοχῇ ἐν τῇ μάχῃ, κέρδος μόνον ἐξ ἀμφοτέρων τῶν μερῶν κτᾶσαι· τῇ δὲ μὴ συμμετοχῇ, ζημίαν μόνον ἐξ ἀμφοτέρων τῶν μερῶν πάσχεις. Διό, χρὴ σε ἐγχειρεῖν τῇ μάχῃ. «Διό, ὦ υἱὲ τοῦ Κουντίου, ἀνάστηθι καὶ πρόθυμος γενοῦ πολεμεῖν» — Ὁ σκοπὸς τῆς προσφωνήσεως «Καουντέγια» ἐνταῦθα ἐστὶν ὅτι, ὅτε ἐγὼ πρὸς τοὺς Καουράβους μετὰ προτάσεως εἰρήνης ἀπῆλθον, ἡ μήτηρ σου Κουντὶ τοῦτο αὐτὸ τὸ μήνυμα διὰ σὲ ἀπέστειλεν· ὅτι πολεμεῖν σε δεῖ. Διό, οὐ χρὴ ἀποστραφῆναι ἀπὸ τῆς μάχης· τοὐναντίον, χρὴ πρόθυμον γενόμενον πολεμεῖν ἀναστῆναι. Ὁ Ἀρτζούνα ἀπεφάσισε μὴ πολεμεῖν, καὶ ὁ Κύριος ἤδη ἐν τῷ τρίτῳ στίχῳ τοῦ κεφαλαίου τὴν ἐντολὴν τοῦ πολεμεῖν ἔδωκεν. Τοῦτο ἀπορίαν ἐν τῇ διανοίᾳ τοῦ Ἀρτζούνα ἐγέννησεν· ἄρα ὀρθῶς ἔχει πολεμεῖν ἢ μή; Διό, ἐνταῦθα ὁ Κύριος ἐκείνην τὴν ἀπορίαν διαλύει λέγων· μίαν βεβαίαν πρόθεσιν τοῦ πολεμεῖν ποίησαι, μηδεμίαν ἀμφιβολίαν περὶ τούτου τρέφων. Ἐνταῦθα, ἡ διάνοια τοῦ Κυρίου φαίνεται ὅτι ἄνθρωπος οὐδέποτε ὑπὸ οὐδεμίαν περίστασιν τὴν ἑαυτοῦ καθῆκον ὀφείλει ἐγκαταλείπειν· μᾶλλον δὲ, μετὰ προθυμίας καὶ ἐπιμελείας αὐτὴν ἐπιτελεῖν ὀφείλει. Ἐν τῇ ἐπιτελέσει τοῦ καθήκοντος κεῖται ἡ ἀνθρωπότης τοῦ ἀνθρώπου.