మనకు ఏది చేయడం యుక్తమో తెలియదు. మనం గెలుస్తామో లేదా వారు మనల్ని గెలుస్తారో అన్నదీ తెలియదు. ఎవరిని చంపి మనం బ్రతకాలని కోరుకోము, అటువంటి ధృతరాష్ట్ర పుత్రులే మన ఎదురుగా యుద్ధానికి నిలబడి ఉన్నారు.

శ్లోకం 2.6: మనం వారిని జయించడమా లేదా వారు మనల్ని జయించడమా, ఏది మంచిదో నాకు తెలియడం లేదు. ఎవరిని చంపి మనం బ్రతకాలని అనుకోమో, అటువంటి ధృతరాష్ట్రుని పుత్రులే మన ముందు యుద్ధానికి సిద్ధంగా నిలబడి ఉన్నారు. పదాల అర్థం: 'న' - కాదు, 'చ' - మరియు, 'ఏతత్' - ఇది, 'విద్మః' - మాకు తెలియదు, 'కతరత్' - ఏది, 'నః' - మనకు, 'గరీయః' - శ్రేష్ఠమైనది, 'యత్' - అని, 'వా' - లేదా, 'జయేమ' - మనం గెలవాలి, 'యది' - ఒకవేళ, 'వా' - లేదా, 'నః' - మనల్ని, 'జయేయుః' - వారు గెలవాలి, 'యాన్' - ఎవరిని, 'ఏవ' - నిశ్చయంగా, 'హత్వా' - చంపి, 'న' - కాదు, 'జిజీవిషామః' - మనం జీవించాలని కోరుకోము, 'తే' - వారు, 'అవస్థితాః' - నిలబడి ఉన్నారు, 'ప్రముఖే' - ముందు, 'ధార్తరాష్ట్రాః' - ధృతరాష్ట్రుని పుత్రులు.

2.6. "మనకు యుద్ధం చేయడం మేలా, చేయకపోవడం మేలా అని మాకు తెలియదు; మనమే వారిని జయిస్తామో లేక వారే మనల్ని జయిస్తారో అని కూడా మాకు తెలియదు. ధృతరాష్ట్రుని ఆ బంధువులే – బ్రతికే నిమిత్తం కూడా వధించడానికి మనసు లేని ఆ బంధువులే – మన ఎదురుగా యుద్ధభూమిలో నిలిచి ఉన్నారు." వ్యాఖ్య: "మనకు యుద్ధం చేయడం మేలా, చేయకపోవడం మేలా అని మాకు తెలియదు" — ఈ రెండు మార్గాల మధ్య నేను నిర్ణయించుకోలేక పోతున్నాను: యుద్ధం చేయాలా వద్దా అని. కారణం, భగవంతుని దృష్టిలో యుద్ధం చేయడమే శ్రేష్ఠం; కానీ నా దృష్టిలో, గురుజనాలను వధించడం పాపకర్మ కాబట్టి, యుద్ధం చేయకపోవడమే శ్రేష్ఠం. ఈ రెండు స్థితులు నా ముందు ఉంచబడినప్పుడు, నాకు ఏది సంపూర్ణంగా ఉత్తమ మార్గం అని గుర్తించలేకున్నాను. ఈ విధంగా, పై మాటలలో భగవంతుని స్థానం మరియు అర్జునుని స్వంత స్థానం రెండూ అతనిలో సమానంగా సంతులితమై ఉన్నాయి. "మనమే వారిని జయిస్తామో లేక వారే మనల్ని జయిస్తారో అని కూడా మాకు తెలియదు" — మీ ఆజ్ఞ ప్రకారం యుద్ధం చేసినా, మనం వారిని జయిస్తామో లేక వారు (దుర్యోధనాదులు) మనల్ని జయిస్తారో అని మాకు తెలియదు. ఇక్కడ, అర్జునుడికి తన శక్తిపై నమ్మకం లేకపోవడం కాదు, బదులుగా భవిష్యత్తుపై నమ్మకం లేకపోవడం; ఎందుకంటే భవిష్యత్తులో ఏది ఎదురుచూస్తుందో ఎవరికి తెలుసు? "ధృతరాష్ట్రుని ఆ బంధువులే – బ్రతికే నిమిత్తం కూడా వధించడానికి మనసు లేని ఆ బంధువులే" — స్వజనులను చంపి బ్రతకాలనే కోరిక కూడా మనకు లేదు; సుఖాలు అనుభవించడం లేదా రాజ్యం పాలించడం, అధికారం చలాయించడం అనే ఆలోచనలు మన మనస్సుకు దూరమే! ఎందుకంటే మన బంధువులు చంపబడితే, బ్రతికి మనం ఏం చేస్తాం? మన స్వంత చేతులతో మన స్వంత కుటుంబాన్ని నాశనం చేసుకుని, దుఃఖం మరియు ఆందోళనలో మాత్రమే కూర్చొని ఏడుస్తూ ఉంటాం! ఆందోళన, దుఃఁఖం మరియు వియోగ వేదనను అనుభవించడానికి మాత్రమే బ్రతకాలని మనం కోరుకోవడం లేదు. "మన ఎదురుగా యుద్ధభూమిలో నిలిచి ఉన్నారు" — ధృతరాష్ట్రుని ఆ బంధువులే – బ్రతికే నిమిత్తం కూడా వధించడానికి మనసు లేని ఆ బంధువులే – మన ఎదురుగా నిలిచి ఉన్నారు. ధృతరాష్ట్రుని బంధువులంతా నిజానికి మన స్వజనులే. అటువంటి స్వజనులను చంపి సంపాదించే జీవితం శపథ్యం! సందర్భం: తన ధర్మాన్ని నిర్ణయించుకోలేని స్థితిలో ఉన్న అర్జునుడు, ఇప్పుడు వేదనతో భగవంతుని వేడుకుంటున్నాడు.