Bhagavad Gita

Dritarashtra alisema: Ewe Sanjaya! Katika ardhi takatifu ya Kurukshetra, walifanya nini wana wangu na wana wa Pandu, walio kusanyika pamoja na kutamani kupigana vita?

Sanjaya alisema — Baada ya kuona jeshi la Pandava limepangwa katika mpangilio wa vita, Mfalme Duryodhana alimwendea mwalimu wake (Drona) na akasema maneno haya.

Ee Mwalimu, tazama jeshi hili kubwa la wana wa Pandu, lililopangwa na mwana wa Drupada, mwanafunzi wako mwenye hekima.

Hapa kuna mashujaa, wapiga mishale wakubwa, sawa katika vita na Bhima na Arjuna; Yuyudhana, Virata na Mfalme Drupada, mpiganaji mkubwa wa gari la vita.

Dhrishtaketu, Chekitana, na mfalme shujaa wa Kasi, Purujit, Kuntibhoja, na Saibya, watu bora kabisa.

Yudhamanyu hodari, Uttamaujas mwenye nguvu, mwana wa Subhadra (Abhimanyu), na wana wa Draupadi — wote hao ni mashujaa wakuu (maharathi).

Ewe bora miongoni mwa wazaliwa mara mbili! Jua pia wale walio bora upande wetu, viongozi wa jeshi langu; kwa taarifa yako, ninakuita majina yao.

Wewe mwenyewe, Bhishma, Karna na pia Kripa, mshindi katika vita, Asvatthama, Vikarna, na pia mwana wa Somadatta.

Na pia mashujaa wengine wengi waliotayari kujitoa maisha yao kwa ajili yangu, wamevaa silaha na mishale mbalimbali, wote wenye ustadi katika vita.

Jeshi letu linalolindwa na Bhishma halitoshi, lakini jeshi lao linalolindwa na Bhima linatosha.

Kwa hivyo nyote, mkiwa katika nafasi zenu katika vitengo mbalimbali vya jeshi, lindeni Bhishma pekee kutoka kila upande.

Kisha babu mkubwa wake mwenye utukufu (Bhishma), mkongwe kuliko wote miongoni mwa Wakaurava, ili kumfurahisha Duryodhana, alipiga kelele kama simba na akapuliza pembe yake.

Kisha, makombora, ngoma, matari, panava, anaka na gomukha pamoja na vyombo vingine vya muziki vilipigwa kwa pamoja mara moja, na sauti ile ikawa ya kutisha na ya kuhuzunisha.

Kisha, Madhava (Krishna) na mwana wa Pandu (Arjuna), waliokuwa wamesimama kwenye gari kuu linalozingwa na farasi weupe, walipiga mbiu zao za kimungu.

Hrishikesha alipuliza pembe ya Panchajanya, Arjuna alipuliza pembe ya Devadatta, na Bhima (Mwenye Tumbo la Mbwa-mwitu), mfanyaji wa vitendo vya kutisha, alipuliza pembe kubwa ya Paundra.

Mfalme Yudhistira, mwana wa Kunti, alipuliza pembe ya Anantavijaya; Nakula na Sahadeva walipuliza pembe za Sughosha na Manipushpaka.

Mfalme wa Kashi, mpiga upinde bora; Sikhandi, shujaa wa gari la vita lenye nguvu; Dhrishtadyumna na Virata na Satyaki, asiyeshindwa.

Ee Mfalme wa Duniani! Drupada, wana wa Draupadi, na Subhadra mwenye mikubwa (Abhimanyu) — wote hao walipiga pembe zao kwa kutengana.

Mkanganyo huo mkubwa, ukiangaza mbinguni na duniani, uliuchuna mioyo ya wana wa Dhritarashtra.

Kisha, baada ya kuona wana wa Dhritarashtra wamejipanga katika mtindo wa vita, na wakati mapigano ya silaha yalikuwa yanaanza, Arjuna, ambaye alikuwa na bendera ya tumbili, aliinua upinde wake na akamwambia Hrishikesha Sri Krishna, Ee Mfalme wa ardhi.

Arjuna alisema: Ewe Achyuta, weka chari yangu katikati ya majeshi hayo mawili.

Ewe Krishna, weka chari yangu katikati ya majeshi hayo mawili, ili niwaone hao wamesimama hapa wakitaka kupigana, na kujua ni nani niwapigane nao katika vita hivi.

Ninatamani kuwaona wale waliojikusanya hapa, ambao wanataka kumpendeza Duryodhana (mwana wa Dhritarashtra) mwenye akili mbaya katika vita.

