ನಮಗೆ ಏನು ಮಾಡುವುದು ಯೋಗ್ಯವೆಂದು ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ನಾವು ಗೆಲ್ಲುವೆವೋ ಅಥವಾ ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವರೋ ಎಂಬುದೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಯಾರನ್ನು ಕೊಂದು ನಾವು ಬದುಕಲು ಇಚ್ಛಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅವರೇ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರರು ನಮ್ಮ ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ.

ಶ್ಲೋಕ 2.6: ನಾವು ಅವರನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವುದೋ ಅಥವಾ ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವುದೋ, ಯಾವುದು ಉತ್ತಮ ಎಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ಯಾರನ್ನು ಕೊಂದರೆ ನಾವು ಬದುಕಲು ಇಷ್ಟಪಡುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅಂತಹ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರರೇ ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ. ಪದಗಳ ಅರ್ಥ: 'ನ' - ಇಲ್ಲ, 'ಚ' - ಮತ್ತು, 'ಏತತ್' - ಇದು, 'ವಿದ್ಮಃ' - ನಮಗೆ ತಿಳಿಯದು, 'ಕತರತ್' - ಯಾವುದು, 'ನಃ' - ನಮಗೆ, 'ಗರೀಯಃ' - ಉತ್ತಮ, 'ಯತ್' - ಎಂದು, 'ವಾ' - ಅಥವಾ, 'ಜಯೇಮ' - ನಾವು ಗೆಲ್ಲಬೇಕು, 'ಯದಿ' - ಒಂದು ವೇಳೆ, 'ವಾ' - ಅಥವಾ, 'ನಃ' - ನಮ್ಮನ್ನು, 'ಜಯೇಯುಃ' - ಅವರು ಗೆಲ್ಲಬೇಕು, 'ಯಾನ್' - ಯಾರನ್ನು, 'ಏವ' - ಖಂಡಿತ, 'ಹತ್ವಾ' - ಕೊಂದ ನಂತರ, 'ನ' - ಇಲ್ಲ, 'ಜಿಜೀವಿಷಾಮಃ' - ನಾವು ಬದುಕಲು ಇಷ್ಟಪಡುವುದಿಲ್ಲ, 'ತೇ' - ಅವರು, 'ಅವಸ್ಥಿತಾಃ' - ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ, 'ಪ್ರಮುಖೇ' - ಮುಂದೆ, 'ಧಾರ್ತರಾಷ್ಟ್ರಾಃ' - ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರರು.

2.6. "ನಾವು ಹೋರಾಡಬೇಕೋ ಬೇಡವೋ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ನಮಗೆ ಉತ್ತಮವೆಂದು ತಿಳಿಯದು; ನಾವು ಅವರನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವೆವೋ ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವರೋ ಎಂಬುದೂ ತಿಳಿಯದು. ಜೀವನಕ್ಕಾಗಿಯೂ ಕೊಲ್ಲಲು ನಾವು ಇಷ್ಟಪಡದ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಅದೇ ಬಂಧುಗಳು ನಮ್ಮ ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ಸನ್ನದ್ಧರಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ." ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ: "ನಾವು ಯಾವುದು ಉತ್ತಮವೆಂದು ತಿಳಿಯದು" — ಈ ಎರಡು ಪರ್ಯಾಯಗಳ ನಡುವೆ ನಾನು ನಿರ್ಧರಿಸಲು ಅಸಮರ್ಥನಾಗಿದ್ದೇನೆ: ನಾನು ಹೋರಾಡಬೇಕೋ ಅಥವಾ ಹೋರಾಡಬಾರದೋ. ಕಾರಣವೇನೆಂದರೆ, ನಿಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಹೋರಾಟವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ; ಆದರೆ ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ, ಹಿರಿಯರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದು ಪಾಪಕರವಾದ್ದರಿಂದ, ಹೋರಾಡದಿರುವುದೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ. ಈ ಎರಡು ಸ್ಥಿತಿಗಳು ನನ್ನ ಮುಂದಿರುವಾಗ, ನನಗೆ ಯಾವುದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಉತ್ತಮ ಮಾರ್ಗವೆಂದು ನಿರ್ಣಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ, ಮೇಲಿನ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ, ಭಗವಂತನ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನನ ಸ್ವಂತ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ ಇವೆರಡೂ ಅವನೊಳಗೆ ಸಮತೋಲನಗೊಂಡಿವೆ. "ಅಥವಾ ನಾವು ಅವರನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವೆವೋ ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವರೋ" — ನಿಮ್ಮ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ನಾವು ಹೋರಾಡಿದರೂ ಸಹ, ನಾವು ಅವರನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವೆವೋ ಅಥವಾ ಅವರು (ದುರ್ಯೋಧನ ಮುಂತಾದವರು) ನಮ್ಮನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವರೋ ಎಂಬುದು ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ, ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು; ಏಕೆಂದರೆ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಏನು ಸಂಭವಿಸಬಹುದೆಂಬುದನ್ನು ಯಾರು ತಿಳಿಯಬಲ್ಲರು? "ಜೀವನಕ್ಕಾಗಿಯೂ ಕೊಲ್ಲಲು ನಾವು ಇಷ್ಟಪಡದ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಅದೇ ಬಂಧುಗಳು" — ನಮ್ಮ ಸ್ವಜನರನ್ನು ಕೊಂದು ಜೀವಿಸಲು ನಾವು ಇಚ್ಛಿಸುವುದೂ ಇಲ್ಲ; ಸುಖಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವ ಅಥವಾ ರಾಜ್ಯವಾಳುವ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರ ನಡೆಸುವ ಯೋಚನೆಯೇ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ದೂರವಿದೆ! ಏಕೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ಬಂಧುಗಳು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟರೆ, ನಾವು ಬದುಕಿ ಏನು ಮಾಡಬಲ್ಲೆವು? ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಕೈಗಳಿಂದ ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡು, ನಾವು ಕೇವಲ ಚಿಂತೆ ಮತ್ತು ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರಬೇಕಾಗುವುದು! ಕೇವಲ ಚಿಂತೆ, ದುಃಖ ಮತ್ತು ವಿಯೋಗದ ನೋವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ನಾವು ಬದುಕಲು ಇಚ್ಛಿಸುವುದಿಲ್ಲ! "ನಮ್ಮ ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ಸನ್ನದ್ಧರಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ" — ಜೀವನಕ್ಕಾಗಿಯೂ ಕೊಲ್ಲಲು ನಾವು ಇಷ್ಟಪಡದ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಅದೇ ಬಂಧುಗಳು ನಮ್ಮ ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ. ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಎಲ್ಲಾ ಬಂಧುಗಳೂ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಮ್ಮ ಸ್ವಜನರೇ. ಅದೇ ಸ್ವಜನರನ್ನು ಕೊಂದು ಪೋಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಜೀವನ ಶಾಪಗ್ರಸ್ತವಾಗಲಿ! ಸಂದರ್ಭ: ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಲು ಅಸಮರ್ಥನಾಗಿದ್ದು, ಅರ್ಜುನನು ಈಗ ವ್ಯಥೆಯಿಂದ ಭಗವಂತನನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾನೆ.