අර්ජුන තෙමේ මෙසේ කීය: හේ කෘෂ්ණ! යුද්ධ කිරීමට ආශාවෙන් පැමිණ සිටි මේ ස්වජනයන් දැක මාගේ අවයව සිස්ල වෙයි, මුඛය ශුෂ්ක වෙයි, ශරීරයෙහි ස්පන්දනය හා රෝමාංචය වෙයි.

අර්ජුන පැවසීය: ක්‍රිෂ්ණා, යුද්ධ කිරීමට සැරසී සිටින මගේ නෑදෑයන් දැක මගේ සිත කම්පා විය. වචනවල අර්ථ: දෘෂ්ට්වා - දැක, ඉමම් - මොවුන්ව, ස්වජනම් - නෑදෑයන්ව, ක්‍රිෂ්ණ - ඕ ක්‍රිෂ්ණ, යුයුත්සුම් - යුද්ධ කිරීමට කැමති, සමුපස්ථිතම් - ඉදිරියට පැමිණ සිටින.

**භගවද් ගීතාව (1 වන අධ්‍යායය, 28 වන ශ්ලෝකය) සිංහල පරිවර්තනය හා විවරණය** **අර්ජුනයන් වදාළේ:** හේ කෘෂ්ණය, යුද්ධයට සැරසී සිටින මේ ඥාති සමූහය දුටු විට, මගේ අවයව දුර්වල වෙමින් පවතී, මගේ මුඛය තෙත් බව අත්හැරියේය, ශරීරය කම්පා වෙයි, ලොමු දහගැනීම වෙයි. ගාන්ධීව ධනුව මගේ අතින් ලිස්සා යමින් පවතී, ශරීරය දාහයෙන් දැවෙයි. මගේ මනස් ඇවිළී ගියේය, මම නිශ්චලව නැවතී සිටීමට පවා අසමර්ථ වෙමි. **විවරණය:** "කෘෂ්ණ" යන සම්බෝධනය අර්ජුනයන්ට අතිශයින් ප්‍රිය වූවකි. ගීතාවෙහි මෙම සම්බෝධනය නව වතාවක් පෙනේ. ශ්‍රී කෘෂ්ණ දෙවියන් වහන්සේ වෙනත් කිසිදු සම්බෝධනයකින් මෙතරම් වාර ගණනක් ආමන්ත්‍රණය නොවීය. එලෙසම "පාර්ථ" යන නාමය ද අර්ජුනයන් සඳහා භගවාන් වහන්සේට අතිශය ප්‍රිය වූවකි. එබැවින් දෙවියන් වහන්සේත් අර්ජුනයන්ත් තම අතර සංවාදවල මෙම නාම භාවිතා කළහ. මෙම කරුණ ජනප්‍රවාදයෙහි ද ප්‍රසිද්ධ විය. මෙම දෘෂ්ටි කෝණයෙන්, සංජය ගීතාවේ අවසානයේ "කෘෂ්ණයන් වහන්සේ යන යෝගේශ්වරයන් සහ පාර්ථයන් යන ධනුර්ධරයන් සිටින තැන" (18.78) යනුවෙන් "කෘෂ්ණ" හා "පාර්ථ" නාම සඳහන් කරයි. ධෘතරාෂ්ට්‍රයන් වහන්සේ මුලදී 'සමවේතා යුයුත්සවඃ' (යුද්ධ කිරීමට ආශාවෙන් රැස්වූවෝ) යනුවෙන් කීවත්, මෙහි අර්ජුනයන් 'යුයුත්සුං සමුපස්ථිතම්' (යුද්ධ කිරීමට ආශාවෙන් සැරසී සිටින) යනුවෙන් කියත්, ඔවුන්ගේ දෘෂ්ටි කෝණවල මහත් වෙනසක් පවතී. ධෘතරාෂ්ට්‍රයන්ගේ දෘෂ්ටියෙන්, දුර්යෝධනාදීහු *මගේ* පුතුන් වෙත්, යුධිෂ්ඨිරාදීහු