ስለዚህ ኦ ከባራታውያን ሁሉ የተሻለ (አርጁና)፣ መጀመሪያ ስሜቶችን በመቆጣጠር፣ ይህንን ኃጢአተኛ ፍጡር፣ የእውቀትና የጥበብ ጠፊ አጥፋ።

የቃላት ትርጉም: तस्मात् (Tasmāt) - ስለዚህ, त्वम् (Tvam) - አንተ, इन्द्रियाणि (Indriyāṇi) - ስሜቶች, आदौ (Ādau) - መጀመሪያ ላይ, नियम्य (Niyamya) - በመቆጣጠር, भरतर्षभ (Bharatarṣabha) - ኦ የባራታ ምርጥ, पाप्मानम् (Pāpmānam) - ኃጢአተኛ, प्रजहि (Prajahi) - ግደል, हि (Hi) - በእርግጥ, एनम् (Enam) - ይህ, ज्ञानविज्ञाननाशनम् (Jñānavijñānanāśanam) - የእውቀት እና የዕውንታ አጥፊ። ማብራሪያ: ጅኒያና (Jnana) ማለት ቅዱሳት መጻህፍትን በማጥናት የሚገኝ እውቀት ነው። ይህ ቀጥተኛ ያልሆነ እውቀት ወይም ፓሮክሻ ጅኒያና ነው። ቪጅኒያና (Vijnana) ማለት በራስ መገንዘብ ወይም በአፓሮክሻ ጅኒያና በኩል የሚገኝ ቀጥተኛ እውቀት ወይም የግል ተሞክሮ (አኑብሃቫ) ነው። መጀመሪያ ስሜቶችን ተቆጣጠር ከዚያም ፍላጎትን ግደል።

**በሃርያት ልጆች መካከል ምርጥ የሆነ አርጁና ሆይ! ስለዚህ በመጀመሪያ ነገሩን አስተውለህ የምታውቀውንና የምታስተውለውን የሚጥል ይህን ኃጢአተኛ ፍላጎት በግድ ግድበህ ግደለው።** **አስተማሪነት፡** 'ስለዚህ በመጀመሪያ መንፈሳትህን ግድብ የባራታውያን ልጅ ሆይ'—መንፈሳትን መግደብ ማለት በመደሰት አስተሳሰብ በመስማማት ነገሮች ላይ እንዳይሰማሩ ማድረግ አይደለም፤ የሚገባው ለሕይወት መቆየት ብቻ ወይም እንደ መሳሪያ ብቻ በሚል አስተሳሰብ እንዲሰማሩ ማድረግ ነው። ዓላማውም በመያዝ አስተሳሰብ በመስማማት ነገሮች ላይ መሰማረት ወይም በጥላቻ አስተሳሰብ ከነሱ መለየት እንዳይኖር ነው። (ጊታ 18.10) በመያዝ የሚደረግ መሰማረትና በጥላቻ የሚደረግ መለየት መያዝንና ጥላቻን ያጠናክራሉ፤ የሰው ፈቃድ ሳይሆንም ወደ ውድቀት ያደርሱታል። ስለዚህ መሰማረትና መለየት፣ ወይም ግዴታና ያልግዴታ ለማወቅ ብቸኛው ሥልጣን የተሰጠው ቅዱሳን ጽሑፎች ናቸው። (ጊታ 16.24) በቅዱሳን ጽሑፎች መሰረት ግዴታን በመፈጸምና ያልግዴታን በመተው መንፈሳት ተገዢ ይሆናሉ። ፍላጎትን ለመግደል መንፈሳትን በመጀመሪያ ማስተካከል የሚል ማስተማር የተሰጠው ሰው በመንፈሳት ተግዣ በሚሆንበት ጊዜ እይታው ወደ እውነት አይመለስምና ነው፤ እይታው ወደ እውነት ከማይመለስ ጋር ማለትም የእውነት ልምድ ከሌለ ፍላጎት ሙሉ በሙሉ አይጠፋም። የሰው መሰማረት በመንፈሳት ብቻ ነው የሚከናወነው። ስለዚህ እሱ በመጀመሪያ በመስማማት ነገሮች ውስጥ ይጣበቃል፤ ይህም ለእነዚያ ነገሮች ፍላጎትን ያስነሳል። በፍላጎት የተሞላ ተግባራትን በመፈጸም ሰው ሙሉ በሙሉ በመንፈሳት ቁጥጥር ሥር ይወድቃል፤ ይህም ወደ ውድቀቱ ያደርሰዋል። ነገር ግን መንፈሳትን ያገዛ ሰው ያለ ፍላጎት አስተሳሰብ ግዴታውን በሚፈጽምበት ጊዜ በፍጥነት ወደ ላይ ይነሳል። 