BG 1.15 — អរជុន វិសាទ យោគ
BG 1.15📚 Go to Chapter 1
पाञ्चजन्यंहृषीकेशोदेवदत्तंधनञ्जयः|पौण्ड्रंदध्मौमहाशङ्खंभीमकर्मावृकोदरः||१-१५||
បាញ្ចជន្យំ ហ្ឫឞីកេឝោ ទេវទត្តំ ធនញ្ជយះ | បៅណ្ឌ្រំ ទធ្មៅ មហាឝង្ខំ ភីមកម៌ា វ្ឫកោទរះ ||១-១៥||
पाञ्चजन्यं: the conch named Panchajanya | हृषीकेशो: the Lord of the senses (Krishna) | देवदत्तं: the conch named Devadatta | धनञ्जयः: the victor of wealth (Arjuna) | पौण्ड्रं: the conch named Poundra | दध्मौ: blew | महाशङ्खं: great conch | भीमकर्मा: doer of terrible deeds | वृकोदरः: having the belly of a wolf (Bhima)
GitaCentral ភាសាខ្មែរ
ហ្រ្សីស៊ីកេសបានបំពង់ផ្លុំប៉ានចជន្យៈ អរជុនបានបំពង់ផ្លុំទេវទត្ត ហើយភីម (វ្រុកោទរ) អ្នកធ្វើសកម្មភាពដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាច បានបំពង់ផ្លុំដ៏ធំឈ្មោះផៅណ្ឌ្រក។
🙋 ភាសាខ្មែរ Commentary
១.១៥. ព្រះហ្ឫឝីកេឝ បានផ្លុំស័ង្ខឈ្មោះ បាញ្ចជន្យៈ, អរជុន បានផ្លុំស័ង្ខឈ្មោះ ទេវទត្តៈ, និង ភីមៈ (អ្នកដែលមានពោះដូចចចក) ដែលជាអ្នកធ្វើកិច្ចការដ៏គួរឱ្យខ្លាច បានផ្លុំស័ង្ខដ៏ធំឈ្មោះ បៅណ្ឌ្រៈ។ អត្ថន័យនៃពាក្យ៖ បាញ្ចជន្យម - ស័ង្ខឈ្មោះ បាញ្ចជន្យៈ, ហ្ឫឝីកេឝះ - ម្ចាស់នៃឥន្ទ្រិយទាំងឡាយគឺ ព្រះក្រឹឝ្នៈ, ទេវទត្តម - ស័ង្ខឈ្មោះ ទេវទត្តៈ, ធនញ្ជយះ - អ្នកឈ្នះទ្រព្យសម្បត្តិគឺ អរជុន, បៅណ្ឌ្រម - ស័ង្ខឈ្មោះ បៅណ្ឌ្រៈ, ទធ្មៅ - បានផ្លុំ, មហាសង្ខម - ស័ង្ខដ៏ធំ, ភីមកម៌ - អ្នកធ្វើកិច្ចការដ៏គួរឱ្យខ្លាច, វ្ឫកោទរះ - ភីមៈដែលមានពោះដូចចចក។
English
Swami Gambirananda
Swami Adidevananda
Hindi
Swami Ramsukhdas
Sanskrit
Sri Ramanuja
Sri Madhavacharya
Sri Anandgiri
Sri Jayatirtha
Sri Abhinav Gupta
Sri Madhusudan Saraswati
Sri Sridhara Swami
Sri Dhanpati
Vedantadeshikacharya Venkatanatha
Sri Purushottamji
Sri Neelkanth
Sri Vallabhacharya
Detailed Commentary
**ខទី ១.១៥** ៖ ព្រះគ្រិស្ណទ្រង់ព្រះនាមស្រីក្រឹស្ណ ដែលគង់នៅក្នុងខន្ធសព្វសត្វ បានផ្លុំស័ង្ខឈ្មោះបញ្ចជញ្ញៈ ធនញ្ជយៈ (អរជុន) បានផ្លុំស័ង្ខឈ្មោះទេវទត្តៈ ហើយភីមសេន ដែលមានកម្មអាក្រក់ និងជាអ្នកញ៉ាំច្រើន បានផ្លុំស័ង្ខធំឈ្មោះផោណ្ឌ្រៈ។ **ការពន្យល់**៖ **'បញ្ចជញ្ញំ ហ្រសីកេសៈ'** — ព្រះអាទិទេពស្រីក្រឹស្ណ ដែលប្រាកដដោយផ្ទាល់ ជាអ្នកដឹងនូវអ្វីដែលកើតឡើងនៅក្នុងចិត្តសត្វទាំងពួង ដែលឈរនៅខាងភាគីបណ្ឌព បានផ្លុំស័ង្ខឈ្មោះ 'បញ្ចជញ្ញៈ'។ ព្រះអង្គបានសម្លាប់អសុរមួយឈ្មោះបញ្ចជន ដែលយករូបជាស័ង្ខ ហើយទ្រង់បានទទួលយករូបនោះធ្វើជាស័ង្ខរបស់ព្រះអង្គ។ ហេតុនេះស័ង្ខនេះត្រូវបានគេស្គាល់ថា 'បញ្ចជញ្ញៈ'។ **'ទេវទត្តំ ធនញ្ជយៈ'** — ក្នុងពិធីយញ្ញរាជសូយ៌ អរជុនបានច្បាំងឈ្នះស្តេចជាច្រើន និងបានប្រមូលទ្រព្យសម្បត្តិយ៉ាងច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់។ ដោយសារហេតុនេះ អរជុនត្រូវបានគេហៅថា 'ធនញ្ជយៈ' (សូមមើលកំណត់សម្គាល់នៅខទី ១៤)។ ខណៈដែលកំពុងច្បាំងនឹងពួកអសុរ ដូចជានីវាតកវចៈ ឥន្ទ្របានប្រទានស័ង្ខឈ្មោះ 'ទេវទត្តៈ' ដល់អរជុន។ សម្លេងស័ង្ខនេះមានឥទ្ធិពលខ្លាំងណាស់ ធ្វើឱ្យកងទ័ពសត្រូវរំខានចិត្ត។ អរជុនបានផ្លុំស័ង្ខនេះ។ **'ផោណ្ឌ្រម្ ទធមោ មហាសង្ខំ ភីមកម្ម វ្ឫកោទរៈ'** — ដោយសារតែគាត់បានសម្លាប់ពួកអសុរដូចជា ហិឌិម្ពាសុរ ពាកាសុរ ជដាសុរ និងវីរបុរសខ្លាំងពូកែដូចជា កិច្ចកៈ និងជរសន្ធៈ ភីមសេនត្រូវបានគេហៅថា 'ភីមកម្ម' (អ្នកមានកម្មអាក្រក់)។ នៅក្នុងពោះរបស់គាត់ ក្រៅពីអគ្គិជាតានៃការរំលាយអាហារ មានអគ្គិជាតាពិសេសមួយទៀតឈ្មោះ 'វ្ឫក' ដែលអាចរំលាយអាហារបានច្រើនយ៉ាងខ្លាំង។ ដោយសារហេតុនេះ គាត់ត្រូវបានគេហៅថា 'វ្ឫកោទរ' (អ្នកញ៉ាំច្រើន)។ ភីមសេន ដែលមានកម្មអាក្រក់ និងជាអ្នកញ៉ាំច្រើនបែបនេះ បានផ្លុំស័ង្ខធំឈ្មោះ 'ផោណ្ឌ្រៈ'។