පාණ්ඩුගේ පුතුන් වෙත් — මෙබඳු වෙනසක් ඇත; එබැවින් ධෘතරාෂ්ට්‍රයන් එහි 'මාමකාඃ' (මගේ පුතුන්) හා 'පාණ්ඩවාඃ' (පාණ්ඩවයන්) යන පද භාවිතා කළහ. නමුත් අර්ජුනයන්ගේ දෘෂ්ටියෙන් එබඳු වෙනසක් නැත; එබැවින් අර්ජුනයන් මෙහි 'ස්වජනම්' (ඥාතීන්) යනුවෙන් කියයි, එය උභය පක්ෂයන්ගේම ජනයන් ඇතුළත් වේ. ඇඟවුම නම්, ධෘතරාෂ්ට්‍රයන්ට තම පුතුන් යුද්ධයේ මරණයට පත්වන බියෙන් හා ශෝකයෙන් පසුවෙයි; නමුත් අර්ජුනයන් උභය පක්ෂයන්ගේම ඥාතීන් මරණයට පත්වන බියෙන් ශෝක වෙයි — ඕනෑම පක්ෂයකින් කාගේ මරණයක් වුවද, ඔවුන් අපගේ ඥාතීන්ම වෙති. මෙතෙක් 'දෘෂ්ට්වා' (දුටුවෙමින්) යන පදය වරක් තුනක් පෙනී ඇත: 'දෘෂ්ට්වා තු පාණ්ඩවානීකම්' (1.2), 'ව්‍යවස්ථිතාන් දෘෂ්ට්වා ධාර්තරාෂ්ට්‍රාන්' (1.20), සහ මෙහි 'දෘෂ්ට්වේමං ස්වජනම්' (1.28). මේ තුනේ අර්ථය නම්, දුර්යෝධනයන්ගේ දැක්ම එක් ආකාරයකින් පමණක් පැවතුනි, එනම් දුර්යෝධනයන්ගේ චිත්තවේගය සම්පූර්ණයෙන්ම යුද්ධය පිළිබඳ විය; නමුත් අර්ජුනයන්ගේ දැක්ම ආකාර දෙකක් විය. පළමුව, ධෘතරාෂ්ට්‍ර පුත්‍රයන් දැක, පරාක්‍රමයෙන් පිරුණු අර්ජුනයන් යුද්ධය සඳහා ධනුව ඔසවා නැගී සිටියේය; දැන්, තම ඥාතීන් දැක, ඔහු භීරුභාවයෙන් ග්‍රහණය වී යුද්ධයෙන් වැළකී සිටිමින්, ධනුව අතින් හෙළමින් සිටියි. 'මගේ අවයව දුර්වල වෙමින්... මනස් ඇවිළී ගියේය' — අර්ජුනයන්ගේ සිතේ, යුද්ධයේ අනාගත ප්‍රතිවිපාක සම්බන්ධව කලබලය හා ශෝකය පවතී. එම කලබලයේ හා ශෝකයේ බලපෑම අර්ජුනයන්ගේ සමස්ත ශරීරය මත වැටෙමින් පවතී. එම බලපෑමම අර්ජුනයන් පැහැදිලි වචනවලින් විස්තර කරයි: මගේ ශරීරයේ සෑම අවයවයක්ම — අත, පා, මුඛය ආදිය — දුර්වල වෙමින් පවතී! මුඛය තෙත් බව අත්හැර ගියේය, කතා කිරීමට පවා අපහසු වෙයි! සමස්ත ශරීරයම කම්පා වෙයි! ශරීරයේ සියලු ලොමු දහගැනීම වෙයි, එනම් සමස්ත ශරීරයම රෝමාංචනය වෙයි! එම ගාන්ධීව ධනුවම, එහි තන්තුවේ නාදය ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන ගොරවන