เมื่อตระกูลถูกทำลาย ประเพณีทางศาสนาอันเก่าแก่ของตระกูลนั้นก็สูญสิ้น เมื่อธรรมะถูกทำลาย อนารยะธรรมย่อมครอบงำตระกูลทั้งหมด

ความหมายของคำ: กุลกษเย - ในการทำลายล้างตระกูล, ปฺรณศฺยนฺติ - พินาศไป, กุลธรฺมาห์ - พิธีกรรมทางศาสนาของตระกูล, สนาตนาห์ - ดั้งเดิม, ธรฺเม - ธรรมะ, นษฺเฏ - ถูกทำลาย, กุลมฺ กฤตฺสนมฺ - ตระกูลทั้งหมด, อธรฺมะห์ - อธรรม, อภิภวติ - ครอบงำ, อุเต - แน่นอน. คำอธิบาย: ธรรมะคือหน้าที่และพิธีกรรมที่ครอบครัวปฏิบัติให้สอดคล้องกับคำสั่งสอนของคัมภีร์

เมื่อตระกูลถูกทำลาย ธรรมเนียมอันเป็นนิตย์ของตระกูลย่อมสูญสิ้น และเมื่อธรรมเนียมอันถูกต้องสูญสิ้นแล้ว อนรรม (ความไม่ชอบธรรม) ย่อมครอบงำทั้งตระกูล คำอธิบาย: "เมื่อตระกูลถูกทำลาย ธรรมเนียมอันเป็นนิตย์ของตระกูลย่อมสูญสิ้น" – เมื่อเกิดสงครามขึ้น ย่อมมีการทำลาย (ลดจำนวนลง) ของตระกูล (เชื้อสาย) นับตั้งแต่เริ่มก่อตั้งตระกูล ธรรมเนียมของตระกูล อันได้แก่ ประเพณีอันศักดิ์สิทธิ์ จารีตอันศักดิ์สิทธิ์ และแบบแผนประพฤติปฏิบัติ ก็ได้สืบทอดต่อกันมาหลายชั่วอายุคน แต่เมื่อตระกูลถูกทำลาย ธรรมเนียมทั้งหลายที่เคยดำรงอยู่คู่กับตระกูลก็ย่อมถูกทำลายไปด้วย นั่นคือ พิธีกรรมต่างๆ ตามคัมภีร์อันศักดิ์สิทธิ์ซึ่งประกอบในโอกาสเกิด ในโอกาสทำพิธีสังสการ์สำหรับผู้เกิดสองครั้ง (วรรณสามี) ในโอกาสแต่งงาน ในโอกาสตาย และหลังจากตายไปแล้ว – อันเป็นประโยชน์ทั้งต่อผู้อยู่และผู้ล่วงลับทั้งในโลกนี้และโลกหน้า – ย่อมสูญหาย เหตุเพราะเมื่อตัวตระกูลเองถูกทำลายสิ้นแล้ว ธรรมเนียมทั้งหลายที่ต้องอาศัยตระกูลจะไปพึ่งพิงใครเล่า? "และเมื่อธรรมเนียมอันถูกต้องสูญสิ้นแล้ว อนรรมย่อมครอบงำทั้งตระกูล" – เมื่อแบบแผนประพฤติปฏิบัติอันศักดิ์สิทธิ์และจารีตอันศักดิ์สิทธิ์ของตระกูลถูกทำลายลงแล้ว การไม่ประพฤติตามธรรมเนียมและการกระทำที่ขัดต่อธรรมเนียม – หมายถึง การไม่ทำกิจที่ควรทำ และการทำกิจที่ไม่ควรทำ – อนรรมนี้ย่อมครอบงำทั้งตระกูล กล่าวคือ ความไม่ชอบธรรมแผ่ซ่านไปทั่วทั้งตระกูล บัดนี้ มีข้อสงสัยเกิดขึ้นตรงนี้ว่า เมื่อตระกูลถูกทำลายและหมดสิ้นไปแล้ว อนรรมจะไปครอบงำใคร? คำตอบมีว่า บุรุษผู้สามารถในการรบถูกประหารในสงคราม แต่อนรรมย่อมครอบงำผู้ที่ไม่เหมาะแก่การรบซึ่งยังหลงเหลืออยู่ เช่น เด็กและสตรี เหตุเพราะเมื่อบุรุษผู้มีความรู้และเชี่ยวชาญในศิลปะการต่อสู้ คัมภีร์ศาสตร์ และการประพฤติตนในทางโลก เป็นต้น ล้มหายตายจากไปในสงครามแล้ว ก็ย่อมไม่มีผู้ใดเหลืออยู่ที่จะให้คำชี้แนะที่ถูกต้องแก่ผู้รอดชีวิตหรือปกครองดูแลพวกเขาได้ ด้วยเหตุนี้ เนื่องจากขาดความรู้ในแบบแผนและความประพฤติที่เหมาะสม พวกเขาจึงเริ่มกระทำการตามอำเภอใจ – นั่นคือ ไม่ทำกิจที่ควรทำ และเริ่มทำกิจที่ไม่ควรทำ ดังนั้น อนรรมจึงแพร่กระจายในหมู่พวกเขา