ដូចជាទឹកដែលហូរចូលទៅក្នុងមហាសមុទ្រដែលបានបំពេញពីគ្រប់ទិសទី នៅតែមិនរញ្ជួយរំពើយ ដូច្នោះដែរ រាល់ការស្នេហាស្នងទាំងអស់បានចូលទៅក្នុងអ្នកនោះ; គេបានសម្រេចនូវសន្តិភាព មិនមែនជាអ្នកដែលពោរពេញទៅដោយការស្នេហាស្នងនោះទេ។

អត្ថន័យពាក្យ៖ អាបូរ្យមានម (Aapuryaamaanam) - ពេញពីគ្រប់ទិសទី, អចលប្រតិដ្ឋម (Achalapratishtham) - ស្ថិតនៅស្ងៀមមិនរង្គើ, សមុទ្រម (Samudram) - មហាសមុទ្រ, អាបះ (Aapah) - ទឹក, ប្រវិឝន្តិ (Pravishanti) - ចូលមក, យទ្វត (Yadvat) - ដូចជា, តទ្វត (Tadvat) - ដូច្នោះដែរ, កាមះ (Kaamah) - សេចក្តីប្រាថ្នា, យម (Yam) - អ្នកណា, ប្រវិឝន្តិ (Pravishanti) - ចូលមក, សរ្វេ (Sarve) - ទាំងអស់, សះ (Sah) - គាត់, ឝាន្តិម (Shaantim) - សេចក្តីស្ងប់, អាប្នោតិ (Aapnoti) - សម្រេចបាន, ន (Na) - មិនមែន, កាមកាមី (Kaamakaami) - អ្នកដែលពោរពេញដោយសេចក្តីប្រាថ្នា។ ការពន្យល់៖ ដូចជាមហាសមុទ្រដែលនៅតែស្ងៀមមិនរង្គើ ទោះបីជាទឹកហូរចូលមកពីគ្រប់ទិសទីក៏ដោយ ដូច្នោះដែរ អ្នកប្រាជ្ញដែលស្ថិតនៅក្នុងអាត្ម័នរបស់ខ្លួន មិនរង្គើបន្តិចឡើយ ទោះបីជាសេចក្តីប្រាថ្នាគ្រប់យ៉ាងចូលមកក្នុងចិត្តក៏ដោយ។ អ្នកប្រាជ្ញបែបនេះសម្រេចបាននូវសេចក្តីស្ងប់ ឬការរំដោះខ្លួន ប៉ុន្តែអ្នកដែលប្រាថ្នាការសប្បាយតាមអារម្មណ៍ និងចិញ្ចឹមសេចក្តីប្រាថ្នាផ្សេងៗ មិនអាចរកសេចក្តីស្ងប់បានឡើយ។

**ព្រះគីតា ជំពូកទី២ ខទី៧០ (ការបកស្រាយ)** ដូចទឹកទន្លេទាំងឡាយហូរចូលទៅក្នុងមហាសមុទ្រ ដែលស្ថិតនៅពេញបរិបូរជានិច្ច និងមានព្រំដែនជាក់លាក់ តែមហាសមុទ្រនៅតែមិនរញ្ជួយរំជួល និងមិនផ្លាស់ប្តូរ យ៉ាងណាមិញ អារម្មណ៍ទាំងអស់ក៏ចូលទៅក្នុងចិត្តអ្នកដែលចេះគ្រប់គ្រងខ្លួនបាន ដោយមិនធ្វើឱ្យគេរំភើបរំជួលឡើយ។ មនុស្សបែបនេះទើបឈានទៅដល់សន្តិភាពដ៏ឧត្តម រីឯអ្នកដែលត្រេកត្រអាលក្នុងកាមគុណនោះ គឺមិនអាចទទួលបានសន្តិភាពនោះឡើយ។ **ការបកស្រាយ៖** ខនេះចែងថា៖ "ដូចមហាសមុទ្រ ដែលពេញបរិបូរជានិច្ច និងមានទីតាំងឋិតថេរ នៅតែមិនរញ្ជួយរំជួល នៅពេលដែលទឹកហូរចូលមកពីគ្រប់ទិស..." ក្នុងរដូវវស្សា ទឹកនៅក្នុងទន្លេនានាកើនឡើងខ្លាំង ហើយទន្លេជាច្រើនក៏ជន់លិចទៀតផង។ ប៉ុន្តែនៅពេលទឹកនោះហូរពីគ្រប់ទិស ហើយចូលរួមជាមួយមហាសមុទ្រ ដែលមានទឹកពេញបរិបូរស្រាប់ មហាសមុទ្រនោះមិនកើនឡើងឡើយ វានៅតែស្ថិតក្នុងព្រំដែនរបស់វា។ ផ្ទុយទៅវិញ នៅពេលទឹកក្នុងទន្លេថយចុះខ្លាំងក្នុងថ្ងៃក្តៅរដូវគ្រាស មហាសមុទ្រក៏មិនថយចុះដែរ។ សេចក្តីខាងក្នុងគឺ មហាសមុទ្រមិនរងផលប៉ះពាល់ពីការកើន ថយ ឬអវត្តមាននៃទឹកទន្លេ ឬពីការហួតហែងដោយភ្លើងក្រោមសមុទ្រ ឬព្រះអាទិត្យឡើយ។ វាមិនកើន ហើយក៏មិនថយដែរ។ វាគ្មានការពឹងផ្អែកលើទឹកទន្លេឡើយ។ វានៅតែពេញបរិបូរជាអមតៈ និងជានិរន្តរ៍ ដូចដែលវាជា ហើយមិនដែលលាតត្រដាងចេញពីព្រំដែនរបស់វាឡើយ។ "...