ይህ ነፍስ ሊቆረጥ አይችልም፣ ሊቃጠል አይችልም፣ ሊርሶ አይችልም፣ ሊደርቅ አይችልም። እርሱ ዘላለማዊ፣ ሁሉን የሚሸፍን፣ የማይናወጥ፣ የማይንቀሳቀስ እና ጥንታዊ ነው።

【የቃላት ትርጉም】अच्छेद्यः (Acchedyah) - ሊቆረጥ የማይችል፣ अयम् (Ayam) - ይህ (ነፍስ/አትማን)፣ अदाह्यः (Adahyah) - ሊቃጠል የማይችል፣ अयम् (Ayam) - ይህ፣ अक्लेद्यः (Akledyah) - ሊረሰርስ የማይችል፣ अशोष्यः (Ashoshyah) - ሊደርቅ የማይችል፣ एव (Eva) - በእርግጥ፣ च (Cha) - እና፣ नित्यः (Nityah) - ዘላለማዊ፣ सर्वगतः (Sarvagatah) - በሁሉም ቦታ ያለ፣ स्थाणुः (Sthanuh) - የተረጋጋ፣ अचलः (Achalah) - የማይናወጥ፣ अयम् (Ayam) - ይህ፣ सनातनः (Sanatanah) - ጥንታዊ። 【ማብራሪያ】ነፍስ (አትማን) በጣም ረቂቅ ናት። ከንግግር እና ከአእምሮ በላይ ናት። ይህንን ረቂቅ ነፍስ መረዳት በጣም ከባድ ነው። ስለዚህ ጌታ ክሪሽና የማይሞተውን ነፍስ ተፈጥሮ በተለያዩ መንገዶች፣ በተለያዩ ምሳሌዎች እና ማብራሪያዎች ያብራራል፣ ይህም ሰዎች እንዲረዱት ነው። ሰይፍ ይህንን ነፍስ ሊቆርጠው አይችልም። እሷ ዘላለማዊ ናት። ዘላለማዊ ስለሆነች፣ በሁሉም ቦታ ትገኛለች። በሁሉም ቦታ ስለምትገኝ፣ እንደ ሐውልት የተረጋጋች ናት። የተረጋጋች ስለሆነች፣ የማይናወጥ ናት። ዘላቂ ናት። ስለዚህ፣ በማንኛውም ምክንያት የተፈጠረች አይደለችም። አዲስ አይደለችም። ጥንታዊ ናት።

**የቁጥር 2.24 ጥቅስ፡** ይህ አትማ (ራስ) አይታረስም፣ አይቃጠልም፣ አይርጥብም፣ አይደርቅም። ለዘላለም ነውና፣ ሁሉን የሚሸፍን፣ የማይንቀሳቀስ፣ በተፈጥሮው የተረጋጋ፣ እና የማይጀምር ነው። **መግለጫ (ትርጉም)፡** [ይህ ጥቅስ የሚያብራራው ይህ አትማ (ራስ) በጦር መሣሪያዎች እና በተመሳሳይ ነገሮች ምክንያት ምንም ለውጥ የማይደርስበት ለምን እንደሆነ ነው።] '**አችቼድዮየም**' – ጦር መሣሪያዎች ይህን አትማ (ራስ) ሊቆርጡት አይችሉም። ይህ ማለት ጦር መሣሪያዎች የሉም ወይም የሚጠቀምበት ሰው ብቃት የለውም ማለት አይደለም። ይልቁንም የመቁረጥ ተግባር በራሱ አትማ ላይ ሊገባ አይችልም፤ በቀላሉ ሊቆረጥ የማይችል ነው። ከጦር መሣሪያዎች በላይ፣ ይህ አትማ በመንገሻ (ማንትራ)፣ በስግደት (እርግም) ወዘተ. ሊቆረጥ አይችልም። ለምሳሌ፣ የያጅናቫልክያን ጥያቄዎች ለመመለስ ባለመቻሉ ሳካልያ ራሱን በራሱ እርግም ራሱ ተራራሰ (ብሪሃዳራንያካ ኡፓኒሻድ)። ስለዚህ አካሉ በመንገሻ ወይም በንግግር ሊቆረጥ ቢችልም፣ አትማው (ራሱ) ሙሉ በሙሉ የማይቆረጥ ነው። '**አዳህዮየም**' – ይህ አትማ የማይቃጠል ነው፣ ምክንያቱም የመቃጠል ችሎታ እንኳን የለውምና። ከእሳት በተጨማሪ፣ ይህ አትማ በመንገሻ፣ በስግደት (እርግም) ወዘተ. ሊቃጠል አይችልም። ለምሳሌ፣ በዳማያንቲ እርግም አንድ አዳኝ ያለ እሳት አመድ ሆኖ ተቃጠለ። ስለዚህ የመቃጠል ችሎታ ያለው ነገር ብቻ በእሳት፣ በእርግም ወዘተ. ሊቃጠል ይችላል። የመቃጠል ተግባር በዚህ አትማ ላይ ሊገባ አይችልም። '**አክሌድያህ**' – ይህ አትማ የመርጠብ ችሎታ የለውም፤ ማለትም ይርጥብ የሚል ችሎታ የለውም። በውሃ፣ በመንገሻ፣ በስግደት (እርግም)፣ በሕይወት ማለትም በተክሎች ወዘተ. ሊርጠብ አይችልም። ለምሳሌ፣ የማላኮሽ ራጋ (ዜማ) በመዝሙር ድንጋዮች እንደሚርጡብ ወይም የቸንድራካንታ ዕንቁ (ግምት) በጨረቃ እይታ እንደሚርጥብ ይሰማል። ነገር ግን ይህ አትማ በራጋዎች (ዜማዎች)፣ በሙዚቃ ወዘተ. ሊርጠብ የሚችል ነገር አይደለም። '**አሾሽያህ**' – ይህ አትማ የማይደርቅ ነው። በነፋስ ሊደርቅ የሚችል ነገር አይደለም፣ ምክንያቱም የመደርቅ ተግባር በእሱ ላይ ሊገባ አይችልምና። በነፋስ፣ በመንገሻ፣ በስግደት (እርግም)፣ በሕይወት (ተክሎች) ወዘተ. ሊደርቅ አይችልም። እንደ ዋና አጋስትያ ያህል ሰው ውቅያኖሱን እንዳደረቀ፣ ማንም ሰው ይህን አትማ በራሱ ኃይል ሊደርቀው አይችልም። '**ኤቫ ቻ**' – አርጁና የሚያዝንበት ምክንያት የጥፋት ዕድልን በመመርኮዝ ነበር። ስለዚህ አትማው የማይቆረጥ፣ የማይቃጠል፣ የማይርጠብ እና የማይደርቅ መሆኑን ካስቀመጠ በኋላ፣ ጌታው ይህ አትማ በትክክል እንደዚህ ነው ለማጉላት '**ኤቫ ቻ**' (በእርግጥም፣ እና) የሚሉትን ቃላት ጨምሯል። ምንም ተግባር በእሱ ላይ ሊገባ አይችልም። ስለዚህ ይህ አትማ ለሐዘን የሚገባ ነገር በፍጹም አይደለም። '**ኒትያህ**' – ይህ አትማ ዘላለማዊ (ኒትያ)፣ ሁልጊዜ ያለ ነው። በአንድ ጊዜ የሌለ እና በሌላ ጊዜ የማይኖር አይደለም፤ ይልቁንም በሁሉም ጊዜያት በትክክል አንድ አይነት፣ ሁልጊዜ የሚቆይ ነው። '**ሳርቫጋታህ**' – ይህ አትማ በሁሉም ጊዜያት በትክክል አንድ አይነት ስለሚቆይ፣ በሆነ ስፍራ ሊገኝ እንደሚገባ ሊታሰብ ይችላል። ለዚህ መልስ ይህ አትማ በሁሉም በሚታዩ ነገሮች፣ ነገሮች፣ አካላት ወዘተ. ውስጥ በአንድ አይነት የሚገኝ ነው ይባላል። '**አቻላህ**' – ሁሉን ስለሚሸፍን በሆነ ስፍራ ሊንቀሳቀስ እንደሚገባ ሊታሰብ ይችላል። ለዚህ ይህ አትማ የማይንቀሳቀስ (አቻላ) ነው ይባላል፤ ማለትም በማንኛውም ጊዜ ወደዚህ ወደዚያ የመምጣት ወይም የመሄድ ተግባር የለውም። '**ስታኑህ**' – የማይንቀሳቀስ እና ወደማንም ስፍራ የማይሄድ እውነት ነው። ነገር ግን እንኳን መንቀጥቀጥ ሊያድርግ እንደሚገባ ሊታሰብ ይችላል። እንደ ዛፍ በአንድ ስፍራ ቆሞ ወደማንም ባይሄድም፣ በዚያ ቆሞ ሲናወጥ እንደሚታይ፣ እንዲሁም ይህ አትማ የእንቅስቃሴ ተግባር ሊኖረው ይገባል። ለዚህ መልስ ይህ አትማ 'ስታኑ' – የተረጋጋ (ስታኑህ) ነው ይባላል፤ ማለትም የእንቅስቃሴ ተግባር የለውም። '**ሳናታናህ**' – ይህ አትማ የማይንቀሳቀስ እና የተረጋጋ እውነት ነው። ነገር ግን በሆነ ጊዜ ተወልዶ እንደሚገኝ ሊታሰብ ይችላል። ለዚህ ይህ አትማ 'ሳናታና' – የማይጀምር (ሳናታናህ) ነው ይባላል፤ ሁልጊዜ ያለ። የሌለበት ጊዜ ነበረ ማለት አይቻልም። **ልዩ ነጥብ፡** ይህ ዓለም ዘላለማዊ ያልሆነ፣ ለአንድ አፍታ እንኳን የማይረጋ ነው። '**ኒትያህ**' የሚለው ቃል ዓላማ የሚያመለክተው ያንን ዘላለማዊ የሆነ፣ በእሱ ላይ ቢበላሽ ዝቅተኛ ለውጥ እንኳን የማይከሰትበትን አትማ ነው። በተመለከተው፣ በተሰማው፣ በተነበበው እና በተረዳው የተፈጥሮ ዓለም ውስጥ የሚታይ ሁሉ – '**ሳርቫጋታህ**' የሚለው ቃል ዓላማ የሚያመለክተው በዚህ ውስጥ ሙሉ እና በሁሉም ቦታ የሚገኘውን ዋነኛ ንብረት (ራስ) ነው። በጠቅላላው ዓለም ያሉ ሁሉም ነገሮች፣ ፍጡሮች፣ ንጥረ ነገሮች ወዘተ. በእንቅስቃሴ ላይ ናቸው። '**አቻላህ**' የሚለው ቃል ዓላማ የሚያመለክተው በተፈጥሮው በሁሉም እነዚህ በሚንቀሳቀሱ ነገሮች፣ ፍጡሮች እና ንጥረ ነገሮች ውስጥ በፍጹም የማይንቀሳቀስ (የማይናወጥ) የሆነውን መርህ (አትማ) ነው። በፕራክሪቲ (ፈጣሪ ኃይል) እና በውጤቶቿ ዓለም ውስጥ፣ ተግባር እና ለውጥ በእያንዳንዱ አፍታ ይከሰታል። '**ስታኑህ**' የሚለው ቃል ዓላማ የሚያመለክተው በዚህ በሚቀያየር ዓለም ውስጥ ያለውን ከተግባር ነፃ፣ ከለውጥ ነፃ እና ዘላለማዊ ተፈጥሮ ያለውን መርህ (አትማ) ነው። የተፈጥሮ ነገሮች ብቻ ናቸው ለመወለድ እና ለጥፋት የተገሉጋዮች፤ ከዚህ በፊት አልነበሩም ከዚህም በኋላ አይቀሩም። '**ሳናታናህ**' የሚለው ቃል ዓላማ የሚያመለክተው ያንን የማይወለድ የማይጠፋም የሆነ፣ ከዚህ በፊት የነበረ እና ለዘላለም የሚቆይ መርህ (አትማ) ነው። የሁሉም አምስቱ ቅፅሮች ትርጉም ይህ ነው፡ ከአካሉ እና ከዓለም ጋር ቢመሳሰልም፣ እና በአካሉ እና በአትማው መካከል ያለው ልዩነት ባይታወቅም፣ አትማው ዘላለማዊ ተፈጥሮ ያለው እና አንድ ዋነኛ ንብረት ያለው እንደሆነ ይቆያል።