'የሚያውቀውንና የሚረዳውን የሚጥል ይህ'—'ማወቅ' የሚለው ቃል የቅዱሳን ጽሑፎችን ዕውቀትም ሊያመለክት ይችላል፤ ለምሳሌ ለብራህማና ተፈጥሮአዊ ግዴታዎች በሚል አውድ 'ማወቅ' የሚለው ቃል የቅዱሳን ጽሑፎችን ዕውቀት ያመለክታል። (ጊታ 18.42) ይሁን እንጂ እዚህ በሚገኘው አውድ መሰረት 'ማወቅ' ማለት አስተያየት (ግዴታና ያልግዴታን ለየብቻ ማወቅ) እንደሆነ መውሰድ ተገቢ ይመስላል። 'ማስተዋል' የሚለው ቃል ልዩ ዕውቀትን ማለትም የእውነትን ዕውቀት (በልምድ የተገኘ ዕውቀት፣ እውነተኛ ዕውቀት ወይም ግንዛቤ) ያመለክታል። ሁለቱም አስተያየትና የእውነት ዕውቀት በራሳቸው ግልጽ ናቸው። የእውነት ዕውቀትን ልምድ ሁሉም ሰው አያገኝም፤ ነገር ግን የአስተያየትን ልምድ ሁሉም ሰው ያገኛል። ይህ አስተያየት በተለይ በሰው ልጆች ውስጥ ይገኛል። ይህም በአርጁና ጥያቄው ውስጥ በ'ሳይፈልግ' የሚለው ቃል የተረጋገጠ ነው (ሰው ሳይፈልግ ኃጢአት ለምን ይሠራል?)፤ ይህም ሰው አስተያየት እንዳለውና በዚህ አስተያየት ሁለቱንም ኃጢአትና በጎ ነገር እንደሚያውቅና ኃጢአት ማድረግ እንደማይፈልግ ያመለክታል። ኃጢአት የማይፈልግ ፍላጎት ያለ አስተያየት አይነስም። ነገር ግን ይህ 'ፍላጎት' ያንን አስተያየት ይሸፍነዋልና እንዲነቃ አይፈቅድለትም። አስተያየት በተነሳ ጊዜ ሰው ሁሉንም ተግባራት ወደፊት ማለትም ውጤቱን በአይኑ አይቶ ይሠራል። ነገር ግን ፍላጎት አስተያየትን በሚሸፍነው ምክንያት እይታው ወደ ውጤቱ በጭራሽ አይሄድም። እይታው ወደ ውጤቱ ከማይሄድ ጋር በትክክል ኃጢአት ይሠራል። ስለዚህ ይህ ፍላጎት ሁሉም ሰው የሚገኝበትን ያንን አስተያየት እንኳ እንዲነቅ ሳይፈቅድ በሚቀርበት ጊዜ ሁሉም ሰው የማያገኘውን የእውነትን ዕውቀት እንዲነቅ የሚፈቅድ ይመስላልን? ስለዚህ እዚህ ላይ 'ፍላጎት' ሁለቱንም ዕውቀት (አስተያየት) እና ማስተዋል (ግንዛቤ) እንደሚጥል ተገልጿል። በእውነቱ ይህ ፍላጎት ዕውቀትንና ማስተዋልን አያጠፋም (ማለትም እንዳልነበሩ አያደርግም)፤ ይልቁንም ሁለቱንም ይሸፍናቸዋል ማለትም እንዲገለጡ አይፈቅድላቸውም። እነሱን መሸፈን እዚህ ላይ መጥፋት ተብሎ ተገልጿል። ምክንያቱም ዕውቀትና ማስተዋል በፍፁም አይጠፉም። በእውነቱ መጥፋት የሚከሰተው በ'ፍላጎት' ላይ ብቻ ነው። እንደ ደመና በዓይን ፊት በሚመጣበት ጊዜ 'ደመናው ፀሐይን ሸፈነ' እንላለን፤ ነገር ግን በእውነቱ ፀሐይ አልተሸፈነችም፤ ይልቁንም ዓይን ነው የተሸፈነው። በተመሳሳይ 'ፍላጎት ዕውቀትንና ማስተዋልን ሸፈነ' የሚል ሲባል በእውነቱ ዕውቀትና ማስተዋል አልተሸፈኑም፤ ይልቁንም አእምሮ ነው የተሸፈነው። 