እነዚህን ክብር ያላቸውን መምህሮች መግደል ከመሆን በዚህ ዓለም ስንቅ መቀበል የተሻለ ነው። ምክንያቱም ብገድላቸው በዚህ ዓለም የገንዘብና የፍላጎት መደሰቶችን በደማቸው የተቀቡ እየተመቻቸ ነው።

【ትርጉም】2.5 በዚች ዓለም ከታላላቅ መምህራን ይልቅ ምጽዋት መቀበል ይሻላል። ነገር ግን እነርሱን ብገድል፣ በዚች ዓለም እንኳን የሀብት እና የፍላጎት ደስታዬ ሁሉ በደማቸው ይበከላል። 【የቃላት ትርጉም】Gurun (ጉሩዎች/መምህራን)፣ Ahutva (ከመግደል ይልቅ)፣ Hi (በእርግጥ)፣ Mahanubhavan (ታላላቅ)፣ Shreyah (የተሻለ)፣ Bhoktum (መብላት)፣ Bhaikshyam (ምጽዋት)፣ Api (እንኳን)፣ Iha (እዚህ)፣ Loke (በዓለም)፣ Hatva (መግደል)፣ Arthakaman (ሀብት የሚሹ)፣ Tu (በእርግጥ)፣ Gurun (ጉሩዎች)፣ Iha (እዚህ)፣ Eva (እንዲሁም)፣ Bhunjiya (መደሰት)፣ Bhogan (ደስታዎች)፣ Rudhirapradigdhan (በደም የተበከለ)።

**የቁጥር 2.5 አማርኛ ትርጉም፡** "በዚህ ዓለም ውስጥ በምግብ መንገድ መኖር ከእነዚህ አርዕስት አዛውንት መግደል የበለጠ ይመስለኛል። እነዚህን ጉሮሮቼን በመግደል የምጠቀመው ደሞቻቸው የተለወሰበትና በጥቅም ፍላጎት የተነሳ ደስታ ብቻ ነውና።" **አስተያየት፡** ከዚህ ጥቅስ የጌታው በሁለተኛውና በሦስተኛው ጥቅሶች የተናገሩት ቃላት በአርጁና ውስጥ ውጤት መፍጠራቸውን ይገልጻል። ይህም አርጁናን እንዲህ የሚል አስተሳሰብ እንዲያደርግ አድርጓል፡ "ብሄሽማንና ድሮናን እንደዚህ ያሉ አዛውንትን መግደል ግብረ ሰናይ እንዳልሆነ የሚያውቀው ጌታ ሳይጠራጠር እንድዋጋ ያዘዘኝ ከሆነ፣ እንግዲያውስ ስህተቱ በእኔ ግንዛቤ ውስጥ ነው የሚገኘው!" ስለዚህ አርጁና በቀደመው ጥቅስ እንደነበረው በንዴት ሳይሆን በትንሽ ግራ መጋባት እየተናገረ ነው። "ጉሮሮቼን ሳልገድል... በዚህ ዓለም በምግብ መንገድ እንኳ" — አርጁና አሁን የራሱን አቋም በመግለጽ ይላል፡ "እንደ ብሄሽማና ድሮና ያሉ አከብሬ የምወዳቸውን ሰዎች ባልዋጋ ከሆነ፣ ዱርዮድሃና ብቻውን እኔን ሊዋጋኝ አይችልም። ስለዚህ ጦርነቱ ባይካሄድ፣ መንግሥቱን ማግኘት አልችልም፣ ይህም ለእኔ ሥቃይ ያስከትላል። የኑሮ ሥርዓቴም ይቸገራል። ሕይወቴን ለመቅጠር እንኳ ከክህደት ጋር የሚመሳሰል የምግብ መንገድ መንገድ ልቀበል ብቻ ሊገባኝ ይችላል። ነገር ግን ጉሮሮቼን ከመግደል ጋር ሲነጻጸር፣ ያን እንኳ ሥቃይ የሚያስከትል