എന്തു ചെയ്യുന്നതാണ് ഉചിതം എന്ന് നമുക്കറിയില്ല. നമ്മൾ വിജയിക്കുമോ അതോ അവർ നമ്മെ വിജയിക്കുമോ എന്നും അറിയില്ല. ആരെ കൊന്നാലും നാം ജീവിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്ത ആ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരാണ് നമ്മുടെ മുന്നിൽ യുദ്ധത്തിന് നിൽക്കുന്നത്.

ശ്ലോകം 2.6: നമ്മൾ അവരെ ജയിക്കണോ അതോ അവർ നമ്മളെ ജയിക്കണോ, ഇതിൽ ഏതാണ് നല്ലതെന്ന് എനിക്കറിയില്ല. ആരെ കൊന്നാൽ നാം ജീവിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ലയോ, ആ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാർ തന്നെ നമ്മുടെ മുന്നിൽ യുദ്ധത്തിനായി നിൽക്കുന്നു. പദങ്ങളുടെ അർത്ഥം: 'ന' - ഇല്ല, 'ച' - ഒപ്പം, 'ഏതത്' - ഇത്, 'വിദ്മഃ' - ഞങ്ങൾ അറിയുന്നു, 'കതരത്' - ഏത്, 'നഃ' - നമുക്ക്, 'ഗരീയാഃ' - നല്ലത്, 'യത്' - എന്ന്, 'വാ' - അല്ലെങ്കിൽ, 'ജയേമ' - നാം ജയിക്കണം, 'യദി' - എങ്കിൽ, 'വാ' - അല്ലെങ്കിൽ, 'നഃ' - നമ്മളെ, 'ജയേയുഃ' - അവർ ജയിക്കണം, 'യാൻ' - ആരെ, 'ഏവ' - തീർച്ചയായും, 'ഹത്വാ' - കൊന്ന ശേഷം, 'ന' - ഇല്ല, 'ജിജീവിഷാമഃ' - നാം ജീവിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല, 'തേ' - അവർ, 'അവസ്ഥിതാഃ' - നിൽക്കുന്നു, 'പ്രമുഖേ' - മുന്നിൽ, 'ധാർത്തരാഷ്ട്രാഃ' - ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാർ.

2.6. "നമുക്ക് ഏതാണ് നല്ലതെന്ന് നമുക്കറിയില്ല — യുദ്ധം ചെയ്യണമോ അരുതോ; നാം അവരെ ജയിക്കുമോ അവർ നമ്മെ ജയിക്കുമോ എന്നും നമുക്കറിയില്ല. ജീവിക്കാനായി കൊല്ലാൻ പോലും നാം ആഗ്രഹിക്കാത്ത ധൃതരാഷ്ട്രരുടെ ആ ബന്ധുക്കളാണ് നമ്മുടെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത്." വ്യാഖ്യാനം: "നമുക്ക് ഏതാണ് നല്ലതെന്ന് നമുക്കറിയില്ല" — ഈ രണ്ടു വഴികളിൽ ഏതാണ് സമ്യഗ് ഗതി എന്ന് എനിക്ക് തീരുമാനിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല: യുദ്ധം ചെയ്യണമോ അരുതോ എന്ന്. കാരണം, തമ്പുരാന്റെ വീക്ഷണത്തിൽ യുദ്ധമാണ് ശ്രേഷ്ഠം; എന്നാൽ എന്റെ വീക്ഷണത്തിൽ, മൂത്തോരെ കൊല്ലുന്നത് പാപകരമാണ് എന്നതിനാൽ യുദ്ധം ചെയ്യാതിരിക്കലാണ് ശ്രേഷ്ഠം. ഈ രണ്ടു സ്ഥിതികളും എന്റെ മുന്നിൽ വെക്കുമ്പോൾ, എനിക്ക് വേണ്ടത് ഏതാണ് എന്ന് എനിക്ക് നിർണ്ണയിക്കാനാവുന്നില്ല. അങ്ങനെ, മേൽക്കാണിച്ച വാക്കുകളിൽ ഭഗവാന്റെ സ്ഥാനവും അർജ്ജുനന്റെ സ്വന്തം സ്ഥാനവും അദ്ദേഹത്തിനുള്ളിൽ സമമായി തൂക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. "അല്ലെങ്കിൽ നാം അവരെ ജയിക്കുമോ അവർ നമ്മെ ജയിക്കുമോ" — തമ്പുരാന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം യുദ്ധം ചെയ്താലും, നാം അവരെ ജയിക്കുമോ അതോ അവർ (ദുര്യോധനൻ മുതലായവർ) നമ്മെ ജയിക്കുമോ എന്ന് നമുക്കറിയില്ല. ഇവിടെ, അർജ്ജുനന് തന്റെ ശക്തിയിൽ വിശ്വാസക്കുറവുണ്ടെന്നല്ല, മറിച്ച് ഭാവിയിൽ വിശ്വാസക്കുറവുണ്ടെന്നാണ്; ഭാവിയിൽ എന്താണ് സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നതെന്ന് ആർക്കറിയാം? "ജീവിക്കാനായി കൊല്ലാൻ പോലും നാം ആഗ്രഹിക്കാത്ത ധൃതരാഷ്ട്രരുടെ ആ ബന്ധുക്കൾ" — ബന്ധുക്കളെ കൊന്നുകൊണ്ട് ജീവിക്കാൻ പോലും നാം ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല; സുഖഭോഗങ്ങൾ അനുഭവിക്കാനോ രാജ്യം ഭരിച്ച് അധികാരം നടത്താനോ എന്ന ചിന്തകൾ നമ്മുടെ മനസ്സിൽ ഇല്ല! കാരണം, നമ്മുടെ ബന്ധുക്കൾ കൊല്ലപ്പെട്ടാൽ, ജീവിച്ചിരുന്ന് നാം എന്തു ചെയ്യും? നമ്മുടെ സ്വന്തം കുടുംബത്തെ നമ്മുടെ കൈകൊണ്ട് നശിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, ദുഃഖവും വ്യാകുലതയുമായി ഇരിക്കുക മാത്രമാവും! വ്യാകുലത, ദുഃഖം, വിയോഗവേദന എന്നിവ അനുഭവിക്കാനായി മാത്രം ജീവിക്കാൻ നാം ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. "നമ്മുടെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നു" — ജീവിക്കാനായി കൊല്ലാൻ പോലും നാം ആഗ്രഹിക്കാത്ത ധൃതരാഷ്ട്രരുടെ ആ ബന്ധുക്കളാണ് നമ്മുടെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത്. ധൃതരാഷ്ട്രരുടെ എല്ലാ ബന്ധുക്കളും നമ്മുടെ സ്വന്തം ബന്ധുക്കളാണ്. ആ ബന്ധുക്കളെ കൊന്നുകൊണ്ട് നിലനിൽക്കുന്ന ജീവിതം ശപിക്കപ്പെട്ടതാവട്ടെ! സന്ധി: തന്റെ കർത്തവ്യം നിർണ്ണയിക്കാൻ അസമർത്ഥനായി കണ്ട അർജ്ജുനൻ, ഇപ്പോൾ വേദനയോടെ ഭഗവാനോട് അപേക്ഷിക്കുന്നു.