เราไม่รู้ว่าอะไรดีกว่าสำหรับเรา — เราจะชนะพวกเขาหรือพวกเขาจะชนะเรา พวกเขาที่แม้หลังจากฆ่าพวกเขาแล้วเราไม่อยากมีชีวิตอยู่ บุตรของธฤตราษฎร์เหล่านั้น ยืนอยู่ต่อหน้าเราเพื่อทำสงคราม

โศลก 2.6: ข้าพเจ้าไม่ทราบว่าสิ่งใดดีกว่าสำหรับเรา - เราจะชนะพวกเขาหรือพวกเขาจะชนะเรา บุตรของ Dhritarashtra ซึ่งหลังจากสังหารพวกเขาแล้วเราไม่ปรารถนาจะมีชีวิตอยู่ กำลังยืนอยู่ตรงหน้าเรา ความหมายของคำ: 'na' - ไม่, 'ca' - และ, 'etat' - นี้, 'vidmah' - เรารู้, 'katarat' - สิ่งไหน, 'nah' - สำหรับเรา, 'gariyah' - ดีกว่า, 'yat' - ว่า, 'va' - หรือ, 'jayema' - เราควรชนะ, 'yadi' - ถ้า, 'va' - หรือ, 'nah' - เรา, 'jayeyuh' - พวกเขาควรชนะ, 'yan' - ใคร, 'eva' - แน่นอน, 'hatva' - หลังจากสังหาร, 'na' - ไม่, 'jijivisamah' - เราต้องการมีชีวิตอยู่, 'te' - พวกเขา, 'avasthitah' - กำลังยืนอยู่, 'pramukhe' - ตรงหน้า, 'dhartarashtrah' - บุตรของ Dhritarashtra

๒.๖ "และเราก็ไม่รู้ว่าอะไรดีกว่าสำหรับเรา — ว่าเราควรจะสู้หรือไม่ควรสู้; ทั้งเราก็ไม่รู้ว่าเราจะชนะพวกเขา หรือพวกเขาจะชนะเรา. ญาติทั้งหลายของพระเจ้าธฤตราษฎร์นั้นเอง ผู้ซึ่งเราไม่ปรารถนาจะฆ่าแม้เพื่อความอยู่รอด กลับมายืนประจันหน้ากับเรา" คำอธิบาย: "และเราก็ไม่รู้ว่าอะไรดีกว่าสำหรับเรา" — ข้าพระองค์ไม่สามารถตัดสินใจระหว่างทางเลือกทั้งสองนี้ได้: ว่าข้าพระองค์ควรจะสู้หรือไม่ควรสู้. เหตุผลคือในทัศนะของพระองค์ การสู้รบเป็นทางที่ประเสริฐกว่า; แต่ในทัศนะของข้าพระองค์ เนื่องจากการฆ่าผู้ใหญ่เป็นบาป การไม่สู้รบจึงประเสริฐกว่า. เมื่อทั้งสองแนวทางมาปรากฏต่อหน้า ข้าพระองค์ไม่อาจกำหนดได้ว่าทางใดเป็นทางที่ดีที่สุดโดยแท้สำหรับข้าพระองค์. ดังนั้น ในถ้อยคำข้างต้น ทั้งแนวทางของพระเป็นเจ้าและแนวทางของอรชุนเองจึงมาถ่วงดุลกันภายในจิตใจของเขา. "หรือว่าเราจะชนะพวกเขา หรือพวกเขาจะชนะเรา" — แม้หากเราสู้รบตามพระบัญชาของพระองค์ เราก็ไม่รู้ว่าเราจะชนะพวกเขา หรือพวกเขา (ทุรโยธน์และคณะ) จะชนะเรา. ณ ที่นี้ อรชุนมิได้ขาดศรัทธาในกำลังของตน หากแต่ขาดศรัทธาในอนาคต; เพราะใครเล่าจะรู้ว่าอนาคตจะนำพาอะไรมา? "ญาติทั้งหลายของพระเจ้าธฤตราษฎร์นั้นเอง ผู้ซึ่งเราไม่ปรารถนาจะฆ่าแม้เพื่อความอยู่รอด" — เราไม่แม้แต่ปรารถนาจะมีชีวิตอยู่โดยการฆ่าญาติของเรา; ความคิดที่จะเสวยสุขหรือปกครองราชอาณาจักรและใช้อำนาจนั้นห่างไกลจากจิตใจเรา! เพราะหากญาติของเราถูกสังหาร เราจะมีชีวิตอยู่ไปเพื่ออะไร? เราจะได้แต่นั่งตรอมตรมด้วยความกังวลและโศกเศร้า หลังจากที่ทำลายครอบครัวของเราด้วยมือเราเอง! เราไม่ปรารถนาจะมีชีวิตอยู่เพียงเพื่อทนทุกข์กับความกังวล ความโศกเศร้า และความเจ็บปวดจากการพรากจาก. "กลับมายืนประจันหน้ากับเรา" — ญาติทั้งหลายของพระเจ้าธฤตราษฎร์นั้นเอง ผู้ซึ่งเราไม่ปรารถนาจะฆ่าแม้เพื่อความอยู่รอด กลับมายืนประจันหน้าเรา. ญาติทั้งปวงของพระเจ้าธฤตราษฎร์นั้น แท้จริงคือญาติของเราเอง. ชีวิตที่ดำรงอยู่ด้วยการฆ่าญาติเหล่านั้น จงเป็นชีวิตที่ถูกสาปแช่ง! ความเชื่อมโยง: เมื่อพบว่าตนไม่สามารถกำหนดหน้าที่ของตนได้ อรชุนจึงวิงวอนพระเป็นเจ้าอย่างจริงจังด้วยความทุกข์ระทม.