'ስለዚህ ይህን ኃጢአተኛ ግደለው'—ፍላጎት የሁሉም ኃጢአቶች ምንጭ ነው። ስለዚህ ፍላጎት በተነሳ ጊዜ የኃጢአት እድል ይቀራል። በኋላ ላይ ፍላጎት የሰውን አስተያየት ይሸፍነዋልና ዕውር ያደርገዋል፤ በዚህም ምክንያት እሱ የኃጢአትና የበጎ ነገር ዕውቀትን ራሱ ያጣልና በኃጢአቶች ብቻ ይሰማራል። ይህም ወደ ታላቅ ውድቀቱ ያደርሰዋል። ስለዚህ ጌታው ፍላጎትን ታላቅ ኃጢአተኛ በማለት ገልጾ በግድ መግደል አለበት ይላል። የቤተሰብ ሕይወት ተገቢ አይደለም ብሎ ማሰብ፣ ሰው አሳማ መሆን አለበት፣ ብቸኛ መሆን አለበት—በእንደዚህ አይነት ሃሳቦች ሰው ተግባሩን መለወጥ ይፈልጋል፤ ነገር ግን ምክንያቱን 'ፍላጎትን' ለመተው አይፈልግም፤ ለመተው እንኳ አያስብም። ፍላጎትን ቢተው ሁሉም ተግባራት በራሳቸው ትክክል ይሆናሉ። ሰው ሕይወትን የመኖር ፍላጎትና ሌሎች ፍላጎቶችን ይዞ በሚሞትበት ጊዜ እነዚያ ፍላጎቶች የሚቀጥለውን ልደቱ ምክንያት ይሆናሉ። ዓላማውም ሰው ውስጥ ፍላጎት እስካለ ድረስ በልደትና በሞት እስራት ውስጥ እንደሚቆይ ነው። ስለዚህ ከመታሰር በተጨማሪ ፍላጎት ሌላ አገልግሎት አያቀርብም። ሰው በሕያዋን ያልሆኑ ነገሮች ላይ መስሏ በሚፈጥረው ጊዜ ብቻ ለእነሱ ፍላጎት ይነሳል። ፍላጎት በተነሳ ቁጥር የአስተያየት እይታ ይጨመቃልና የመንፈስ እይታ የበላይነት ያገኛል። መንፈሳት ሰውን በድምፅና በሌሎች መስማማት ነገሮች ላይ ከሚገኘው ደስታ መደሰት ብቻ ውስጥ ያሰማሩታል። የእንስሳትና የወፎች አዝማሚያ እንኳ እስከ በመንፈሳት የሚገኘው ደስታ ድረስ ብቻ ይቆማል። ነገር ግን ፍላጎት አስተያየትን በሚሸፍነው ምክንያት ሰው ለበመንፈስ የተፈጠረ ደስታ ነገሮችን መፈለግ ይጀምራል፤ ከዚያም ለነገሮች ገንዘብን መፈለግ ይጀምራል። ይህ ብቻ ሳይሆን እይታው ከገንዘብ ራሱ ወደ ገንዘብ መቁጠር (መሰብሰብ) ይቀየራል። ከዚያም የገንዘብ ቁጥርን በመጨመር ብቻ ይሰማራል። ገንዘብን መሰብሰብ ከለመድለቂያ ጋር ለሚዛመደው ገንዘብ ይበልጥ የሚያዋርድ ነው፤ ከመሰብሰብ ጋር ሲነፃፀር ደግሞ የገንዘብ መቁጠር ከፍ ብሎ የሚያዋርድ ነው። ቁጥሩን ለመጨመር ውሸት፣ ማታለል፣ ማበላሸት፣ ስርቆት ወዘተ እንደ ኃጢአት ተግባራት ማድረግ ይጀምራል፤ ቁጥሩም በተጨመረ ጊዜ ትዕቢትም በእሱ ውስጥ ይነሳል፤ ይህም የዲያብሎስ ሃብት ምንጭ ነው። ስለዚህ በፍላጎት ምክንያት ሰው ወደ ታላቅ ውድቀት ይሄዳል። ስለዚህ ጌታው ይህን ታላቅ ኃጢአተኛ ፍላጎትን ሙሉ በሙሉ ማጥፋት እንዳለበት ያዛል።