**2.36.** உன் பகைவர்கள் எண்ணிறந்த கூறவொண்ணாத சொற்களைப் பேசி, உன் திறமையை இகழ்வார்கள். அதைவிட வேதனை மிக்கது வேறென்ன இருக்க முடியும்?
**விளக்கம்:** "கூறவொண்ணாத சொற்கள்..." 'அஹித' எனும் சொல், தீமை விரும்பும் பகைவனைக் குறிக்கும். துரியோதனன், துச்சாதனன், கர்ணன் போன்ற உன் பகைவர்கள், நீ அவர்கள்மீது பகைமை கொள்ளாதிருந்தாலும், தாமாகவே உன்மீது வெறுப்புகொண்டு, உனக்குத் தீங்கிழைக்க விரும்புகிறார்கள். உன் திறமையை – நீ ஒரு மாபெரும் வீரர் என்பதை – அவர்கள் அறிவார்கள். ஆயினும், இதை அறிந்திருந்தும், "அவன் ஒரு நபுனைதான். பார்! போர் தொடங்கும் தருணத்திலேயே பின்வாங்கிவிட்டான்! அவன் நம்முன் நிற்க முடியுமா? நம்மோடு போரிடவே கூடுமா?" என்று கூறி, உன் வீரத்தைப் பழித்துரைப்பார்கள். இவ்வாறு, உன்னைத் துயரப்படுத்தவும், உனுள் கோபத்தைக் கிளறவும், அவர்கள் எண்ணிலடங்கா கூறவொண்ணாத சொற்களை உச்சரிப்பார்கள். அவர்களின் இந்தப் பேச்சை நீ எவ்வாறு தாங்கிக் கொள்வாய்? "அதைவிட வேதனை மிக்கது வேறென்ன?" – இதைவிட மிகப்பெரிய, மிகக் கொடிய துன்பம் வேறு எதுவாக இருக்க முடியும்? ஏனெனில், ஒருவன் அற்பர்களால் இகழப்படும்போது, அந்த அவமானத்தைத் தாங்கமுடியாமல், தன் திறமையையும் வீரத்தையும் முன்னிறுத்தி, முழு முயற்சியுடன் போராடி அழிந்துவிடுவது காணப்படுகிறது. அதுபோலவே, நீ உன் பகைவர்களால் முற்றிலும் அநியாயமாக இகழப்படும்போது, அதைத் தாங்கமுடியாமல், கோபத்தால் கொதித்தெழுந்து போரில் இறங்குவாய். இதுவரை நீ போரிடாமல் தவிர்த்துவந்தாய். ஆனால் அந்தத் தருணத்தில் உணர்ச்சிவசப்பட்டு போரில் தாவும்போது, பின்வரும் மாபெரும் கண்டனத்தை நீ எவ்வாறு தாங்கிக் கொள்வாய்?
**இணைப்பு:** போரிடாமைக்கான இழப்பை முந்தைய நான்கு சுலோகங்களில் விளக்கிய கிருஷ்ணர், இப்போது அடுத்த இரண்டு சுலோகங்களில் போரிடுவதன் மூலம் கிடைக்கும் ஆதாயத்தை விளக்குகிறார்.
★🔗
