**Ubeti 2.5:** Naona ni bora zaidi kuishi ulimwenguni huu kwa kuomba sadaka kuliko kuwaua wazee hawa wa heshima. Maana kwa kuwaua waalimu hawa, ningefurahia tu raha zilizochafuliwa na damu yao na kuendeshwa na tamaa ya faida.
**Ufafanuzi:** Kutokana na ubeti huu, inaonekana kwamba maneno yaliyosemwa na Bwana katika mafungu ya pili na ya tatu sasa yanaanza kuchukua nafasi ndani ya Arjuna. Hii inamfanya Arjuna afikiri: "Kujua kwamba kuwaua wazee kama Bhishma na Drona si haki, Bwana bado ananiaamuru nipigane bila shaka yoyote. Kwa hivyo, kutoelewana lazima kumo mahali fulani katika mtazamo wangu mwenyewe!" Kwa hiyo, Arjuna hasemi kwa wasiwasi sawa na ubeti uliopita, bali anasema kwa kutoamua kidogo.
"Bila kuwaua waalimu... hata sadaka katika ulimwengu huu" — Arjuna sasa anaanza kwa kutoa upande wake, akisema: "Kama sitaipigania vita dhidi ya watu wa heshima kama Bhishma na Drona, basi Duryodhana peke yeye pia hatanipigania. Kwa hivyo, kama vita havitafanyika, sitapata ufalme, jambo litakalonisababishia mateso. Maisha yangu pia yatakuwa magumu. Ninaweza hata kuchukua mazoea yaliyokatazwa kwa Mkshatriya ya kuomba sadaka ili kuendelea kuishi. Hata hivyo, ikilinganishwa na kuwaua waalimu, naona hata maisha hayo ya uchungu ya kuomba sadaka ni bora zaidi."
Maneno "katika ulimwengu huu" yamaanisha kwamba ingawa kuomba sadaka kutaniletea aibu na lawama katika ulimwengu huu, bado ni bora kuliko kuwaua waalimu.
Neno "hata" linaonyesha kwamba kwangu mimi, kuwaua waalimu na kuomba sadaka vyote vimekatazwa. Hata hivyo, kati ya hizi mbili, kuwaua waalimu inaonekana kukatazwa zaidi kwangu.
"Kwa kuwaua... raha zilizochafuliwa na damu" — Sasa, akigeukia maneno ya Bwana, Arjuna anasema: "Kama nitapigana kulingana na amri yako, basi kama matokeo ya kuwaua waalimu kwenye vita, nitafurahia tu raha zilizowekwa damu yao na kuendeshwa hasa na tamaa ya mali. Nitapata tu anasa. Vipi ukombozi au amani inaweza kupatikana kupitia anasa kama hizo?"
Swali linaweza kutokea hapa: Kwa kuwa wazee kama Bhishma na Drona walikuwa wamefungwa na Wakaurava kupitia mali, je neno "wenye tamaa ya faida" linaweza kuchukuliwa kama kivumishi cha "waalimu"? Jibu ni kwamba kuitafsiri kama "waalimu wenye tamaa ya faida" si sawa. Sababu ni kwamba wazee wa heshima kama Bhishma na Drona hawakuwa na tamaa ya mali. Walikuwa wapokeaji wa ukarimu wa Duryodhana; walikuwa wamekula chakula chake. Kwa hivyo, kwa kuzingatia kuwa ni wajibu wao kutomwacha Duryodhana wakati wa vita, walisimama upande wa Wakaurava.
Pili, Arjuna ametumia neno "wa heshima" kwa Bhishma na Drona. Vipi watu wenye moyo wa heshima kama hao wanaweza kuelezewa kuwa wenye tamaa ya faida? Maana ni kwamba wale ambao ni wa heshima hawawezi kuwa wenye tamaa ya faida, na wale wenye tamaa ya faida hawawezi kuwa wa heshima. Kwa hivyo, hapa neno "wenye tamaa ya faida" linaweza tu kuwa kivumishi cha "raha."
**Jambo Maalum:**
Bwana, katika mafungu ya pili na ya tatu, alikuwa amemwamuru Arjuna aamke apigane, akiiacha woga, kutokana tu na mtazamo wa maslahi yake mwenyewe. Hata hivyo, Arjuna alielewa kinyume—alidhani kwamba Bwana alimwamuru apigane kutokana na tamaa ya kufurahia ufalme. Mwanzoni, Arjuna alikuwa na msimamo mmoja tu—kutopigana—ambao ndio uliomsababishia kuweka upanga na mishale yake na kukaa katikati ya kilele, akiwa amezidiwa na huzuni (1.47). Lakini msimamo wa kupigania vita ulitokana tu na maneno ya Bwana. Maana yake ni kwamba hisia za Arjuna zilikuwa: "Sisi tunajua dharma, lakini Duryodhana na wengine hawajui; kwa hivyo, wako tayari kupigana kwa tamaa ya mali na ufalme." Sasa, Arjuna anasema hivyo hivyo kuhusu yeye mwenyewe: "Kama mimi pia nitapigana kulingana na amri yako, basi kama matokeo, nitapata tu mali na ufalme uliowekwa damu ya waalimu!" Kwa hivyo, Arjuna anaona uovu tu katika kupigana.
Uovu unaokuja kwa mfumo wa uovu ni rahisi kuondoa. Lakini uovu unaokuja kwa mfumo wa wema ni ngumu sana kuuondoa. Kwa mfano, wakati Ravana alipotokea mbele ya Sita na Kalanemi mbele ya Hanuman, hawakuweza kuwatambua kwa sababu wote wawili walikuwa wamejificha kama wanaishi maisha ya kujinyima. Katika mtazamo wa Arjuna, kutekeleza wajibu wa kupigania vita ni uovu, na kutopigana ni wema. Yaani, katika akili ya Arjuna, uovu wa kuiacha wajibu umekuja ukijificha kama wema wa dharma (kutokuwa na ukatili). Uovu huu wa kuiacha wajibu hauonekani kwake kuwa uovu kwa sababu ndani yake kuna mshikamano na miili. Kwa hivyo, ili kuondoa uovu huu, Bwana anapaswa kutumia juhudi kubwa na inachukua muda.
Katika jamii ya sasa, kwa kisingizio cha umoja, juhudi zinafanywa kufuta mipaka ya varna na ashrama. Uovu huu, ukija kwa mfano wa wema wa umoja, hauonekani kuwa uovu. Kwa sababu hiyo, hakuna umakini unaotolewa juu ya kiwango cha kushuka na mielekeo ya kidemon ambayo itatokea kwa watu kama matokeo ya kufuta mipaka ya varna na ashrama. Vile vile, kwa kisingizio cha mali, watu hawawatambui makosa kama uwongo, hila, udanganyifu, ujanja, usaliti, n.k., kuwa makosa. Hapa, kwa Arjuna, uovu umekuja kwa mfumo wa dharma: "Vipi tunaweza kuwaua viumbe wa heshima kama Bhishma na Drona? Kwa maana sisi ni wajuzi wa dharma." Maana ni kwamba kile Arjuna anachokiona kuwa kizuri kwa kweli ni uovu; lakini kwa sababu kinaonekana kuwa kizuri, hakionekani kuwa uovu.
**Muungo:** Maneno ya Bwana yana umbali wa kipekee kwamba yanaathiri Arjuna hatua kwa hatua, na kusababisha shaka inayoongezeka katika uamuzi wake wa kutopigana. Katika hali kama hiyo, Arjuna anasema—
★🔗