យ៉ាងណាមិញ សុខទាំងឡាយក៏ចូលមករកគេ ហើយគេក៏បានសន្តិភាព"។ ដូចគ្នានេះដែរ សុខទាំងឡាយក្នុងលោកិយនេះ ក៏មកដល់ ឬត្រូវបានទទួលដោយមនុស្សដែលចេះគ្រប់គ្រងខ្លួន និងដឹងពីព្រះពិតដ៏ឧត្តមនោះ។ ពួកវាបង្ហាញខ្លួននៅចំពោះមុខគេ ប៉ុន្តែពួកវាមិនអាចបង្កើតភាពរវើរវាយនៃសុខ និងទុក្ខក្នុងរូបកាយ និងចិត្ត (អន្តឃរណ៍) ដែលហៅថារបស់គេបានឡើយ។ ហេតុនេះ គេទើបបានសន្តិភាពដ៏ឧត្តម។ សន្តិភាពរបស់គេកើតមានដោយសារព្រះពិតដ៏ឧត្តម មិនមែនដោយសារអារម្មណ៍ក្នុងលោកិយនោះទេ (គីតា ២.៤៦)។ ការប្រៀបធៀបរវាងមហាសមុទ្រ និងទឹកទន្លេដែលផ្តល់ឱ្យនៅទីនេះ មិនអាចអនុវត្តពេញលេញទៅលើមនុស្សដែលមានប្រាជ្ញាឋិតថេរ (ស្ថិតប្រាញ្ញ) បានឡើយ។ ហេតុផលគឺ មានភាពដូចគ្នារវាងមហាសមុទ្រ និងទឹកទន្លេ។ ទឹកដែលពេញមហាសមុទ្រមានធម្មជាតិដូចគ្នានឹងទឹកដែលមកពីទន្លេ ហើយទឹកដែលមកពីទន្លេក៏មានធម្មជាតិដូចគ្នានឹងទឹកដែលពេញមហាសមុទ្រដែរ។ ប៉ុន្តែ ភាពខុសគ្នារវាងមនុស្សដែលមានប្រាជ្ញាឋិតថេរ និងអារម្មណ៍ក្នុងលោកិយ គឺធំធេងណាស់ សូម្បីតែការប្រៀបធៀបរវាងចម្ងាយពីមេឃដល់ផែនដី ឬរវាងថ្ងៃនិងយប់ ក៏មិនអាចពន្យល់បានច្បាស់ដែរ! ព្រោះព្រះពិតដែលមនុស្សដែលមានប្រាជ្ញាឋិតថេរបានតាំងនៅ គឺមានស្មារតី អមតៈ ពិតប្រាកដ គ្មានព្រំដែន និងគ្មានទីបញ្ចប់។ រីឯអារម្មណ៍ក្នុងលោកិយវិញ គឺគ្មានស្មារតី មិនទៀង មិនពិត មានព្រំដែន និងមានទីបញ្ចប់។ ភាពខុសគ្នាទីពីរគឺ ទឹកទន្លេពិតជាហូរដល់មហាសមុទ្រ ប៉ុន្តែអារម្មណ៍ក្នុងលោកិយទាំងនេះ មិនអាចដល់ព្រះពិតដែលមនុស្សដែលមានប្រាជ្ញាឋិតថេរបានតាំងនៅនោះឡើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ ពួកវាអាចដល់តែរូបកាយ និងចិត្ត (អន្តឃរណ៍) ដែលហៅថារបស់គេប៉ុណ្ណោះ។ ហេតុនេះ ការប្រៀបធៀបជាមួយមហាសមុទ្រនេះ គ្រាន់តែដើម្បីបង្ហាញពីសភាពនៃរូបកាយ និងចិត្តដែលហៅថារបស់គេប៉ុណ្ណោះ។ គ្មានការប្រៀបធៀបណាមួយអាចពណ៌នាពីធម្មជាតិពិតប្រាកដ និងខ្លឹមសាររបស់គេបានឡើយ។ "...មិនមែនអ្នកដែលត្រេកត្រអាលនឹងកាមគុណនោះទេ"។ ពួកដែលចិត្តមានតម្រូវការចង់បានអារម្មណ៍ ដែលផ្តល់តម្លៃតែចំពោះអារម្មណ៍ ដែលទស្សនវិស័យរបស់ពួកគេត្រូវបានបង្វែរទៅរកតែអារម្មណ៍នោះ សូម្បីតែបើពួកគេទទួលបានសុខក្នុងលោកិយរាប់មិនអស់ ពួកគេក៏មិនអាចពេញចិត្តបានដែរ។ តម្រូវការ ភ្លើងឆេះ (ក្នុងចិត្ត) និងការឈឺចាប់របស់ពួកគេ មិនអាចរលត់បានឡើយ ដូច្នេះតើពួកគេអាចទទួលបានសន្តិភាពដោយរបៀបណា? ហេតុផលគឺ ការពេញចិត្តនៃធម្មជាតិដែលមានស្មារតី មិនអាចកើតឡើងពីអារម្មណ៍ដែលគ្មានស្មារតីបានឡើយ។ **សម្ពន្ធភាព៖** ឥឡូវនេះ នៅក្នុងខបន្ទាប់ ការសន្និដ្ឋានចំពោះចម្លើយអំពី "តើមនុស្សដែលមានប្រាជ្ញាឋិតថេរប្រព្រឹត្តិខ្លួនយ៉ាងដូចម្តេច?" នឹងត្រូវបានផ្តល់ឱ្យ។