នៅពេលដែលគ្រួសារត្រូវបានបំផ្លាញ ទំនៀមទម្លាប់សាសនាដ៏យូរអង្វែងរបស់គ្រួសារនោះក៏ត្រូវបានបំផ្លាញផងដែរ។ នៅពេលដែលសាសនាត្រូវបានបំផ្លាញ អសារសនៈពិតជាគ្របដណ្ដប់លើគ្រួសារទាំងមូល។

អត្ថន័យពាក្យ៖ កុលក្សយេ - ក្នុងសេចក្តីវិនាសនៃគ្រួសារ, ប្រណស្យន្តិ - បាត់បង់, កុលធម៌ាះ - ពិធីសាសនារបស់គ្រួសារ, សនាតនាះ - បុរាណ, ធម៌េ - ធម៌, នស្តេ - បាត់បង់, កុលំ ក្ឫត្ស្នំ - គ្រួសារទាំងមូល, អធម៌ះ - អធម៌, អភិភវតិ - គ្របសង្កត់, ឧត - ពិតប្រាកដណាស់។ ការពន្យល់៖ ធម៌ គឺជាកាតព្វកិច្ច និងពិធីដែលគ្រួសារប្រតិបត្តិទៅតាមបទបញ្ជានៃគម្ពីរ។

**ពាក្យពេចន៍ដើម (ភាគ ១ ស្រោចស្រង់ ៤០)៖** នៅពេលដែលត្រកូលត្រូវបានបំផ្លាញ ទំនៀមទម្លាប់អមតៈនៃត្រកូលក៏វិនាសអន្តរាយដែរ។ ហើយនៅពេលដែលធម៌ត្រូវបានបំផ្លាញ អធម៌ក៏គ្របដណ្តប់លើត្រកូលទាំងមូល។ **ការពន្យល់ (អធិប្បាយ)៖** "នៅពេលដែលត្រកូលត្រូវបានបំផ្លាញ ទំនៀមទម្លាប់អមតៈនៃត្រកូលក៏វិនាសអន្តរាយ" – នៅពេលមានសង្គ្រាម ការបំផ្លាញ (ការថយចុះ) នៃត្រកូល (វង្សត្រកូល) កើតមានឡើង។ ចាប់តាំងពីកំណើតដំបូងនៃត្រកូលមួយ ភារកិច្ចនានារបស់ត្រកូល គឺជាប្រពៃណីសក្តិសិទ្ធិ ទំនៀមទម្លាប់សក្តិសិទ្ធិ និងក្រមអំពើដែលបានផ្ទេរតាមពូជពង្សជំនាន់។ ក៏ប៉ុន្តែ នៅពេលដែលត្រកូលត្រូវបានបំផ្លាញ ភារកិច្ចទាំងនោះដែលតែងតែរស់នៅជាមួយត្រកូលក៏ត្រូវបានបំផ្លាញដែរ។ គឺថា ពិធីបុណ្យសាសនាផ្សេងៗ និងពិធីសក្តិសិទ្ធិដែលត្រូវបានប្រព្រឹត្តនៅពេលកំណើត ពេលធ្វើសង្គ្រាមៈសំរាប់ពួកទ្វីជាតិ (ព្រាហ្មណ៍ ក្សត្រ វៃស្យៈ) ពេលរៀបការ ពេលស្លាប់ និងក្រោយពេលស្លាប់ — ដែលជាប្រយោជន៍សម្រាប់ជីវិតទាំងនៅលើលោកិយនេះ និងលោកខាងមុខ — ត្រូវបានបាត់បង់។ ហេតុផលនោះ គឺនៅពេលដែលត្រកូលផ្ទាល់ត្រូវបានលុបបំបាត់ តើភារកិច្ចទាំងឡាយដែលពឹងផ្អែកលើត្រកូលនឹងពឹងផ្អែកលើអ្នកណា? "ហើយនៅពេលដែលធម៌ត្រូវបានបំផ្លាញ អធម៌ក៏គ្របដណ្តប់លើត្រកូលទាំងមូល" – នៅពេលដែលក្រមអំពើសក្តិសិទ្ធិ និងទំនៀមទម្លាប់សក្តិសិទ្ធិនៃត្រកូលត្រូវបានបំផ្លាញ ពេលនោះការមិនប្រតិបត្តិតាមភារកិច្ច និងការធ្វើអ្វីដែលផ្ទុយនឹងភារកិច្ច — មានន័យថា ការមិនធ្វើនូវអំពើដែលគួរតែធ្វើ និងការធ្វើនូវអំពើដែលមិនគួរតែធ្វើ — អធម៌នេះហើយដែលគ្របដណ្តប់លើត្រកូលទាំងមូល គឺអធម៌រីករាលដាលពេញត្រកូល។ ឥឡូវនេះ ការសង្ស័យមួយកើតឡើងនៅទីនេះ៖ នៅពេលដែលត្រកូលត្រូវបានបំផ្លាញ និងឈប់តែមាន តើអធម៌នឹងគ្របដណ្តប់លើអ្នកណា? ចម្លើយគឺ៖ បុរសដែលមានសមត្ថភាពច្បាំងត្រូវបានសម្លាប់នៅក្នុងសង្គ្រាម; ទោះជាយ៉ាងណា ពួកអ្នកដែលមិនសមស្របសម្រាប់ការប្រយុទ្ធ ដូចជាកុមារ និងស្ត្រីដែលនៅសល់ ត្រូវបានអធម៌គ្របដណ្តប់។ ហេតុផលនោះ គឺនៅពេលដែលបុរសដែលមានចំណេះដឹង និងបទពិសោធន៍ក្នុងការប្រើអាវុធ គម្ពីរសាស្ត្រ ការប្រព្រឹត្តិលើលោកិយ ជាដើម បានវិនាសក្នុងសង្គ្រាម ពេលនោះគ្មាននរណាម្នាក់នៅសល់ដើម្បីផ្តល់ការណែនាំត្រឹមត្រូវដល់អ្នករួចរាល់ ឬដើម្បីគ្រប់គ្រងពួកគេឡើយ។ ជាលទ្ធផល ដោយសារកង្វះចំណេះដឹងអំពីក្រម និងអំពើត្រឹមត្រូវ ពួកគេចាប់ផ្តើមប្រព្រឹត្តិតាមអំពើចិត្ត — គឺថា ពួកគេមិនធ្វើនូវអំពើដែលគួរតែធ្វើ ហើយចាប់ផ្តើមធ្វើនូវអំពើដែលមិនគួរតែធ្វើ។ ហេតុនេះ អធម៌ក៏រីករាលដាលក្នុងចំណោមពួកគេ។