हामीलाई थाहा छैन कि हाम्रो लागि के राम्रो छ — हामी उनीहरूलाई जितौं कि उनीहरूले हामीलाई जितुन्। जसलाई मारेर हामी बाँच्न पनि चाहँदैनौं, ती नै धृतराष्ट्रका छोराहरू हाम्रो सामुन्ने युद्धका लागि उभिएका छन्।

श्लोक २.६: हामीलाई थाहा छैन कि हाम्रो लागि के राम्रो छ - हामीले उनीहरूलाई जित्ने कि उनीहरूले हामीलाई जित्ने। जसलाई मारेर हामी बाँच्न चाहँदैनौँ, ती धृतराष्ट्रका छोराहरू नै हाम्रो अगाडि उभिएका छन्। शब्दार्थ: 'न' - होइन, 'च' - र, 'एतत्' - यो, 'विद्मः' - हामी जान्दछौँ, 'कतरत्' - कुन, 'नः' - हाम्रो लागि, 'गरीयः' - राम्रो, 'यत्' - कि, 'वा' - वा, 'जयेम' - हामीले जित्नुपर्छ, 'यदि' - यदि, 'वा' - वा, 'नः' - हामीलाई, 'जयेयुः' - उनीहरूले जित्नुपर्छ, 'यान्' - जसलाई, 'एव' - पक्कै पनि, 'हत्वा' - मारेर, 'न' - होइन, 'जिजीविषामः' - हामी बाँच्न चाहन्छौँ, 'ते' - उनीहरू, 'अवस्थिताः' - उभिएका छन्, 'प्रमुखे' - अगाडि, 'धार्तराष्ट्राः' - धृतराष्ट्रका छोराहरू।

२.६. "न हामीलाई यो पनि थाहा छ कि हाम्रो लागि के राम्रो हो — हामी लडौं कि नलडौं; न हामीलाई यो पनि थाहा छ कि हामी जित्छौं कि उनीहरूले हामीलाई जित्छन्। धृतराष्ट्रका ती नै आफ्ना कुटुम्बीहरू, जसलाई जीवनको लागि पनि मार्न चाहँदैनौं, ती हाम्रो सामु खडा छन्।" टीका: "न हामीलाई यो पनि थाहा छ कि हाम्रो लागि के राम्रो हो" — म यी दुई विकल्पबीच निर्णय गर्न असमर्थ छु: म लडूँ कि नलडूँ। कारण के हो भने तपाईंको दृष्टिमा लडाई नै श्रेष्ठ छ; तर मेरो दृष्टिमा, वृद्धहरूलाई मार्नु पाप हो भनेर नलड्नु नै श्रेष्ठ छ। यी दुई मत मेरो सामु राख्दा, मेरो लागि निश्चित रूपमा कुन बाटो पूर्ण रूपमा राम्रो हो, त्यो निर्धारण गर्न सकिरहेको छैन। यसरी माथिका शब्दहरूमा, भगवानको मत र अर्जुनको आफ्नै मत उनभित्र बराबर तौलिएका छन्। "कि हामी जित्छौं कि उनीहरूले हामीलाई जित्छन्" — तपाईंको आदेश अनुसार हामीले लडे पनि, हामी जित्छौं कि उनीहरू (दुर्योधन आदि)ले हामीलाई जित्छन्, त्यो हामीलाई थाहा छैन। यहाँ, अर्जुनलाई आफ्नो शक्तिमा विश्वासको कमी छैन, बरु भविष्यमा विश्वासको कमी छ; किनभने भविष्यमा के हुनेछ भन्ने कसलाई थाहा? "धृतराष्ट्रका ती नै आफ्ना कुटुम्बीहरू, जसलाई जीवनको लागि पनि मार्न चाहँदैनौं" — हामी आफ्ना कुटुम्बीहरूलाई मारेर जिउन पनि इच्छा गर्दैनौं; सुख भोग्ने वा राज्य गरी अधिकार चलाउने विचार त हाम्रो मनबाट टाढा नै छ! किनभने यदि हाम्रा कुटुम्बीहरू मारिए भने, हामी बाँचेर के गर्ने? हामी आफ्नै हातले आफ्नो कुल नाश गरी चिन्ता र शोकमा बसी रहनेछौं! केवल चिन्ता, शोक र वियोगको पीडा भोग्न बाँच्न चाहँदैनौं। "ती हाम्रो सामु खडा छन्" — धृतराष्ट्रका ती नै आफ्ना कुटुम्बीहरू, जसलाई जीवनको लागि पनि मार्न चाहँदैनौं, ती हाम्रो सामु खडा छन्। धृतराष्ट्रका सबै नातेदारहरू वास्तवमा हाम्रा नै आफ्ना कुटुम्बी हुन्। ती नै कुटुम्बीहरूलाई मारेर बाँच्नु त अभिशाप हो! सम्बन्ध: आफ्नो कर्तव्य निर्धारण गर्न असमर्थ भएर, अर्जुनले अब विषादपूर्वक भगवानसँग विनम्र अनुनय गर्छन्।