አህ! ታላቅ ኃጢአት ለማድረግ ወሰንን፣ የመንግሥት ደስታ ስለምንመኝ የራሳችንን ዘመዶች ለመግደል ዝግጁ ስለሆንን።

1.45. ወዮ! ታላቅ ኃጢአት ለመሥራት ተዘጋጅተናል፤ የንግሥናን ደስታ በመመኘት የገዛ ዘመዶቻችንን ለመግደል ተነስተናልና። የቃላት ትርጉም፡ Aho bata (ወዮ!), Mahat (ታላቅ), Papam (ኃጢአት), Kartum (ለመሥራት), Vyavasitah (ተዘጋጅተናል), Vayam (እኛ), Yat (የሚል), Rajyasukhalobhena (የንግሥናን ደስታ በመመኘት), Hantum (ለመግደል), Svajanam (ዘመዶች), Udyatah (ተዘጋጅተናል).

1.45. "አህ! የመንግሥትና የመዝናኛ ስሜት በመንጠቅ ከባድ ኃጢአት ለማርገብ የቆረጥነው ውሳኔ እጅግ የሚያስገርምና የሚያሳዝን ነው! የራሳችንን ዘመድ ለመግደል ተዘጋጅተናል!" አስተያየት፦ "አህ! ... የራሳችንን ዘመድ ለመግደል ተዘጋጅተናል!" — እንደ ዱርዮዳና ያሉ እነዚህ ኃጢአተኞች ለደርም አክብሮት የላቸውም። ስሜት አሸንፎባቸዋል። ስለዚህ እነሱ ለጦርነት ከተዘጋጁ ይህ አያስገርምም። ነገር ግን እኛ ደርምና ዘይ-ደርም፣ ተግባርና ዘይ-ተግባር፣ በጎና ኃጢአት የምናውቃቸው ሰዎች ነን። እንደዚህ ያሉ ዐዋቂዎች ቢኖርንም፣ እንደ ዕውር ሰዎች መሰለን ተወያይተን ይህን ከባድ ኃጢአት ለማርገብ ውሳኔ አውጥተናል። ይህ ብቻ ሳይሆን፣ በጦርነት የራሳችንን ዘመድ ለመግደል የጦር መሣርያ ይዘን ተዘጋጅተናል! ይህ ለእኛ እጅግ የሚያስገርምና የሚያሳዝን ነገር ነው — ለእኛ ፈጽሞ የማይገባ ነው። እጅግ ትልቅ ኃጢአት — 'ማሃተፓፓም' — የሆነው፣ ዕውቀታችንን፣ ከመጽሐፍ ቅዱሳት የሰማነውን፣ ከሽማግሌዎች የተማርነውን ትምህርት እና ህይወታችንን ለማሻሻል ያለንን ቆራጠኛ ሐሳብ ሁሉ ችላ ብለን ዛሬ ጦርነት ለመፈጸም የምንሰራው ውሳኔ ነው። በዚህ ምሳሌ ውስጥ ሁለት ቃላት ይታያሉ፦ 'አሆ' እና 'ባት'። 'አሆ' እጅግ የሚያስገርም ነገርን የሚገልጽ ነው። ያለው አስገራሚነት ይህ ነው፦ ከጦርነት የሚነሳውን የጥፋት ሰንሰለት በማወቃችን እንኳ ጦርነትን ለመፈጸም የሚያስከትለውን ታላቅ ኃጢአት ለማርገብ ጠንክረን ውሳኔ አውጥተናል! ሁለተኛው ቃል 'ባት' ደግሞ ሐዘንን፣ ጭንቀትን የሚገልጽ ነው። ያለው ሐዘን ይህ ነው፦ የጊዜ ማለፊያ የሆኑትን መንግሥትና መዝናኛ በመፈለግ የራሳችንን የቤተሰብ አባላት ለመግደል ተዘጋጅተናል! ይህን ኃጢአት ለማርገብ የምንወስነው እና ዘመዶቻችንን ለመግደል የምንዘጋጅበት ብቸኛ ምክንያት የመንግሥትና የመዝናኛ ስሜት ነው። የሚጠቁመው ትርጉም ይህ ነው፦ በጦርነት ከወጣን መንግሥትና ሃብት እናገኛለን፣ ክብርና አክብሮት እናገኛለን፣ የእኛ ታላቅነት ይጨምራል፣ ተጽዕኖችን በመንግሥቱ ሁሉ እናስፈጽማለን፣ ትእዛዛችን በሁሉም ቦታ ይሰራል፣ በሀብትም የምንፈልጋቸውን የመዝናኛ ነገሮች እናገኛለን፣ ከዚያም በርካታ እንደምንደሰትና መዝናኛዎችን እንደምንጠቀም — ስለዚህ የመንግሥትና የመዝናኛ ስሜት አሸንፎናል፣ ይህም ለእኛ ያሉ ሰዎች ፈጽሞ የማይገባ ነው። በዚህ ምሳሌ ውስጥ አርጁና የሚገልጸው የራሳችንን ጥሩ ሐሳቦችና ዕውቀት በማክበር ብቻ የመጽሐፍ ቅዱሳትንና የሽማግሌዎችን ትእዛዝ መግዛት እንደምንችል ነው። ነገር ግን ሰው የራሱን ጥሩ ሐሳብ የማያከብር ከሆነ፣ የመጽሐፍ ቅዱሳትን፣ የሽማግሌዎችን እና የሥነ ምግባርን አስተምህሮ ሰምቶ እንኳ ሊያስተናግድ አይችልም። ጥሩ ሐሳብን በድጋሚ ችላ በማለትና በማዋረድ የሚፈጠረው እምቅ ኃይል ይቋረጣል። ከዚያ በኋላ ሰውን ከክፉ ሥራና ከስህተት ማን ሊከለክለው ይችላል? በተመሳሳይ እኛም ዕውቀታችንን ካልከበርን፣ ከዚያ ከጥፋት ሰንሰለት ማን ሊያድነን ይችላል? ማለትም ማንም አይችልም። እዚህ ላይ የአርጁና እይታ ወደ ጦርነት ተግባር ነው። የጦርነትን ተግባር እንደ ወንጀል ይቆጥረዋልና ከእሱ ለመመለስ ይፈልጋል፤ ነገር ግን እይታው ወደ እውነተኛው ጉድለት የት እንደሚገኝ አልተመራም። በጦርነት ውስጥ ያለው ጉድለት በቤተሰብ መያዣ፣ በራስግብርና በመፈለግ ብቻ ነው፣ ነገር ግን እይታው ወደዚያ ባለመመራቱ ምክንያት አርጁና እዚህ ላይ ያለውን አስገራሚነትና ሐዘን ይገልጻል፣ ይህም በእውነቱ ለማንኛውም አስተዋይ፣ ጻድቅና የጦር ኃያል ክሻትሪያ የማይገባ ነው። [ቀደም ባለው ቁጥር 38 ላይ አርጁና ዱርዮዳናና ሌሎች በጦርነት የሚሳተፉበት ምክንያት ስሜትን፣ የቤተሰብ መጥፋትን ጉድለትና የጓደኞችን መክደድ ኃጢአት እንደሆነ ገልጾ ነበር፤ እዚህም በመንግሥትና በመዝናኛ ስሜት ምክንያት ታላቅ ኃጢአት ለማርገብ እንደተዘጋጀ ይገልጻል። ይህ አርጁና 'ስሜትን' ኃጢአት የሚከሰትበት ምክንያት እንደሚቆጥረው የሚያረጋግጥ ነው። ነገር ግን በኋላ፣ በሦስተኛው ምዕራፍ ቁጥር 36 ላይ አርጁና "ሰው ፈቃዱ ባይኖረውም ለምን ኃጢአት ይሠራል?" ለሚለው ጥያቄ መልስ ሲጠይቅ ለምንድን ነው? መፍትሔው ይህ ነው፦ እዚህ ላይ በቤተሰብ መያዣ ምክንያት አርጁና ከጦርነት መቆጠብን ደርም እና በጦርነት መሳተፍን ዘይ-ደርም አድርጎ ይቆጥረዋል፣ ማለትም ስለ አካል ወዘተ የዓለማዊ እይታ ብቻ ስላለው ስለዚህ በጦርነት ዘመድን መግደል ምክንያት ስሜትን አድርጎ ይቆጥረዋል። ነገር ግን በኋላ፣ የጊታ ትምህርት ከሰማ በኋላ፣ የራሱን የላቀ መልካም — ሰላም — የሚፈልገው ፍላጎት በእሱ ውስጥ ተነሳ (ጊታ 3.2)። ስለዚህ ተግባርን ትቶ ሊሠራ የሌለበትን ነገር ለማድረግ የሚያደርሰው ምን እንደሆነ ይጠይቃል — ማለትም እዚያ (በ 3.36) አርጁና ከተግባር አንጻር፣ ከመንፈሳዊ ፈላጊ አንጻር ይጠይቃል።] ግንኙነት — በአስገራሚነትና በሐዘን ውስጥ ተጥሎ አርጁና በሚቀጥለው ቁጥር የክርክሩን የመጨረሻ መደምደሚያ ያቀርባል።