የምግብ መንገድ መንገድ ይሻለኛል።" "በዚህ ዓለም" የሚለው ሐረግ የሚያመለክተው ምግብ መንገድ መንገድ በዚህ ዓለም ስድብና መወቀስ ቢያስከትልም፣ ከጉሮሮቼን መግደል ይልቅ የተሻለ ነው ማለት ነው። "እንኳ" የሚለው ቃል ለእኔ ሁለቱም፣ ጉሮሮቼን መግደልና ምግብ መንገድ መንገድ፣ የተከለከሉ እንደሆኑ ያመለክታል። ነገር ግን ከሁለቱ መካከል ጉሮሮቼን መግደል የበለጠ የተከለከለ ይመስለኛል። "በመግደል... ደሞቻቸው የተለወሰበት ደስታ" — አሁን ወደ ጌታው ቃላት ትኩረት በማዞር አርጁና ይላል፡ "በእርስዎ ትእዛዝ መሰረት ብዋጋ፣ በጦርነት ጉሮሮቼን በመግደል ምክንያት የምጠቀመው ደሞቻቸው የተለወሰበትና በተለይም በጥቅም ፍላጎት የተነሳ ደስታ ብቻ ነው። የምገኘው የስሜት መዘምቶች ብቻ ናቸው። እንደዚህ ከሆኑ መዘምቶች ነጻነት ወይስ ሰላም እንዴት ሊገኝ ይችላል?" እዚህ ላይ ጥያቄ ሊነሳ ይችላል፡ ብሄሽማና ድሮና እንደዚህ ያሉ አዛውንት በገንዘብ ምክንያት ለካውራውዎች ስለታሰሩ፣ "ጥቅምን የሚፈልጉ" የሚለው ቃል ለ"ጉሮሮች" ቅጽል ስም ሊወሰድ ይችላልን? መልሱ፡ "ጥቅምን የሚፈልጉ ጉሮሮች" በማለት መተርጎም ተገቢ አይደለም። ምክንያቱም እንደ ብሄሽማና ድሮና ያሉ አርዕስት አዛውንት ጥቅምን የሚፈልጉ አልነበሩም። እነሱ የዱርዮድሃና ዕጦት ተቀባዮች ነበሩ፤ እራቱን በልተዋል። ስለዚህ በጦርነት ጊዜ ዱርዮድሃናን መተው እንደማይገባቸው ግዴታ በማሰብ በካውራውዎች ጎን ቆሙ። ሁለተኛ፣ አርጁና ለብሄሽማና ድሮና "አርዕስት" የሚለውን ቃል ተጠቅሟል። እንደዚህ ያሉ የከበረ ልብ ያላቸው ሰዎች እንዴት "ጥቅምን የሚፈልጉ" ሊባሉ ይችላሉ? ትርጉሙ፡ አርዕስት የሆኑ ሰዎች ጥቅምን ሊፈልጉ አይችሉም፤ ጥቅምን የሚፈልጉ ሰዎችም አርዕስት ሊሆኑ አይችሉም። ስለዚህ እዚህ "ጥቅምን የሚፈልጉ" የሚለው ቃል ለ"መዘምቶች" ቅጽል ስም ብቻ ሊሆን ይችላል። **ልዩ ነጥብ፡** ጌታው በሁለተኛውና በሦስተኛው ጥቅሶች አርጁናን ወደ ልጅነት ከመውረድ በመቆጠብ ተነስተህ ተዋጋ ብለው ከተናገሩት፣ ይህን ሁሉ ከአርጁና ደኅንነት አንጻር ብቻ ነበር። ነገር ግን አርጁና ተቃራኒውን ገመተ፤ ጌታው መንግሥቱን ለመጠቀም ፍላጎት ስላለው እንዲዋጋ ያዘዘኝ ነው ብሎ አሰበ። መጀመሪያ ላይ አርጁና አንድ አቋም ብቻ ነበረው — እንዳይዋጋ — ለዚህም ነው ቀስቱንና እስራቱን አርጎ በሰረገሉ መካከል በሐዘን ተሞልቶ ተቀምጦ የነበረው (1.47)። ግን የመዋጋት አቋም ከጌታው ቃላት ብቻ ነው