ดังนั้น โอ มาธวะ! การที่เราจะฆ่าบุตรทั้งหลายของธฤตราษฎร์ ผู้เป็นญาติของเรา ย่อมไม่เหมาะสม เพราะเราจะเป็นสุขได้อย่างไร กับการฆ่าญาติของตนเอง?

โศลก 1.37: ดังนั้น โอ มาธวะ (กฤษณะ) มันไม่สมควรที่เราจะฆ่าบุตรของธฤตราษฎร์ซึ่งเป็นญาติของเรา เราจะมีความสุขได้อย่างไรหลังจากฆ่าคนของเราเอง? ความหมายของคำ: ตัสมาต - ดังนั้น, นะ อรหะ - ไม่สมควร, วยัม - เรา, หันตุม - เพื่อฆ่า, ธารตราษฎราน - บุตรของธฤตราษฎร์, สวพันธวาน - ญาติของเรา, สวชนัม - คนของเราเอง, หิ - อย่างแท้จริง, กถัม - อย่างไร, หัตวา - หลังจากฆ่า, สุขินะ - มีความสุข, สยาม - เราจะเป็น, มาธวะ - โอ มาธวะ

เพราะฉะนั้น เราจึงไม่ควรที่จะฆ่าญาติของเราเอง คือเหล่าบุตรของธฤตราษฎร์ เพราะว่า โอ้ มาธวะ เราจะมีความสุขได้อย่างไรจากการฆ่าญาติของเราเอง? คำอธิบาย: "เพราะฉะนั้น เราจึงไม่ควรที่จะฆ่าญาติของเราเอง คือเหล่าบุตรของธฤตราษฎร์" — เมื่อพิจารณาข้อโต้แย้ง เหตุผล และความคิดทั้งหลายที่ข้าพเจ้าได้กล่าวมาแล้ว (ตั้งแต่ข้อ ๑.๒๘ จนถึงจุดนี้) ในการไม่ฆ่าญาติของข้าพเจ้าแล้ว เราจะพึงกระทำการอันหายนะเช่นนั้นได้อย่างไร? การฆ่าญาติของเราเอง คือเหล่าผู้เป็นญาติของธฤตราษฎร์นี้ เป็นสิ่งที่ไม่ควรและไม่เหมาะสมโดยสิ้นเชิงสำหรับเรา บุรุษผู้สูงส่งเช่นเราจะพึงกระทำการอันไม่เหมาะสมเช่นนั้นได้อย่างไร? "เพราะว่า โอ้ มาธวะ เราจะมีความสุขได้อย่างไรจากการฆ่าญาติของเราเอง?" — โอ้ มาธวะ! แค่ความหวาดวิตกต่อความตายของพวกเขายังก่อให้เกิดความโศกเศร้าและความทุกข์ระทมอย่างใหญ่หลวง ดังนั้น หากเราถูกครอบงำด้วยความโกรธและความโลภ แล้วลงมือฆ่าพวกเขา ความโศกเศร้านั้นจะทวีคูณยิ่งขึ้นเพียงใด! เราจะมีความสุขได้อย่างไรหลังจากที่ฆ่าพวกเขา? ณ ที่นี้ เนื่องจากความหลงผิดอันเกิดจากความคิดยึดติดว่า "นี่คือญาติสนิทของเรา" ทำให้ทัศนะของอรชุนไม่หันไปสู่ธรรมะแห่งวรรณะกษัตริย์เลย สาเหตุก็คือ ในที่ใดที่มีความหลงผิด ปัญญาญาณในการวินิจฉัยของบุคคลย่อมถูกปิดกั้น เมื่อปัญญาญาณถูกปิดกั้น ความหลงผิดก็มีอำนาจเหนือกว่า เมื่อความหลงผิดมีอำนาจเหนือกว่า บุคคลก็ไม่มีความตระหนักรู้ที่ชัดเจนในหน้าที่ของตน ความเชื่อมโยง: บัดนี้ มีข้อสงสัยเกิดขึ้น ณ ที่นี้ว่า: เช่นเดียวกับที่ทุรโยธน์และคนอื่นๆ เป็นญาติของท่าน ในทำนองเดียวกัน สำหรับทุรโยธน์และคนอื่นๆ ท่านก็เป็นญาติของพวกเขาด้วย จากมุมมองของความเป็นญาติ ท่านกำลังคิดที่จะละเว้นจากการทำสงคราม แต่ทุรโยธน์และคนอื่นๆ ไม่ได้แม้แต่จะคิดที่จะละเว้นจากการทำสงคราม — อะไรคือเหตุผลของเรื่องนี้? อรชุนจะให้คำตอบต่อข้อสงสัยนี้ในสองข้อต่อไป