អរជុនបានពោលថា — ឱមធុសូទនៈ! តើខ្ញុំអាចធ្វើសង្គ្រាមជាមួយព្រួញប្រឆាំងនឹងភឝ្ម និងទ្រណៈនៅក្នុងសមរភូមិដោយរបៀបណា? ឱអរិសូទនៈ ពួកគេទាំងពីរគឺគួរគោរពបូជា។

អរជុនបានពោលថា៖ ឱមធុសូដន! តើខ្ញុំត្រូវប្រយុទ្ធក្នុងសមរភូមិដោយប្រើព្រួញប្រឆាំងនឹងភីស្មៈ និងដ្រូណា ដែលជាអ្នកគួរគោរពបូជាដោយរបៀបណា? ឱអ្នកកម្ចាត់សត្រូវ! អ្នកទាំងពីរគឺសុទ្ធតែជាអ្នកដែលគួរគោរពបូជា។ អត្ថន័យពាក្យ៖ កថម - យ៉ាងណា, ភីស្មម - ភីស្មៈ, អហម - ខ្ញុំ, សង្ខ្យេ - ក្នុងសមរភូមិ, ដ្រូណម - ដ្រូណា, ច - និង, មធុសូដន - ឱមធុសូដន, ឥឞុភិះ - ដោយព្រួញ, ប្រតិយោត្ស្យាមិ - នឹងប្រយុទ្ធ, បូជារ៌ហៅ - គួរគោរពបូជា, អរិសូដន - ឱអ្នកកម្ចាត់សត្រូវ។

អរជុនបានតបថា ឱមធុសូទន! ខ្ញុំអាចធ្វើសង្គ្រាមជាមួយព្រួញប្រឆាំងនឹងភឝ្មៈ និងទ្រណៈនៅលើសមរភូមិដោយរបៀបណា? ព្រោះថា ឱអរិសូទន! ពួកទាំងពីរគឺជាអ្នកដែលសក្ការៈគួរ។ ពន្យល់: គោលបំណងនៃការហៅទ្រង់ថា 'មធុសូទន' និង 'អរិសូទន' គឺដោយសារតែទ្រង់ជាអ្នកសម្លាប់អសុរៈ និងសត្រូវ។ គឺទ្រង់បានសម្លាប់អសុរៈដូចជាមធុ និងកៃតភៈ ដែលមានសភាពអាក្រក់ ប្រព្រឹត្តអំពើមិនសុចរិត និងបង្កទុក្ខដល់ពិភពលោក។ ហើយទ្រង់ក៏បានសម្លាប់សត្រូវដែលមានពោរពេញដោយសេចក្តីឈ្នានីសដោយឥតហេតុផល និងមានបំណងអាក្រក់ផងដែរ។ ប៉ុន្តែនៅពីមុខខ្ញុំ គឺជាលោកតាភឝ្មៈ និងអាចារ្យទ្រណៈ ដែលមានសណ្តាប់ធ្នាប់ដ៏ល្អឥតខ្ចោះ មានសេចក្តីស្រឡាញ់ដ៏ជ្រាលជ្រៅចំពោះខ្ញុំ និងបានបង្រៀនខ្ញុំដោយសេចក្តីស្រឡាញ់។ តើខ្ញុំអាចសម្លាប់អ្នកដែលមានបំណងល្អបែបនេះ ដែលជាលោកតាដែលគោរព និងជាគ្រូដែលប្រដៅចំណេះដឹងរបស់ខ្ញុំបានយ៉ាងដូចម្តេច? "ខ្ញុំប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងភឝ្មៈ និងទ្រណៈ" — ខ្ញុំមិនកំពុងដកថយពីសមរភូមិដោយការខ្លាចទេ ផ្ទុយទៅវិញ ខ្ញុំកំពុងដកថយដោយឃើញពីធម៌ដែលពាក់ព័ន្ធ។ ប៉ុន្តែទ្រង់កំពុងតែមានបន្ទូលថា "ការខ្លាចនេះ ភាពទន់ខ្សោយនេះ បានមកដល់អ្នកពីណា?" សូមទ្រង់ពិចារណា៖ តើខ្ញុំគួរប្រយុទ្ធជាមួយព្រួញប្រឆាំងនឹងលោកតាភឝ្មៈ និងអាចារ្យទ្រណៈដោយរបៀបណា? ឱព្រះអង្គដ៏មហិមា នេះមិនមែនជាការខ្លាចរបស់ខ្ញុំទេ។ ការខ្លាចពិតប្រាកដគឺនៅពេលដែលខ្ញុំខ្លាចស្លាប់។ ខ្ញុំមិនខ្លាចស្លាប់ទេ ផ្ទុយទៅវិញ ខ្ញុំខ្លាចការសម្លាប់។ នៅក្នុងលោក មានទំនាក់ទំនងសំខាន់ៗពីរប្រភេទ — ទំនាក់ទំនងដោយកំណើត