با نابودی خاندان، آیین‌های دینی جاودان آن خاندان نیز نابود می‌شوند؛ با نابودی معنویت، بی‌دینی بر تمام خاندان چیره می‌گردد.

【معانی کلمات】 कुलक्षये (Kulakshaye) - در نابودی یک خانواده प्रणश्यन्ति (Pranashyanti) - از بین می‌روند कुलधर्माः (Kuladharmah) - آیین‌های مذهبی خانوادگی सनातनाः (Sanatanah) - ازلی धर्मे (Dharme) - معنویت नष्टे (Nashte) - نابود شده कुलम् कृत्स्नम् (Kulam kritsnam) - تمام خانواده अधर्मः (Adharmah) - بی‌دینی अभिभवति (Abhibhavati) - غلبه می‌کند उत (Uta) - به راستی 【تفسیر】 Dharma همان وظایف و مراسمی است که خانواده طبق دستورات کتب مقدس انجام می‌دهد. وقتی خانواده نابود می‌شود، این آیین‌های مقدس از بین می‌روند. هنگامی که معنویت نابود شود، بی‌دینی بر تمام خانواده غلبه می‌کند.

هنگامی که خاندان نابود شود، آیین های جاویدان خانوادگی از میان می رود. و هنگامی که آیین نابود شود، نادرستی سراسر خاندان را فرا می گیرد. شرح: «هنگامی که خاندان نابود شود، آیین های جاویدان خانوادگی از میان می رود» – هنگامی که جنگ روی می‌دهد، انهدام (کاهش) خاندان (نسل) رخ می‌دهد. از آغاز پیدایش یک خاندان، آیین‌های خانوادگی، یعنی سنت‌های مقدس، آداب مقدس و قواعد رفتاری آن نیز نسل به نسل منتقل شده‌اند. اما هنگامی که خاندان نابود می‌شود، آیین‌هایی که همواره با خاندان بوده‌اند نیز نابود می‌شوند. یعنی آن اعمال دینی گوناگون، آیین‌ها و مراسم مقدسی که در زمان تولد، در زمان سانسکاراهای دوجاتمه‌ها (دو بار زاده شدگان)، در زمان ازدواج، در زمان مرگ و پس از مرگ انجام می‌شوند – و برای جان‌های زنده و درگذشته، هم در این جهان و هم در جهان دیگر سودمندند – از دست می‌روند. دلیل این است که وقتی خود خاندان نابود شود، آیین‌های وابسته به خاندان بر دوش چه کسی خواهد بود؟ «و هنگامی که آیین نابود شود، نادرستی سراسر خاندان را فرا می گیرد» – هنگامی که قواعد رفتاری مقدس و اعمال مقدس خاندان نابود شوند، آنگاه پایبند نبودن به آیین و عمل خلاف آیین – یعنی انجام ندادن کارهایی که باید انجام شوند و انجام کارهایی که نباید انجام شوند – این نادرستی سراسر خاندان را فرا می‌گیرد، یعنی نادرستی در تمام خاندان رسوخ می‌کند. اکنون، در اینجا شکلی پدید می‌آید: هنگامی که خاندان نابود شود و از میان برود، نادرستی چه کسانی را فرا خواهد گرفت؟ پاسخ این است: مردان توانای جنگ در جنگ کشته می‌شوند؛ اما آنان که برای نبرد شایسته نیستند، مانند کودکان و زنانی که باقی می‌مانند، توسط نادرستی فرا گرفته می‌شوند. دلیل این است که وقتی مردان آگاه و باتجربه در فنون رزم، متون دینی، رفتار دنیوی و غیره، در جنگ از بین بروند، آنگاه کسی برای راهنمایی درست بازماندگان یا حکمرانی بر آنان باقی نمی‌ماند. در نتیجه، به دلیل ناآگاهی از قواعد و رفتار شایسته، آنان به عمل خودسرانه روی می‌آورند – یعنی کارهایی که باید انجام شوند را انجام نمی‌دهند و کارهایی که نباید انجام شوند را آغاز می‌کنند. بنابراین، نادرستی در میان آنان گسترش می‌یابد.