**2.37.** "போரில் நீ கொல்லப்பட்டால், நீ சுவர்க்கத்தை அடைவாய்; போரில் நீ வெற்றி பெற்றால், பூமியின் இராஜ்யத்தை அனுபவிப்பாய். ஆகவே, குந்தீபுத்திரனே, போரிடத் தீர்மானித்து எழுந்திரு."
**விளக்கம்:** "கொல்லப்பட்டால் சுவர்க்கம்; வெற்றி பெற்றால் பூமியின் இன்பம்" — இந்த அத்தியாயத்தின் ஆறாம் சுலோகத்திலேயே, "நாம் அவர்களை வெல்வோமா, அவர்கள் நம்மை வெல்வார்களா என்றே அறியோம்" என்று அர்ஜுனன் கூறியிருந்தான். அந்த சந்தேகத்தை மனதில் கொண்டு, இங்கு பகவான் தெளிவாக்குகிறார்: கர்ணன் முதலியோரால் போரில் நீ கொல்லப்பட்டால், நீ சுவர்க்கம் செல்வாய்; போரில் நீ வெற்றி பெற்றால், இந்த பூமண்டலத்தின் இராஜ்யத்தை நுகர்வாய். இவ்வாறு, இரு கைகளிலும் உனக்கு லாபமே. அதாவது, போரில் ஈடுபடுவதால் இரு பக்கமும் லாபம் மட்டுமே; போரில் ஈடுபடாமல் இருப்பதால் இரு பக்கமும் நஷ்டம் மட்டுமே. ஆகவே, நீ போரில் ஈடுபட வேண்டும்.
"ஆகவே, குந்தீபுத்திரனே, போரிடத் தீர்மானித்து எழுந்திரு" — இங்கு "கௌந்தேய" என்று சொல்லியதன் நோக்கம்: நான் கௌரவர்களிடம் சமாதான முன்வைப்புடன் சென்றபோது, உன் தாய் குந்திதேவி உனக்கு இதே செய்தியை அனுப்பினார் — நீ போரிடத்தான் வேண்டும் என்று. ஆகவே, நீ போரிலிருந்து விலகக் கூடாது; மாறாக, போரிடத் தீர்மானித்து எழுந்திரு.
அர்ஜுனன் போரிடாமல் இருப்பதாகத் தீர்மானித்திருந்தான், பகவான் இந்த அத்தியாயத்தின் மூன்றாம் சுலோகத்திலேயே போரிடு என்று கட்டளையிட்டிருந்தார். இதனால் அர்ஜுனன் மனதில் ஒரு சந்தேகம் எழுந்தது: போரிடுவது நல்லதா, இல்லையா? ஆகவே, இங்கு பகவான் அந்த சந்தேகத்தைப் போக்குகிறார்: போரிடுவதென்று ஒரு திடமான தீர்மானம் செய்துகொள், இதில் எந்த சந்தேகமும் கொள்ளாதே.
இங்கு பகவானின் கருத்து, ஒருவர் எந்தச் சூழ்நிலையிலும் தம் கடமையைக் கைவிடக் கூடாது; மாறாக, உற்சாகத்தோடும் ஊக்கத்தோடும் தம் கடமையை ஆற்ற வேண்டும் என்பதாகத் தோன்றுகிறது. கடமையை ஆற்றுவதிலேயே ஒருவரின் மனிதத்துவம் அமைகிறது.
★🔗
