ሐሴትንና ሐዘንን፣ ጥቅምንና ኪሳራን፣ ድልንና መሸትን እኩል አድርገህ ለጦርነት ተዘጋጅ፤ በዚህ መንገድ ኃጢአትን አታገኝም።

【የቃላት ትርጉም】 सुखदुःखे (Sukhaduḥkhe) - ደስታ እና ህመም, समे (Same) - እኩል, कृत्वा (Kṛtvā) - በማድረግ, लाभालाभौ (Lābhālābhau) - ትርፍ እና ኪሳራ, जयाजयौ (Jayājayau) - ድል እና ሽንፈት, ततः (Tataḥ) - ከዚያ, युद्धाय (Yuddhāya) - ለጦርነት, युज्यस्व (Yujyasva) - ተሰማራ, न (Na) - አይደለም, एवम् (Evam) - በዚህ መልኩ, पापम् (Pāpam) - ኃጢአት, अवाप्स्यसि (Avāpsyasi) - ትቀበላለህ። 【ማብራሪያ】 ይህ የእኩልነት ዮጋ ነው፣ በድርጊት ውስጥ ያለ ሚዛናዊነት ትምህርት። አንድ ሰው ማንኛውንም ድርጊት በዚህ የአእምሮ ዝንባሌ ካደረገ፣ የድርጊቱን ፍሬ አያጭድም። እንዲህ ዓይነቱ ድርጊት ወደ ልብ ንጽህና እና ከልደትና ሞት ነጻ መውጣትን ያመራል። አንድ ሰው እንዲህ ያለውን ሚዛናዊ የአእምሮ ሁኔታ በተከታታይ ትግል እና በትጋት የተሞላ ጥረት ማዳበር አለበት።

**2.38.** ድልና መሸት፣ መጨመርና መቀነስ፣ ደስታና ህልፈት እኩል አድርገህ ከያዝክ በኋላ ወደ ጦርነት ግባ። በዚህ መንገድ በመዋጋት ኃጢአት አይገባህም። **ማብራሪያ፡** አርጁና ይህን ግዝፈት ነበረው፤ በጦርነት ዘመዶችን በመግደል ኃጢአት ይመጣብናል ብሎ። ነገር ግን ጌታው እዚህ ላይ እንዲህ ይላል፡ የኃጢአት ምክንያት ጦርነት ሳይሆን የራስ ፍላጎት ነው። ስለዚህ ፍላጎትን ትተህ ለጦርነት ተዘጋጅ። 'ደስታና ህልፈት እኩል አድርገህ... ከያዝክ በኋላ ወደ ጦርነት ግባ' — በጦርነት ውስጥ መጀመሪያ ድልና መሸት ይከሰታሉ፤ የድልና መሸት ፍጽምታ መጨመርና መቀነስ ነው፤ የመጨመርና መቀነስም ፍጽምታ ደስታና ህልፈት ነው። የአንተ ዓላማ በድል-መሸትና በመጨመር-መቀነስ ደስተኛ ወይም የተሰቀለ መሆን አይደለም። ዓላማህ በእነዚህ ሦስቱም ላይ ልብ ወጥነት (ሳምታ) ያለህ ሆነህ የአንተን ተግባር መፈጸም ነው። በጦርነት ውስጥ ድል-መሸት፣ መጨመር-መቀነስ፣ ደስታ-ህልፈት በእርግጠኝነት ይከሰታሉ። ስለዚህ መጀመሪያ ልብ ማለት ያለብህ "እኔ የእኔን ተግባር ብቻ ማከናወን አለብኝ፤ ከድል-መሸት ወዘተ. ጋር ምንም ግንኙነት የለኝም" የሚል ውሳኔ ነው። ከዚያም በመዋጋት ኃጢአት አይገባህም፤ ማለትም የዓለም እስራት (ባንድ) አይኖርም። የራሱን ተግባር በሁለቱም