ራስ ያለማቋረጥ የሚወለድና ያለማቋረጥ የሚሞት እንደሆነ ብትገምትም፣ ኦ ታላቅ ክንድ፣ እንዲህ አይነት ሐዘን መቅሰፍ አይገባህም።

【የቃላት ትርጉም】अथ (Atha) - አሁን, च (Cha) - እና, एनम् (Enam) - ይህ (ነፍስ), नित्यजातम् (Nityajatam) - ሁልጊዜ የሚወለድ, नित्यम् (Nityam) - ሁልጊዜ, वा (Va) - ወይም, मन्यसे (Manyase) - ታስባለህ, मृतम् (Mritam) - የሞተ, तथापि (Tathapi) - ያን ጊዜም እንኳ, त्वम् (Tvam) - አንተ, महाबाहो (Mahabaho) - ኦ ኃያል ክንድ ያለው, न (Na) - አይደለም, एवम् (Evam) - እንዲህ, शोचितुम् (Shochitum) - ማዘን, अर्हसि (Arhasi) - ይገባሃል. 【ማብራሪያ】ጌታ ክሪሽና እዚህ ለክርክር ሲባል ታዋቂውን ግምት ይወስዳል። ነፍስ አካል በተፈጠረ ቁጥር እንደገና ትወለዳለች፣ አካል በሞተ ቁጥርም እንደገና ትሞታለች ብለን ብንቀበል እንኳ፣ ኦ ኃያል ክንድ ያለው (ታላቅ ጀግንነት እና ጥንካሬ ያለው አርጁና ሆይ)፣ እንዲህ ማዘን አይገባህም፤ ምክንያቱም ለሞተው ነገር መወለድ የማይቀር ነው፣ ለተወለደውም ነገር መሞት የማይቀር ነው። ይህ የማይለወጥ እና የማይታለፍ የተፈጥሮ ህግ ነው።

**2.26** ኦ ብርቱ ክንድ ያለው! ይህ በሰውነት ውስጥ ያለው ነፍስ ሁልጊዜ የሚወለድ እና ሁልጊዜ የሚሞት ነው ብለህ ብትገመግምም፣ እንኳን እንደዚህ አይነት ሐዘን አትግባ። **መግለጫው:** "ነገር ግን ብትገመግም... አትግባ" – በዚህ ላይ ጌታችን "ነገር ግን ብት" እና "ብትገመግም" የሚሉትን ቃላት በመጠቀም ሌላ አመለካከትን ያቀርባል። በሰውነት ውስጥ ያለው ነፍስ በምንም ጊዜ አይወለድም አይሞትም (ጌታ 2.20) የሚለው የተረጋገጠ መርህና እውነተኛ ርእይቶ ቢሆንም፣ እንኳን ከዚህ መርህ ፍጹም ተቃራኒ የሆነውን አመለካከት – ነፍሱ ዘላለማዊ በመሆን የሚወለድና የሚሞት ነው ብለህ ብትቀበልም፣ እንኳን እንደዚህ አይነት ሐዘን አትግባ። ምክንያቱም የተወለደ ሁሉ በእርግጥ ይሞታል፣ የሞተም ሁሉ በእርግጥ ይወለዳል – ይህ ሕግ ሊቀየር የማይችል ነው። አንድ ዘር በምድር ላይ ቢተራ፣ ተነፍጎ በቅጠል ይወጣል፣ ያ በቅጠልም ቀስ በቀስ አድጎ ዛፍ ይሆናል። በስውር እይታ ቢመለከት፣ ያ ዘር ለአንድ አፍታ እንኳ በአንድ ቅርፅ ቆይቷልን? በምድር ውስጥ በመጀመሪያ ጠንካራውን ቅርፁን ጥሎ ለስላሳ ሆነ፤ ከዚያም ለስላሳውን ቅርፁን ትቶ በቅጠል ሆነ፤ ከዚያም በቅጠሉ ቅርፅ ተውቶ ዛፍ ሆነ፤ በመጨረሻም ዕድሜው ሲጠናቀቅ ደረቀ። በዚህ መልኩ ዘሩ ለአንድ አፍታ እንኳ በአንድ ቅርፅ አልቆየም፤ ይልቁንም በእያንዳንዱ ቅጽበት ይቀየር ነበር። ዘሩ ለአንድ አፍታ እንኳ በአንድ ቅርፅ ቢቆይ፣ እስከ ዛፉ መድረቅ ድረስ ያለው ሂደት እንዴት ሊከሰት ይችል ነበር? የቀድሞውን ቅርፁን ጥሎ ነበር – ይህ ሞቱ ነበር፤ ሌላ ቅርፅ ይዞ ነበር – ይህ ልደቱ ነበር። ስለዚህ በእያንዳንዱ አፍታ ይወለድ እና ይሞት ነበር። ይህ ሰውነትም እንደዚያው ዘር ነው። በበጣም ስውር ቅርፅ የወንድ ሕዋስ ከሴት ሕዋስ ጋር ተቀላቅሎ፣ አድጎ አድጎ የሕፃን ቅርፅ ወሰደ ከዚያም ተወለደ። ከልደቱ በኋላ አድጎ፣ ከዚያም አረጀ፣ በመጨረሻም ሞተ። በዚህ መልኩ ሰውነቱ ለአንድ አፍታ እንኳ በአንድ ቅርፅ አልቆየም፤ ይልቁንም ይቀየር ነበር – ማለትም በእያንዳንዱ ቅጽበት ይወለድ እና ይሞት ነበር። ጌታችን እንዲህ ይላል፦ ነፍሱ በሰውነቱ ውስጥ፣ ልክ ሰውነቱ ራሱ እንደሆነው፣ ዘላለማዊ በመሆን የሚወለድና የሚሞት ነው ብለህ ብትገመግምም፣ እንኳን ይህ ለማዘን ምክንያት ሊሆን አይችልም።