ស្លាប់ អ្នកនឹងទទួលបានស្ថានសួគ៌ ឈ្នះ អ្នកនឹងរីករាយនឹងផែនដី ដូច្នេះ ចូរក្រោកឡើង ឱកូនកុន្ទី ដោយការសម្រេចចិត្តច្បាំង។

អត្ថន័យពាក្យ៖ ហតះ - ការស្លាប់, វ៉ា - ឬ, ប្រាប្ស្យាសិ - អ្នកនឹងទទួលបាន, ស្វគ៌ម - ឋានសួគ៌, ជិត្វា - ឈ្នះ, វ៉ា - ឬ, ភោក្ស្យសេ - អ្នកនឹងរីករាយ, មហីម - ផែនដី, តស្មាត - ដូច្នេះ, ឧត្តិដ្ឋ - ចូរក្រោកឡើង, កៅន្តេយ - ឱបុត្រនៃគុនទី, យុទ្ធាយ - ដើម្បីច្បាំង, ក្រឹតនិស្ចយះ - ដោយការប្តេជ្ញាចិត្ត។ សេចក្តីពន្យល់៖ ក្នុងករណីទាំងពីរ អ្នកនឹងទទួលបានផលប្រយោជន៍។ ដូច្នេះ ចូរក្រោកឡើងដោយការប្តេជ្ញាចិត្តថា 'ខ្ញុំនឹងឈ្នះសត្រូវ ឬស្លាប់ដោយកិត្តិយស'។

**២.៣៧** ប្រសិនបើអ្នកត្រូវស្លាប់ក្នុងសមរភូមិ អ្នកនឹងបានទៅកាន់ស្ថានសួគ៌ ហើយប្រសិនបើអ្នកឈ្នះសង្គ្រាម អ្នកនឹងបានសោយរាជ្យនៅលើផែនដីនេះ។ ហេតុនេះ ឱកុន្តីបុត្រ ចូរប្ដេជ្ញាចិត្តច្បាំង ហើយក្រោកឈរឡើង។ **ពន្យល់៖** "ប្រសិនបើស្លាប់ អ្នកនឹងបានទៅស្ថានសួគ៌ ប្រសិនបើឈ្នះ អ្នកនឹងបានសោយរាជ្យលើផែនដី" — នៅក្នុងខទី៦នៃជំពូកនេះឯង អរជុនបានពោលថា ពួកយើងមិនដឹងថាពួកយើងនឹងឈ្នះពួកគេ ឬពួកគេនឹងឈ្នះពួកយើងនោះទេ។ ដោយយកការសង្ស័យរបស់អរជុននេះមកពិចារណា ព្រះអាទិទេពទ្រង់បញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់នៅទីនេះថា ប្រសិនបើអ្នកត្រូវស្លាប់ក្នុងសមរភូមិដោយពួកករណៈជាដើម អ្នកនឹងបានទៅកាន់ស្ថានសួគ៌ ហើយប្រសិនបើអ្នកឈ្នះសង្គ្រាម អ្នកនឹងបានសោយរាជ្យនៅលើផែនដីនេះ។ ដូច្នេះ អ្នកមានផលប្រយោជន៍ទាំងពីរខាង។ ខ្លឹមសារគឺ ការចូលរួមច្បាំងនេះ ផ្ដល់ផលល្អទាំងសងខាងដល់អ្នក រីឯការមិនចូលរួមច្បាំង វិញ នាំឱ្យខាតបង់ទាំងសងខាង។ ហេតុនេះ អ្នកគួរចូលរួមច្បាំង។ "ហេតុនេះ ឱកុន្តីបុត្រ ចូរក្រោកឡើង ប្ដេជ្ញាចិត្តច្បាំង" — គោលបំណងនៃការហៅថា "កុន្តីបុត្រ" នៅទីនេះ គឺដោយសារតែនៅពេលដែលខ្ញុំបានទៅជួបពួកកៅរ៉វដើម្បីស្នើសុខភាព មាតារបស់អ្នកគឺព្រះនាងកុន្តី បានបញ្ជូនសារយ៉ាងដូច្នេះមកឱ្យអ្នកថា អ្នកត្រូវតែច្បាំង។ ហេតុនេះ អ្នកមិនគួរដកថយពីសមរភូមិឡើយ ផ្ទុយទៅវិញ អ្នកគួរប្ដេជ្ញាចិត្តច្បាំង ហើយក្រោកឈរឡើង។ អរជុនបានប្ដេជ្ញាចិត្តថានឹងមិនច្បាំង ហើយព្រះអាទិទេពក៏បានបញ្ជាឱ្យច្បាំងរួចមកហើយនៅក្នុងខទី៣នៃជំពូកនេះ។ រឿងនេះបានធ្វើឱ្យកើតសេចក្ដីសង្ស័យក្នុងចិត្តអរជុនថា តើការច្បាំងឬមិនច្បាំងទៅជាការត្រឹមត្រូវ? ហេតុនេះ នៅទីនេះ ព្រះអាទិទេពទ្រង់បំបាត់សេចក្ដីសង្ស័យនោះដោយទ្រង់មានព្រះបន្ទូលថា៖ ចូរបង្កើតការប្ដេជ្ញាចិត្តមួយដ៏រឹងមាំដើម្បីច្បាំង កុំមានសេចក្ដីសង្ស័យអ្វីអំពីវាឡើយ។ នៅទីនេះ ព្រះអាទិទេពទ្រង់មានព្រះចេតនាថា មនុស្សមិនគួរលះបង់ករណីយកិច្ចរបស់ខ្លួនក្រោមស្ថានភាពណាមួយឡើយ ផ្ទុយទៅវិញ គួរបំពេញករណីយកិច្ចនោះដោយការស៊ូទ្រាំ និងភាពឧស្សាហ៍ព្យាយាម។ ក្នុងការបំពេញករណីយកិច្ចនោះឯង ទើបជាភាពជាមនុស្សពិតប្រាកដ។