በቢሽማና በድሮና ፊት፣ እንዲሁም በምድር አለቆች ሁሉ ፊት፣ አለ፡- 'ኦ አርጁና (የፕሪታ ልጅ)፣ እነዚህን የተሰበሰቡትን ኩሩዎች ተመልከት።'

【ቁጥር 1.25】 ሳንስክሪት: भीष्मद्रोणप्रमुखतः सर्वेषां च महीक्षिताम् | उवाच पार्थ पश्यैतान्समवेतान्कुरूनिति || የስዋሚ ሲቫናንዳ ትርጉም: 1.25. በቢሽማ፣ በድሮና እና በምድር ገዢዎች ሁሉ ፊት እንዲህ አለ፡- "አንተ አርጁና (የፕሪታ ልጅ)፣ እዚህ የተሰበሰቡትን እነዚህን ኩሩዎች ተመልከት።" የቃላት ትርጉም: ቢሽማድሮናፕራሙካታህ (በቢሽማ እና በድሮና ፊት)፣ ሳርቬሻም (የሁሉም)፣ ቻ (እና)፣ ማሂክሺታም (የምድር ገዢዎች)፣ ኡቫቻ (አለ)፣ ፓርታ (አንተ አርጁና)፣ ፓሽያ (ተመልከት)፣ ኤታን (እነዚህን)፣ ሳማቬታን (የተሰበሰቡትን)፣ ኩሩን (ኩሩዎችን)፣ ኢቲ (እንዲህ)።

1.25. አስተያየት – 'ጉዳከሸና' – 'ጉዳከሸ' የሚለው ቃል ሁለት ትርጉሞች አሉት፦ (1) 'ጉዳ' ማለት ተጠቅለለ ወይም ተንጠፈጠፈ ማለት ነው፣ 'ከሸ' ደግሞ ፀጉር ማለት ነው። ራሱን ፀጉር ተጠቅልሎ ያለው፣ ማለትም የተጠቀለለ ፀጉር ያለው፣ 'ጉዳከሸ' ይባላል። (2) 'ጉዳካ' ማለት እንቅልፍ ማለት ነው፣ 'ኢሸ' ደግሞ ጌታ ማለት ነው። የእንቅልፍ ጌታ የሆነው፣ ማለትም እንቅልፍን መውሰድ ወይም አለመውሰድ የሚችል – በእንቅልፍ ላይ ቁጥጥር ያለው፣ 'ጉዳከሸ' ይባላል። የአርጁና ፀጉር ተጠቅልሎ ነበር እናም በእንቅልፍ ላይ ቁጥጥር ነበረው፤ ስለዚህ 'ጉዳከሸ' ተብሎ ይጠራል። 'ኢቫሙክታህ' – ጌታ የእንቅልፍ ደስታና ስሕተት ባሪያ ያልሆነ፣ የስሜት ደስታዎች ባሪያ ያልሆነ፣ ግን የጌታ ብቻ ባሪያ (ባክታ) የሆነውን የዚያን ወዳጅ ቃል ይሰማል። ይሰማል ብቻ ሳይሆን ትእዛዙንም ይጠብቃል። ስለዚህ በርሱ ውድ ወዳጅ አርጁና ትእዛዝ ሲሰጠው፣ ሁሉን ዐዋቂው ጌታ እስሪ ክርሽና የአርጁናን ሰረገላ በሁለቱ ሰራዊቶች መካከል አቆመው። 'ህሪሺከሻህ' – ስሜቶች 'ህሪሺካ' ይባላሉ። የስሜቶቹ ጌታ (ኢሸ) የሆነው 'ህሪሺከሻ' ይባላል። በሃያና አንደኛው ጥቅስ እና እዚህ 'ህሪሺከሻ' የሚለውን የመጠቀም አላማ፣ የአእምሮ፣ የልቡ፣ የስሜቶች ወዘተ አነሳሽ፣ የሁሉም አዛዥ የሆነው ያ ሁሉን ዐዋቂ ጌታ እዚህ የአርጁናን ትእዛዝ የሚጠብቅ ሆኖ መጣ! በአርጁና ላይ ያለው ጸጋው ምን ያህል አደንቃሚ ነው! 'ሰናዮሩብሃዮርማድህየ ስታፓይትዋ ራቶታማም' – በሁለቱ ሰራዊቶች መካከል ባለው ባዶ ቦታ፣ ጌታ የአርጁናን ከፍተኛ ሰረገላ አቆመው። 'ቢሽማድሮናፕራሙክሃታህ ሳርቬሻም ቻ ማሂክሺታም' – እናም ጌታ በድንቅ ክህሎት ያንን ሰረገላ በአርጁና ፊት ለፊቱ የቤተሰቡ ሽማግሌ አያት ቢሽማን፣ በዕውቀት ቃል ኪዳን መምህሩ አቻርያ ድሮናን፣ እንዲሁም የካውራቫ ሰራዊት ዋና ዋና ነገሥታትን ሊያይ የሚችልበት ቦታ አቆመው። 'ኡቫቻ ፓርታ ፓሽያይታንሳማቬታንኩሩኒቲ ኩሩ' – 'ኩሩ' የሚለው ቃል የድሪታራሽትራ ልጆችንም ሆነ የፓንዱ ልጆችን ያጠቃልላል፤ ምክንያቱም ሁለቱም የኩሩ ተወላጆች ናቸው። 