ሳንጃያ አለ፡- በዚህ መንገድ በጦር ሜዳ ላይ ከተናገረ በኋላ፣ አርጁና አሳቡ በሐዘን የተሸፈነ ሲሆን፣ ቀስቱንና ፍላጻውን ጣለ፣ በሰረገላውም መቀመጫ ላይ ተቀመጠ።

ሳንጃያ እንዲህ አለ፡ በጦር ሜዳ መሃል እንዲህ ከተናገረ በኋላ አርጁና ቀስቱንና ፍላጻውን ጥሎ በሰረገላው መቀመጫ ላይ ተቀመጠ፤ አእምሮውም በሃዘን ተውጦ ነበር። የቃላት ትርጉም፡ ኤቫም (እንዲህ)፣ ኡክትቫ (ከተናገረ በኋላ)፣ አርጁና (አርጁና)፣ ሳንክዬ (በጦርነት)፣ ራቶፓስተ (በሰረገላው መቀመጫ ላይ)፣ ኡፓቪሻት (ተቀመጠ)፣ ቪስሪጅያ (ጥሎ)፣ ሳሻራም (ከፍላጻ ጋር)፣ ቻፓም (ቀስት)፣ ሾካሳምቪግናማናሳህ (በሃዘን በተረበሸ አእምሮ)። በዚህም የከበረችው ባጋቫድ ጊታ ኡፓኒሻዶች፣ የዘላለም ሳይንስ፣ የዮጋ ቅዱስ መጽሐፍ፣ በስሪ ክሪሽና እና በአርጁና መካከል የተደረገው ውይይት፣ “የአርጁና የሃዘን ዮጋ” በሚል ርዕስ የመጀመሪያው ምዕራፍ ተጠናቀቀ።

ሳንጃይ እንዲህ ሲል ተናገረ፦ እንዲህ ከተናገረ በኋላ አርጁና አእምሮው በሐዘን ተሸክሞ ቀስቱንና ኩራቡን ጥሎ በጦርነቱ መሃል በሰረገሉ ላይ ተቀመጠ። ግሥግሥ፦ 'እንዲህ ብሎ ከተናገረ በኋላ... አእምሮው በሐዘን ተሸክሞ' — ጦርነት መግባት ሁሉም መከራዎች መነሻ እንደሆነ፣ እዚህ በዚህ አለም የዘመዶቹን ጥፋት፣ በመጪውም የገሃነም ስቃይ እንደሚያስከትል በምክንያትና በመጽሐፍ ቅዱስ ማስረጃ ካቀረበ በኋላ፣ አርጁና አእምሮው በጣም በሐዘን ተበሳጭቶ ለመጋደል ያለመፈለጉን አሥተዋለ። በኩራብ ያደረገውን እጅና በመከራ የተሞላ ተሃድሶ ወደዚያው የጦር መስክ የመጣበት ቦታ ላይ፣ በግራ እጁ ጋንዲቫ የተባለውን ኩራብ አኖረ፣ በቀኝ እጁም ቀስቱን አስቀመጠ። ራሱም ሁለቱንም ሰራዊት ለማየት የቆመበት በሰረገሉ መሃል ላይ ተቀምጦ የሐዘን ባህርይ ይዞ። የአርጁናን የሐዘን ሁኔታ የፈጠረው ዋነኛ ምክንያት ይህ ነው፦ ጌታው ራሱ ሰረገላውን በብህስማና በድሮና ፊት አቆምቶ አርጁናን ከውራዎችን እንዲያይ ሲል ጠየቀው። እነሱን አይቶ በአርጁና ውስጥ የተደበቀው ጭንቀት ተነሳ። ይህ ጭንቀት ከተነሳ በኋላ አርጁና በዚህ ጦርነት ዘመዶቻችን ይገደላሉ ብሎ ተናገረ። የዘመዶች ሞት ራሱ ታላቅ ኪሳራ ነው። ዱርዮድሃናና ሌሎች በስስት ይህን ኪሳራ አያስቡም። ነገር ግን እኛ ከዚህ ጦርነት የሚከተለውን አስፈሪ የመከራ ሰንሰለት ትኩረት ማድረግ አለብን፣ ስለዚህም ከእንደዚህ ኃጢአት መቆጠብ አለብን። በመንግሥትና በመጠቀም ስስት ተነሳሽነት በዚህ የጦር መስክ ላይ በመቆማችን፣ የራሳችንን ወገን ለማጥፋት በመዘጋጀታችን ታላቅ ስህተት ፈጽመናል! ስለዚህ ፊቴ ላይ የቆሙት ወታደሮች የተሳደብኩና የማልጋደል ፈቃድ የሌለኝ እኔን ቢገድሉኝም ይህ ለኔ ጥቅም ያለው ነው። ስለዚህ ጭንቀት ልቡን በመሸፈኑ አርጁና ከጦርነት መቆጠብን እንዲሁም ራሱን መግደልን እንኳ ጥቅም አለው ብሎ ያያል፤ በመጨረሻም በዚያው ጭንቀት ምክንያት ኩራቡንና ቀስቱን ጥሎ በሐዘን ተሸክሞ ተቀምጧል። የጭንቀት ኃይል ይህ ያህል ነው፤ በኩራቡ የተያዘው ለጦርነት የተዘጋጀው አርጁና ራሱ ኩራቡን ከጣለ በኋላ በሐዘን ሙሉ በሙሉ የተሸፈነው አርጁና ሆኗል! ስለዚህ ኦም፣ ታት፣ ሳት የሚሉትን ቅዱስ ቃላት በመናገር በጌታ ክርስናና አርጁና መካከል ባለው ውይይት ውስጥ፣ የብርሃም ጥበብና የዮጋ መጽሐፍ የሆነችው የኡፓኒሻድ የሆነችው የቅዱስ ብርሃማዊ ጌታ ዘፈን (ስሪማድ ባጋቫድ ጊታ) የመጀመሪያው ምዕራፍ የሚባለው "የአርጁና የሐዘን ዮጋ" ተጠናቅቋል።