अथचैनंनित्यजातंनित्यंवामन्यसेमृतम्|तथापित्वंमहाबाहोनैवंशोचितुमर्हसि||२-२६||

atha cainaṃ nityajātaṃ nityaṃ vā manyase mṛtam . tathāpi tvaṃ mahābāho naivaṃ śocitumarhasi ||2-26||

English

Swami Gambirananda

Swami Adidevananda

Hindi

Swami Ramsukhdas

Sanskrit

Sri Ramanuja

Sri Madhavacharya

Sri Anandgiri

Sri Jayatirtha

Sri Abhinav Gupta

Sri Madhusudan Saraswati

Sri Sridhara Swami

Sri Dhanpati

Vedantadeshikacharya Venkatanatha

Sri Purushottamji

Sri Neelkanth

Sri Vallabhacharya

Sri Ramanujacharya Commentary▲

।।2.26।। अथ नित्यजातं नित्यमृतं देहम् एव एनम् आत्मानं मनुषे न देहातिरिक्तम् उक्तलक्षणं तथापि एवम् अतिमात्रं शोचितुं न अर्हसि। परिणामस्वभावस्य देहस्य उत्पत्तिविनाशयोः अवर्जनीयत्वात्।

2.26 Besides, if you consider this self as identical with the body, which is constantly born and constantly dies - which is nothing other than these characteristics of the body mentioned above -, even then it does not become you to feel grief; because, birth and death are inevitable for the body, whose nature is modification.

★

Sri Abhinav Gupta Commentary▲

।।2.24 2.26।।नैनमित्यादि। नास्य नाशकारणं शस्त्रादि किंचित्करम्। चिदेकस्वभावस्य अनाश्रितस्य ( N K add निरपेक्षस्य after अनाश्रितस्य) निरंशस्य (N omits निरंशस्य S adds निरवयवस्य after निरंशस्य) स्वतन्त्रस्य स्वभावान्तरापत्त्याश्रयविनाशावयवविभाग विरोधिप्रादुर्भावादिक्रमेण (S प्रक्रमेण) नाशयितुमशक्यत्वात्। न च देहान्तरगमनमस्य अपूर्वम् देहान्वितोऽपि (N अपूर्वदेहान्नित्योऽपि) सततं देहान्तरं गच्छति तेन संबध्यते इत्यर्थः। देहस्य क्षणमात्रमप्यनवस्थायित्वात्। एवंभूतं विदित्वा एनमात्मानं शोचितुं नार्हसि।

★