2.37. Savaşta öldürülürsen cennete ulaşırsın; savaşta muzaffer olursan yeryüzünün krallığının tadını çıkarırsın. Bu nedenle, ey Kunti oğlu, savaşmaya karar ver ve ayağa kalk.
Yorum: "Öldürülürsen cennete ulaşırsın; muzaffer olursan yeryüzünün tadını çıkarırsın"—Bu bölümün altıncı ayetinde Arjuna, onları savaşta yenip yenmeyeceğimizi veya onların bizi yenip yenmeyeceğini bile bilmediğimizi söylemişti. Arjuna'nın şüphesini ele alan Rab burada açıkça belirtiyor ki, eğer savaşta Karna ve diğerleri tarafından öldürülürsen cennete gideceksin; ve eğer savaşta muzaffer olursan bu yeryüzünün krallığının tadını çıkaracaksın. Böylece, her iki elde de kazanç vardır. Öz şudur ki, savaşa girişmekle yalnızca her iki tarafta kazanç vardır ve savaşa girişmemekle yalnızca her iki tarafta kayıp vardır. Bu nedenle, savaşa girişmelisin.
"Bu nedenle, ey Kunti oğlu, savaşmaya kararlı olarak ayağa kalk"—Burada "Kaunteya" hitabının kullanılmasının amacı şudur: Ben Kauravalara barış teklifiyle gittiğimde, annen Kunti sana tam da bu mesajı gönderdi: savaşmalısın. Bu nedenle, savaştan geri çekilmemelisin; aksine, savaşmaya karar verip ayağa kalkmalısın.
Arjuna savaşmamaya kararlıydı ve Rab bu bölümün üçüncü ayetinde zaten savaşma emrini vermişti. Bu, Arjuna'nın zihninde bir şüphe yarattı: savaşmak doğru mu, yoksa savaşmamak mı? Bu nedenle, Rab burada o şüpheyi şöyle diyerek giderir: savaşmak için sağlam bir karar ver, bu konuda hiçbir şüphe besleme.
Burada Rabbin niyeti şu görünmektedir: kişi hiçbir koşulda görevini terk etmemelidir; aksine, görevini şevk ve özenle yerine getirmelidir. Görevin yerine getirilmesinde kişinin insanlığı yatar.
★🔗