አቀራረቦች — በፍላጎት እና ያለ ፍላጎት — ማከናወን አስፈላጊ ነው። ፍላጎት ያለው ሰው በተግባሩ ማከናወን ረግጦ ወይም ቸል በማለት አይቆይም፤ ይልቁንም ትጋት ከማድረግ ጋር ተግባሩን ያከናውናል። ያለ ፍላጎት አቀራረብ ያለው፣ የራሱን መልካም ጉዳይ የሚፈልግ ሰውም ትጋት ከማድረግ ጋር ተግባሩን ማከናወን አለበት። ደስታ በመጣ ጊዜ ጥሩ ይመስላል፣ በሄደ ጊዜ መጥፎ፤ ህልፈት በመጣ ጊዜ መጥፎ ይመስላል፣ በሄደ ጊዜ ጥሩ። እንግዲህ የትኛው ጥሩ ነው? የትኛውስ መጥፎ? ማለትም ሁለቱም እኩል፣ አንድ ናቸው። ስለዚህ በደስታና ህልፈት ውስጥ የአእምሮ ልብ ወጥነትን (ቡድዲ ኢንተሌክት) ጠብቀህ ተግባርህን ማከናወን አለብህ። በማንኛውም ተግባርህ ውስጥ ለደስታ ተመኙት (ራግ) ምክንያት የሆነ ዝንባሌ፣ እንዲሁም ለህልፈት ፍርሃት ምክንያት የሆነ መቋረጥ አይኑር። በተግባሮች ላይ ያለህ ዝንባሌና መቋረጥ በመጽሐፍ ቅዱስ (ጊታ 16.24) መሰረት ብቻ ይሁን። 'ኃጢአት አይገባህም' — እዚህ ላይ 'ኃጢአት' የሚለው ቃል ሁለቱንም ኃጢአትና በረከት (ፓፓ እና ፑንያ) የሚያመለክት ነው፤ የእነሱ ፍሬ ደግሞ ሰማይና ገሃነምን በመያዝ ዓይነት የሆነ እስራት (ባንድ) ነው፣ በዚህም ሰው ከራሱ መልካም ጉዳይ (ሻርያ) ይራቃል እንደገናም ተወልዶ ይሞታል። ጌታው ይላል፡ ኦ አርጁና! በጦርነት መልክ ያለውን የተግባር ክፍልህን በልብ ወጥነት (ሳምታ) ተስማምተህ በማከናወን ሁለቱም ኃጢአትም ሆነ በረከት አይያዙህም። **በዚህ ጥቅስ ዙሪያ ልዩ ነጥቦች፡** ከሠላሳ አንደኛው እስከ ሠላሳ ስምንተኛው ጥቅስ ባሉት በዛምባ ስምንት ጥቅሶች ውስጥ ጌታው ብዙ ጥልቅ ሀሳቦችን ገልጸዋል፤ ለምሳሌ — (1) ማንኛውም ሰው ርዕሰ ጉዳይ ሊያስረዳ ከፈለገ፣ ጌታው እዚህ ላይ የርዕሰ ጉዳይ ማስረዳት አርት (ቲክኒክ) በዛምባ ስምንት ጥቅሶች ያስተምራል። ለምሳሌ፣ ሰው ስለ ትእዛዝና ስለ እገዳ (ኒያግራ እና ፕራቲሻድ) — እንደ ተግባርን መፈጸምና ያልተገባውን አለመሥራት — ሊያስረዳ ከፈለገ፣ መጀመሪያ ላይ የትእዛዝን ጥቅም፣ መካከል ላይ የእገዳን ኪሳራ፣ እንደገናም መጨረሻ ላይ የትእዛዝን ጥቅም ማስረዳት እንዲሁም በዚህ መንገድ ርዕሱን ማጠቃለል አለበት። እዚህም ጌታው መጀመሪያ በሠላሳ አንደኛውና ሠላሳ ሁለተኛው ጥቅሶች የተግባር ፈጸም ጥቅምን ገለጸ፤ ከዚያም መካከል በሠላሳ ሦስተኛው እስከ ሠላሳ ስድስተኛው ባሉት አራት ጥቅሶች የተግባር አለመፈጸም ኪሳራን ገለጸ፤ በመጨረሻም በሠላሳ ሰባተኛውና ሠላሳ ስምንተኛው ጥቅሶች የተግባር ፈጸም ጥቅምን እንደገና ገልጾ ተግባርን ለመፈጸም ትእዛዝ ሰጠ። (2) ጌታው በዛምባ ስምንት ጥቅሶች ውስጥ አርጁና በመጀመሪያው ምዕራፍ ከራሱ አተረጓጎም የሰጣቸውን ምክንያቶች ፈትቷል፤ ለምሳሌ፡ አርጁና ይላል — በመዋጋት ምንም ጥቅም አላይም (1.31)፣ ስለዚህ ጌታው ይላል — ለክሻትሪያ ከጽድቅ ጦርነት የሚበልጥ የመልካም ጉዳይ መንገድ የለም (2.31)። አርጁና ይላል — በመዋጋት እንዴት ደስታ እናገኛለን? (1.37)፣ ስለዚህ ጌታው ይላል — እንደዚህ አይነት ጦርነት የሚያገኙ ክሻትሪያዎች በእርግጥ ደስተኞች ናቸው (2.32)። አርጁና ይላል — የጦርነት ውጤት ገሃነምን መያዝ ነው (1.44)፣ ስለዚህ ጌታው ይላል — በመዋጋት ሰማይ ይገኛል (2.32, 37)። አርጁና ይላል — በመዋጋት ኃጢአት ይመጣል (1.36)፣ ስለዚህ ጌታው ይላል — ባለመዋጋት ኃጢአት ይመጣል (2.33)። አርጁና ይላል — በመዋጋት በውጤቱ ጽድቅ ይጠፋል (1.40)፣ ስለዚህ ጌታው ይላል — ባለመዋጋት ጽድቅ ይጠፋል (2.33)። (3) አርጁና በጦርነት ያለውን አስፈሪ ተግባር ትቶ በስጦታ (ቢክሻ) መትረፍ ለእኔ የተሻለ ነው (2.5) በማለት ቆሞ ነበር፣ ስለዚህ ጌታው ተዋጋ (2.38) ብሎ አዘዘው፤ እንዲሁም ኡድዳቫ ከጌታው ጋር ለመቆየት ፍላጎት ነበረው፣ ስለዚህ ጌታው ወደ ኡታራኻንድ ሄደህ ጾም ሥራ (ታፓስያ) አድርግ (ስሪማድ ብሃጋቫታም 11.29.41) ብሎ አዘዘው። ግብዓቱ ይህ ነው፡ የራሱን አእምሮ ጽናት (አሃንካር) ሳይተው መልካም ጉዳይ (ሻርያ) የለም። ያ ጽናት፣ የትኛውም ዓይነት ቢሆን፣ ነፃነትን (ሞክሻ) አይፈቅድም። (4) ጌታው በዚህ ምዕራፍ በሁለተኛውና በሦስተኛው ጥቅሶች በአጭሩ የገለጻቸውን ነጥቦች እዚህ ላይ አስፍቶ ገልጿል፤ ለምሳሌ፡ እዚያ "ለወይፈኞች የማይገባ" ብሎ ነበር፣ እዚህ "ለክሻትሪያ የሚበልጥ መልካም..." ይላል። እዚያ "ወደ ሰማይ የማያመራ" ብሎ ነበር፣ እዚህ "ወደ ሰማይ የተከፈተ በር" ይላል። እዚያ "ውርደትን የሚያምጣ" ብሎ ነበር፣ እዚህ "ሰዎች የዘላለም ውርደትህን ይናገራሉ" ይላል። እዚያ "ተዋጋ፣ ኦ ጠላቶችን የሚያቃጥል!" ብሎ ትእዛዝ ሰጠ፣ እዚህም ተመሳሳይ ትእዛዝ "ወደ ጦርነት ግባ" ብሎ ይሰጣል። **ከሌሎች ጥቅሶች ጋር ያለው ግንኙነት፡** በቀደመው ጥቅስ (2.37) ጌታው ስለ ልብ ወጥነት (ሳምታ) ተናገረ፤ በሚቀጥሉት ሁለት ጥቅሶች (2.39-40) ውስጥ፣ ያንን ለመስማት በማዘዝ፣ ክብሩን ይገልጻል።