Oto tłumaczenie komentarza do Bhagawadgity (rozdział 2, werset 17) na język polski, z zachowaniem znaczenia, duchowej głębi i niuansów kulturowych, w terminologii odpowiedniej dla polskiego dyskursu religijnego.
Tekst do przetłumaczenia:
Uznaj za niezniszczalne To, co przenika wszystko to. Nikt nie może sprawić zniszczenia tego niezniszczalnego.
Komentarz:
„Lecz uznaj To za niezniszczalne” – partykuła ‘tu’ (lecz) została tu użyta, aby rozpocząć wyjaśnienie ‘Sat’ (Rzeczywistego), o którym mowa w poprzednim wersecie dotyczącym Sat i Asat (Rzeczywistego i nierzeczywistego).
Mówiąc: „Poznaj tę niezniszczalną Zasadę”, Pan wskazał tę Zasadę jako ‘parokṣa’ (transcendentną, wykraczającą poza bezpośrednie postrzeganie). Implikacją opisania jej jako transcendentnej jest to, że cały ten świat, postrzegany jako ‘idam’ (to, co bezpośrednie), jest w całości przeniknięty i wypełniony wyłącznie przez tę transcendentną Zasadę. W prawdzie, tylko to, co pełne (doskonałe) ‘jest’; a ten świat, który jawi się przed nami, ‘nie jest’.
Intencją odniesienia się do Sat-tattvy (Zasady Istnienia) jako ‘Tego’ (tat) w sposób transcendentny nie jest to, że jest Ono bardzo odległe; raczej dlatego, że nie jest przedmiotem zmysłów ani wewnętrznego instrumentu (antahkarana), stąd mówi się o Nim jako o transcendentnym.
„Przez co wszystko to jest przeniknięte” – opisane jest, że cały ten świat jest przeniknięty przez tę wieczną Zasadę. Tak jak złoto przenika (jest w pełni obecne w) wyrobach ze złota, żelazo przenika broń z żelaza, glina przenika naczynia z gliny, a woda przenika lód z wody, podobnie ten świat jest przeniknięty przez tę Sat-tattvę (Zasadę Istnienia). Dlatego w rzeczywistości tylko ta Sat-tattva w tym świecie jest godna poznania.
„Nikt nie może sprawić zniszczenia tego niezniszczalnego” – To ucieleśnione jestestwo (Jaźń) jest ‘avyaya’ (niezniszczalne), czyli niepodlegające zniszczeniu. Nikt nie jest w stanie zniszczyć tego niezniszczalnego. Jednak ciało jest zniszczalne – ponieważ nieustannie zmierza ku zniszczeniu. Dlatego nikt nie może zapobiec zniszczeniu tego, co zniszczalne. Myślisz, że jeśli nie będziesz walczył, oni nie umrą, lecz w prawdzie, czy będziesz walczył, czy nie, nie ma to żadnego znaczenia dla tej zasady niezniszczalności i zniszczalności – to znaczy, niezniszczalne z pewnością pozostanie, a zniszczalne z pewnością przeminie.
W tym miejscu słowo ‘asya’ (tego) odnosi się do Sat-tattvy jako ‘idam’ (to). Intencją jest, że istnienie, które przejawia się w ciałach zmieniających się w każdej chwili, jest wyłącznie istnieniem tej właśnie Sat-tattvy. Pan użył tu słowa ‘asya’, mając na celu poznanie własnego istnienia jako „Moje ciało jest, a ja jestem posiadaczem ciała”.
★🔗