የመነጨው። የሚያሳየው አርጁና ያለው ስሜት ይህ ነበር፡ "እኛ ግብረ ሰናይ እናውቃለን፣ ግን ዱርዮድሃናና ሌሎቹ አያውቁትም፤ ስለዚህ እነሱ በገንዘብና በመንግሥት ስሜት ለመዋጋት ዝግጁ ናቸው።" አሁን አርጁና ራሱን በተመለከተ ተመሳሳይ ነገር ይላል፡ "እኔም በእርስዎ ትእዛዝ መሰረት ብዋጋ፣ በውጤቱ የማገኘው ጉሮሮቼ ደም የተለወሰበት ገንዘብና መንግሥት ብቻ ነው!" ስለዚህ አርጁና በመዋጋት ውስጥ ክፉ ነገር ብቻ ያያል። ክፉ ነገር በክፉነት መልክ ሲመጣ ለማስወገድ ቀላል ነው። ነገር ግን ክፉ ነገር በመልካምነት መልክ ሲመጣ ለማስወገድ በጣም አስቸጋሪ ነው። ለምሳሌ፣ ራቫና በሲታ ፊት እና ካላነሚ በሃኑማን ፊት ሲታዩ፣ ሁለቱም እንደ ገዳማዊ ተመስገን ስለተሸሸጉ ሊያውቋቸው አልቻሉም። በአርጁና አስተሳሰብ፣ የመዋጋት ግዴታን መፈጸም ክፉ ነው፣ እና መዋጋት መተው መልካም ነው። ይህም ማለት፣ በአርጁና አእምሮ ውስጥ የግዴታ መተው ይህ ክፉ ነገር የግብረ ሰናይ (አህጕሳ) መልካምነት ተሸሽጎ መጥቷል። ይህ የግዴታ መተው ክፉነት ለእሱ እንደ ክፉ ነገር አይታይም ምክንያቱም በውስጡ ለሰውነቶቹ ያለው ጥቅቅ ፍቅር (ማያ) አለ። ስለዚህ ይህን ክፉ ነገር ለማስወገድ ጌታው ትልቅ ጥረት ማድረግ አለበትና ጊዜም ይፈጅበታል። በዘመናችን ማህበረሰብ ውስጥ፣ በአንድነት ሽፋን ሥር የቫርና እና የአሽራም ድንበሮችን ለማጥፋት ሙከራዎች እየተደረጉ ነው። ይህ ክፉ ነገር፣ በአንድነት መልካምነት ተሸሽጎ ስለመጣ፣ እንደ ክፉ ነገር አይታይም። በውጤቱም፣ የቫርና እና የአሽራም ድንበሮች ከተጠፉ በኋላ ሰዎች ውስጥ ምን ያህል ውድቀትና ዲያቢሳዊ ባሕርያት እንደሚነሱ ምንም ትኩረት አይሰጥም። በተመሳሳይ፣ በገንዘብ ሽፋን ሥር ሰዎች እንደ ሐሰት፣ ማታለል፣ አለመንግሥታዊነት፣ ማታለያ፣ አተካከል እና ወዘተ ያሉ ጉድለቶችን እንደ ጉድለት አያውቁም። እዚህ በአርጁና ላይ፣ ክፉ ነገር በግብረ ሰናይ መልክ መጥቷል፡ "እንደ ብሄሽማና ድሮና ያሉ አርዕስት ሰዎችን እንዴት እንገድላቸዋለን? እኛ ግብረ ሰናይን የምናውቅ ስንሆንና።" ትርጉሙ፡ አርጁና መልካም የሚለው ነገር በእውነቱ ክፉ ነው፤ ነገር ግን መልካም ተብሎ ስለሚታይ፣ እንደ ክፉ ነገር አይታይም። **አገናኝ፡** የጌታው ቃላት እንደዚህ ያለ ልዩነት ያለው ኃይል አላቸው፤ በደረጃ በአርጁና ላይ ተጽዕኖ ፈጥረው በመዋጋት ያለውን ውሳኔ ላይ እየጨመረ ያለ ጥርጣሬ እያስነሳበት ነው። በእንደዚህ ዓይነት ሁኔታ ውስጥ አርጁና ይናገራል —