**Ufasiri:**
Arjuna akasema: Ewe Krishna, kuona hii mkutano ya jamaa waliokusanyika kwa ajili ya vita, viungo vyangu vinanyong’onyea, kinywa changu kinakauka, mwili wangu unatetemeka, na nywele zangu zinainama. Upinde Gandiva unateleza kutoka mkononi mwangu, na ngozi yangu inaungua. Akili yangu inazunguka, na sishati hata kusimama imara.
**Ufafanuzi:**
Mtajo 'Krishna' ulikuwa mpendwa sana kwa Arjuna. Aina hii ya mtajo inaonekana mara tisa katika Gita. Hakuna mtajo mwingine wa Bwana Shri Krishna unaojitokeza mara nyingi kama hivyo. Vile vile, jina 'Partha' lilikuwa mpendwa sana kwa Bwana kwa ajili ya Arjuna. Kwa hivyo, Bwana na Arjuna walitumia majina haya kwa kila mmoja wao katika mazungumzo yao, na ukweli huu pia ulikuwa unajulikana vyema miongoni mwa watu. Kutokana na mtazamo huu, Sanjaya anataja majina 'Krishna' na 'Partha' mwishoni mwa Gita: "Ambapo yupo Krishna, Bwana wa Yoga, na ambapo yupo Partha, mwenye kutumia upinde" (18.78).
Dhritarashtra hapo awali alikuwa amesema 'samavetā yuyutsavaḥ' (wamekusanyika, wakiwa na hamu ya kupigana), na hapa Arjuna pia anasema 'yuyutsuṁ samupasthitam' (wenye hamu ya kupigana, wamepangika); hata hivyo, kuna tofauti kubwa katika mtazamo wao. Katika mtazamo wa Dhritarashtra, Duryodhana na wengineo ni wana *wangu*, na Yudhishthira na wengineo ni wana wa Pandu—hivi ndivyo ubaguzi ulivyo; kwa hivyo, Dhritarashtra alitumia istilahi 'māmakāḥ' (wana wangu) na 'pāṇḍavāḥ' (wana wa Pandu) hapo. Lakini katika mtazamo wa Arjuna, hakuna ubaguzi kama huo; kwa hivyo, Arjuna anasema 'svajanam' (jamaa) hapa, neno linalowajumuisha watu kutoka pande zote mbili. Maana yake ni kwamba Dhritarashtra ana hofu na huzuni kutokana na wasiwasi wa kuwa wanawe watakufa katika vita; lakini Arjuna ana huzuni kutokana na wasiwasi wa kuwa jamaa kutoka pande zote mbili watakufa—kwamba upande wowote ambaye atakufa, bado ni jamaa wetu.
Hadi sasa, neno 'dṛṣṭvā' (kuona) limejitokeza mara tatu: 'dṛṣṭvā tu pāṇḍavānīkam' (1.2), 'vyavasthitān dṛṣṭvā dhārtarāṣṭrān' (1.20), na hapa 'dṛṣṭvemaṁ svajanam' (1.28). Maana ya hizi tatu ni kwamba kuona kwa Duryodhana kilibaki kuwa wa aina moja tu, yaani, hisia za Duryodhana zilikuwa za vita pekee; lakini kuona kwa Arjuna kulikuwa kwa aina mbili. Kwanza, akiwaona wana wa Dhritarashtra, Arjuna, akiwa amejaa ushujaa, anasimama akiinua upinde wake kwa ajili ya vita; na sasa, akiwaona jamaa zake, anashikwa na woga, akikataa vita, na upinde unaanguka kutoka mkononi mwake.
'Viungo vyangu vinanyong’onyea... akili yangu inazunguka' — Katika akili ya Arjuna, kuna wasiwasi na huzuni kuhusu matokeo ya baadaye ya vita. Athari ya huo wasiwasi na huzuni inamwangukia mwili wote wa Arjuna. Athari hiyo hiyo ndiyo Arjuna anaeielezea kwa maneno wazi: kila kiungo cha mwili wangu—mkono, mguu, kinywa, n.k.—kinanyong’onyea! Kinywa kinakauka, kikifanya hata kuongea kuwe vigumu! Mwili wote unatetemeka! Nywele zote mwilini zinainama, maana yake mwili wote unasisimka! Upinde huo huo Gandiva, mlio wa kamba wake unaowatia hofu maadui, leo unaanguka kutoka mkononi mwangu! Ngozi—mwili wote—unaungua. Akili yangu inachanganyikiwa, maana yake siwezi hata kutambua nini ninapaswa kufanya! Hapa, katika uwanja wa vita, ninaweza hata kusimama kwenye gari la vita! Inaonekana nitazimia na kuanguka! Katika vita vya msiba kama hivi, hata kusimama hapa vinaonekana kuwa dhambi.
**Muungo:**
Baada ya kuelezea ishara nane za huzuni zilizoonekana katika mwili wake katika shairi lililotangulia, Arjuna sasa, kutokana na mtazamo wa alama zinazotabiri matokeo ya baadaye, anasema kutofaa kwa kupigania vita.
★🔗