Sanjaya alisema: Ee Bharata! Baada ya Arjuna kusema hivyo, Bwana Krishna, Mwenye kuzidhibiti hisi zote, aliweka gari lile bora kati ya majeshi hayo mawili.

Mbele ya Bhishma na Drona, na watawala wote wa dunia, Alisema: 'Ewe Arjuna (mwana wa Pritha), tazama hawa Kuru wamekusanyika.'

Huko, Arjuna aliwaona katika majeshi yote mawili yaliyokusanyika: mababu, babu, waalimu, mjomba (kutoka upande wa mama), ndugu, wana, wajukuu, marafiki, wakwe na pia jamaa.

Akiwaona wakwe zake na marafiki katika majeshi yote mawili, mwana wa Kunti, Arjuna, akiwaona jamaa zote wamesimama uwanjani wa vita, alijaa huruma na kwa moyo wa huzuni alisema hivi.

Arjuna alisema: Ewe Krishna! Kuona jamaa zangu hawa waliokuja na hamu ya kupigana, viungo vyangu vinadhoofika, kinywa changu kinakauka, na mwili wangu unatetemeka na kunenepa.

Viungo vyangu vinadhoofika, kinywa changu kinakauka, mwili wangu unatetemeka na nywele zinasimama.

Upinde Gandiva unateleza kutoka mkonomi mwangu, na ngozi yangu inachoma kila mahali. Siwezi hata kusimama, na akili yangu inaonekana kuzunguka.

Ewe Keshava! Naona ishara mbaya pia, na sioni wema wowote katika kuwauwa jamaa zangu katika vita.

Ewe Krishna! Sitamani ushindi, wala ufalme, wala anasa. Ewe Govinda! Ufalme unafaa nini kwetu? Anasa zinafaa nini? Au hata maisha yanafaa nini?

Wale ambao kwa ajili yao tunatamani ufalme, anasa na furaha, hawa wamesimama katika vita, wakiwa wameiacha maisha na mali.

Waalimu, baba, wana, na pia babu, mjomba, wakwe, wajukuu, shemeji na jamaa wengine.

Ewe Madhusudana! Hata wakiniua, sihitaji kuwaua hata kwa ajili ya ufalme wa dunia tatu, wala kwa ajili ya ardhi.

Ewe Janardana! Furaha gani tutapata kwa kuuwa hawa wana wa Dhritarashtra? Kwa kuuwa majambazi hawa, dhambi tu ndiyo itatukabili.

Kwa hivyo, Ewe Madhava! Haifai kwetu kuuawa wana wa Dhritarashtra, jamaa zetu; kwani tutawezaje kuwa na furaha kwa kuuawa ndugu zetu wenyewe?

Ingawa hawa, wenye akili zilizoshindwa na tamaa, hawaoni ubaya katika uangamizaji wa familia, wala dhambi katika uadui kwa marafiki,

Ewe Janardana! Kwa nini sisi tunaoona waziwasi uovu unaotokana na uharibifu wa familia tusifikirie kujiepusha na dhambi hii?

Kwa kuharibika kwa familia, mila ya kidini ya kale ya familia hiyo hupotea; kwa kuharibika kwa kiroho, uovu hushinda familia nzima.

Ewe Krishna! Kwa kuenea kwa uovu, wanawake wa familia wanaharibika; na, ewe Varshneya, wanawake wakiwa wameharibika, mchanganyiko wa makasta huzaliwa.

Mchanganyiko wa kasta hupeleka kuzimu kwa wauaji wa familia na kwa familia yenyewe, kwa sababu mababu zao pia huingia kuzimu, wakiwa hawana sadaka za pinda na maji.

Kwa makosa haya ya waangamizaji wa familia, yanayosababisha mchanganyiko wa makasta, mila ya kidini ya milele ya kasta na familia huharibiwa.

Ewe Janardana! Tumesikia kwamba kwa wale watu ambao mila ya kidini ya ukoo wao imeharibiwa, makao katika kuzimu kwa muda usiojulikana ni ya lazima.

Oho! Tumeamua kutenda dhambi kubwa, kwani tuko tayari kuua jamaa zetu wenyewe, kwa sababu ya tamaa ya raha za ufalme.

Ikiwa wana wa Dhritarashtra wakiwa na silaha mikononi wangu wakiniua katika vita, bila kukabiliana na bila silaha, hiyo itakuwa bora kwangu.

Sanjaya alisema: Baada ya kusema hivyo uwanjani wa vita, Arjuna, akiwa na akili iliyoshikwa na huzuni, aliweka upinde na mishale yake chini, na kukaa kitako cha gari la vita.