**3.29: Watu wajinga ambao wamepotoshwa kabisa na sifa za asili ya kimwili hubaki wameambatanishwa na sifa hizo na matendo. Mwenye hekima, anayejua ukamilifu wa mambo, hasitiribu hao wajinga wenye akili nyepesi ambao hawajui kikamilifu.**
**Ufafanuzi:** "prakṛter guṇasaṃmūḍhāḥ sajjante guṇakarmasu" – Sifa tatu zilizozaliwa na asili ya kimwili—*sattva* (unyofu), *rajas* (ukinamasi), na *tamas* (unyevu)—huzifunga mtu. Sifa ya *sattva* hufunga kwa mshikamano na furaha na elimu, sifa ya *rajas* kwa mshikamano na kitendo, na sifa ya *tamas* kwa kupoteza tahadhari, uvivu, na usingizi (Gita 14.6-8). Maneno yaliyotajwa yanawaelezea hao wajinga ambao wamepotoshwa sana, yaani, wamefungwa, na sifa zilizozaliwa na asili; lakini ambao wana imani na usadikisho katika maandiko matakatifu, katika matendo mema yaliyopangwa na maandiko, na katika matunda ya matendo hayo. Katika mistari ya ishirini na tano na ishirini na sita ya sura hii, watu wajinga kama hao wameelezewa kwa majina 'saktāḥ avidvāṃsaḥ' (wanaoambatana, wasio na hekima) na 'karmasaṅginām ajñānām' (wasiokujua wanaoambatana na kitendo). Kwa sababu ya tamaa ya anasa ya kidunia na ya peponi, watu hawa hubaki wameambatanishwa na vitu na matendo. Kwa sababu hii, hawawezi kuyaelewa mambo ya kuinuka juu ya haya. Kwa hivyo, Bwana amewaita wajinga.
"tān akṛtsnavido mandān" – Watu wajinga hufanya matendo mema, lakini hufanya hivyo kwa ajili ya kupata vitu vinavyoharibika ambavyo si vya milele na visivyobadilika. Wana hisia ya 'vyangu' kuelekea vitu vilivyopatikana kama mali, na wana tamaa ya vitu visivyopatikana bado. Hivyo, kwa kuwa wamefungwa na hisia hii ya 'vyangu' na tamaa, hawawezi kujua kiini cha sifa (vitu) na matendo kikamilifu. Watu wajinga wanajua matendo yaliyopangwa na maandiko na taratibu zao kwa usahihi, lakini kwa sababu hawajui vizuri kiini cha sifa na matendo, wanaitwa 'akṛtsnavidaḥ' (wale wasiojua kikamilifu); na kwa sababu wana nia ya anasa za kidunia na kusanyiko, wanaitwa 'mandān' (wenye akili nyepesi).
"kṛtsnavin na vicālayet" – Mwenye hekima, anayejua mgawanyiko wa sifa na matendo kikamilifu na ambaye hana tamaa wala hisia ya 'vyangu', hasitiribu hao wajinga walioelezewa hapo awali (wanaoshughulika na matendo mema kwa hisia yenye nia ya tamaa) kutoka kwenye matendo yao mema, isije wakawa hao watu wenye akili nyepesi wang'ang'uka kutoka katika hali yao ya sasa. Katika mistari ya ishirini na tano na ishirini na sita ya sura hii, watu wenye hekima kama hao wameelezewa kwa majina 'asaktaḥ vidvān' (mwenye hekima asiyeambatana) na 'yuktaḥ vidvān' (mwenye hekima aliyeunganishwa).
Katika mstari wa ishirini na tano, Bwana alimwamuru mtu mkuu aliyeangazwa, kwa kutumia neno 'kuryāt', afanye matendo mwenyewe; na katika mstari wa ishirini na sita, kwa kutumia neno 'joṣayet', afanye pia watu wajinga wafanye matendo kama hayo. Lakini hapa, kwa kutumia maneno 'na vicālayet', Bwana hajaamuru kama hivyo; badala yake, ameonekana kuipunguza, akisema kwamba mwenye hekima angalau hasitiribu watu wajinga kwa kuelekeza, maneno, na matendo yake. Sababu ni kwamba Bwana na maandiko hayawalazimishi watu wakuu walio huru maishani kufuata sheria yao. Matendo kwa maslahi ya ulimwengu hufanyika kwa asili na kwa hiari kupitia mwili wake unaoitwa (angalia maelezo uk. 166). Ijapokuwa mtu mkuu aliyeangazwa ni Mwana-Karma-Yoga au Mwana-Jñāna-Yoga—hata wakati anafanya matendo yote, hakuna uhusiano wa kweli na matendo na vitu unaobaki kwake, ambao kwa kweli haukuwepo kamwe.
Watu wajinga hufanya matendo mema kwa ajili ya kufikia mbinguni. Kwa hivyo, Bwana ameagiza wasitiribishwe watu kama hao, ikimaanisha kwamba hao watu wakuu wasifanye, kwa kuelekeza, maneno, na matendo yao, kufunua chochote ambacho kinaweza kusababisha kutokuaamini, kutokuwa na imani, au kutokuwa na nia katika matendo mema yaliyopangwa na maandiko ndani ya hao watu wenye nia ya tamaa, na kuwafanya waache matendo hayo; kwa sababu kufanya hivyo kunaweza kusababisha kushuka kwao. Kwa hivyo, watu hao watiribishwe kutoka kwa hisia yao yenye nia ya tamaa, wala si kutoka kwenye matendo ya kimaandiko. Kuwakomboa kutoka kwenye vifungo vya kuzaliwa na kufa, kuwatiribu kutoka kwa hisia yao yenye nia ya tamaa ni sawa na lazima.
**Uunganisho:** Katika mstari unaofuata, Bwana anaelezea mtu anapaswa kufanya nini ili kuwa huru kutoka kwa mshikamano huo na kitendo na tunda lake, ambapo mtu huingilia katika matendo.
★🔗