'የተሰበሰቡትን ኩሩዎች ተመልከት' የሚለው አላማ፣ እነዚህን ኩሩዎች አይቶ በአርጁና ውስጥ 'እኛ ሁላችንም አንድ ነን!' የሚል ስሜት እንዲነሳ ነው። በዚህ በኩል ወይስ በዚያ በኩል፤ መልካም ወይስ መጥፎ፤ በጎ ወይስ ክፉ፤ አሁንም ሁሉም የእኔ ዘመዶች ናቸው። በዚህም ምክንያት በአርጁና ውስጥ የተደበቀ የቤተሰብ ፍቅር የተጣመረ ጥቅቅ ስሜት ያስነሳል፤ ይህም ጥቅቅ ስሜት ከተነሳ በኋላ አርጁና ጉዳዩን የሚመረምር ይሆናል፤ ስለዚህም አርጁናን መሳሪያ በመጠቀም ለቀሪው ዘመን (ካሊ ዩጋ) ሰዎች መልካም ለማድረግ የጊታ ታላቁ ትምህርት ሊሰጥ ይችላል። ይህንኑ አላማ በማሰብ ጌታ 'የተሰበሰቡትን ኩሩዎች ተመልከት' አለ። አለበለዚያ ጌታ 'የተሰበሰቡትን የድሪታራሽትራ ልጆች ተመልከት' ሊል ይችል ነበር። ነገር ግን እንደዚህ ቢል በአርጁና ውስጥ የመጋደል መንፈስ ቢነሳ ኖሮ፣ የጊታ አቀራረብ ዕድል ባይፈጠርም፣ በአርጁና ውስጥ የተደበቀው የቤተሰብ ጥቅቅ ስሜትም አይገለጥም ነበር፤ ይህንንም ጌታ ለማስወገድ እንደ ኃላፊነቱ ይመለከተዋል። እንደ ቁስለኛ ቁስል በሚፈጠርበት ጊዜ ዶክተሮች በመጀመሪያ እንዲበስል ያደርጉታል፤ በበሰለ ጊዜም ይከፍቱታልና ያጽዳሉት፤ በተመሳሳይ መልኩ ጌታ በመጀመሪያ በወዳጁ ውስጥ የተደበቀውን ጥቅቅ ስሜት አስነስቶ ከዚያ ያጠፋዋል። እዚህም ጌታ 'ኩሩዎችን ተመልከት' በማለት በአርጁና ውስጥ የተደበቀውን ጥቅቅ ስሜት እያስነሳ ነው፤ ይህም በኋላ በትምህርቱ ያጠፋዋል። አርጁና 'ልመለከታቸው' ነው ያለው – 'ኒሬክሼ' (1.22)፣ 'አቬክሼ' (1.23)፤ ስለዚህ ጌታ እዚህ 'ፓሽያ' (ተመልከት) ማለት አያስፈልገውም ነበር። ጌታ ሰረገላውን ብቻ ማቆም ይገባው ነበር። ይሁን እንጂ ጌታ ሰረገላውን አቆሞ 'ኩሩዎችን ተመልከት' ሲል በትክክል የአርጁናን ጥቅቅ ስሜት ለማስነሳት ነው። በቤተሰብ ፍቅርና በአምላካዊ ፍቅር (ባጋቫት-ፕሬማ) መካከል ታላቅ ልዩነት አለ። በቤተሰብ ውስጥ የባለቤትነት ስሜት የተቀላቀለ ፍቅር በሚኖርበት ጊዜ፣ የቤተሰቡን ጉድለቶች እንኳን አይቆጥርም፤ ይልቁንም 'እነሱ የእኔ ናቸው' የሚል ስሜት ይቆያል። በተመሳሳይ መልኩ ጌታ ለወዳጁ ልዩ ፍቅር በሚኖረው ጊዜ፣ ጌታ የወዳጁን ጉድለቶች እንኳን አይቆጥርም፤ ይልቁንም 'እሱ የእኔ ብቻ ነው' የሚል ስሜት ይቆያል። በቤተሰብ ፍቅር፣ ተግባርና ነገር (ሰውነት ወዘተ) ዋና ናቸው፤ በአምላካዊ ፍቅር ደግሞ ስሜት (ብሃቫ) ዋና ነው። በቤተሰብ ፍቅር፣ ማመሳሰል (ሞሃ) ዋና ነው፤ በአምላካዊ ፍቅር ደግሞ የቅርብ ግንኙነት (አትሜያታ) ዋና ነው። በቤተሰብ ፍቅር ጨለማ አለ፤ በአምላካዊ ፍቅር ደግሞ ብርሃን አለ። በቤተሰብ ፍቅር፣ ሰው ኃላፊነቱን ቸል ይላል፤ በአምላካዊ ፍቅር ደግሞ በመላበቅ ምክንያት ተግባራትን በማከናወን ረስቶ ሊቀር ይችላል፤ ነገር ግን ወዳጅ ኃላፊነቱን ቸል አይልም። በቤተሰብ ፍቅር፣ ዘመዶች ዋና ናቸው፤ በአምላካዊ ፍቅር ደግሞ አምላክ ዋና ነው። ግንኙነት – ባለፈው ጥቅስ ጌታ አርጁናን ኩሩዎችን እንዲመለከት ነግሮታል። ከዚያ በኋላ የተከሰተውን ሳንጃያ በሚከተሉት ጥቅሶች ይገልጻል።