និងទំនាក់ទំនងដោយចំណេះដឹង។ តាមទំនាក់ទំនងដោយកំណើត លោកតាភឝ្មៈគឺជាអ្នកដែលយើងគួរគោរព។ តាំងពីកុមារភាពមក ខ្ញុំត្រូវបានលោកចិញ្ចឹមបីបាច់នៅលើភ្នែន។ នៅពេលកុមារ នៅពេលដែលខ្ញុំហៅលោកថា 'ឪពុក ឪពុក' លោកនឹងមានបន្ទូលដោយសេចក្តីស្រឡាញ់ថា 'ខ្ញុំក៏ជាឪពុករបស់ឪពុកអ្នកដែរ!' តាមរបៀបនេះ លោកតែងតែបង្ហាញសេចក្តីស្រឡាញ់ និងការយកចិត្តទុកដាក់យ៉ាងខ្លាំងចំពោះខ្ញុំ។ តាមទំនាក់ទំនងដោយចំណេះដឹង អាចារ្យទ្រណៈគឺជាអ្នកដែលយើងគួរគោរព។ លោកគឺជាគ្រូដែលប្រដៅចំណេះដឹងរបស់ខ្ញុំ។ សេចក្តីស្រឡាញ់របស់លោកចំពោះខ្ញុំគឺមានដល់ថ្នាក់ដែលលោកមិនទាន់បានបង្រៀនកូនប្រុសផ្ទាល់របស់លោកគឺអស្វត្ថាម៉ាដូចជាលោកបានបង្រៀនខ្ញុំផង។ លោកបានបង្រៀនយើងទាំងពីរឱ្យបាញ់អាវុធព្រហ្មស្ត្រី ប៉ុន្តែលោកបានបង្រៀនតែខ្ញុំឱ្យដឹងពីរបៀបដកវត្ថុនោះវិញ មិនមែនកូនប្រុសរបស់លោកទេ។ លោកក៏បានប្រទានពរដល់ខ្ញុំថា៖ 'ក្នុងចំណោមសិស្សានុសិស្សរបស់ខ្ញុំ គ្មាននរណាម្នាក់អាចលើសអ្នកក្នុងវិទ្យាសាស្ត្រអាវុធឡើយ។' នៅពីមុខអ្នកដែលគោរពបូជាដូចជាលោកតាភឝ្មៈ និងអាចារ្យទ្រណៈ សូម្បីតែការហៅពួកគាត់ដោយពាក្យដូចជា 'ហេ' ឬ 'អ្នក' ក៏ជាបាបកម្មស្មើនឹងការសម្លាប់ពួកគាត់ដែរ។ បន្ទាប់មក តើបាបកម្មនឹងធ្ងន់ធ្ងរប៉ុណ្ណាទៅទៀត ប្រសិនបើខ្ញុំប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងពួកគាត់ដោយព្រួញ ដោយមានចេតនាសម្លាប់! "ប្រយុទ្ធជាមួយព្រួញប្រឆាំងនឹងអ្នកដែលសក្ការៈគួរ" — ដោយសារភាពជាអ្នកចាស់ទុំក្នុងទំនាក់ទំនង ទាំងលោកតាភឝ្មៈ និងអាចារ្យទ្រណៈគឺជាអ្នកគួរឱ្យគោរព និងសក្ការៈគួរ។ ពួកគាត់មានសិទ្ធិពេញលេញលើខ្ញុំ។ ហេតុនេះ ពួកគាត់អាចវាយប្រហារខ្ញុំបាន ប៉ុន្តែតើខ្ញុំអាចវាយពួកគាត់ដោយព្រួញបានយ៉ាងដូចម្តេច? ការក្លាយជាសត្រូវរបស់ពួកគាត់ និងប្រយុទ្ធគឺជាបាបកម្មធ្ងន់ធ្ងរសម្រាប់ខ្ញុំ! ព្រោះថាពួកគាត់ទាំងពីរគឺជាអ្នកដែលខ្ញុំគួរបម្រើ ហើយសូម្បីតែលើសពីការបម្រើ គឺជាអ្នកដែលសក្ការៈគួរ។ តើខ្ញុំអាចសម្លាប់អ្នកដែលគួរឱ្យគោរពបូជាបែបនេះដោយព្រួញបានយ៉ាងដូចម្តេច? សេចក្តីភ្ជាប់៖ ក្នុងខគម្ពីរមុន អរជុន ដែលមានចិត្តរំភើបញាប់ញ័រ បានប្រកាសការសម្រេចចិត្តរបស់ខ្លួនចំពោះព្រះអង្គ។ ឥឡូវនេះ ដោយទទួលឥទ្ធិពលពីពាក្យរបស់ព្រះអង្គ អរជុន ដោយធ្វើឱ្យសមតុល្យការសម្រេចចិត្តផ្ទាល់ខ្លួន និងពាក្យព្រះអង្គ បានតបវិញថា —