የራስህን የሥራ ግዴታ በመመልከትም መወዛወዝ የለብህም፣ ምክንያቱም ለክህትሪያ ከደብተራዊ ጦርነት በላይ ሌላ የተሻለ ግዴታ የለም።

**2.31** የራስህን ተግባር (የክህትርያውን ተግባር) አስበህ፣ መወዛወዝ የለብህም፤ ለክህትርያ ከጽድቅ ጋር የሚዋጋ ጦርነት ያለው በላይ መልካም ነገር ስለሌለና። **ግሥጽርታ፡** [በመጀመሪያዎቹ ሁለት ንግግሮች ውስጥ በጦርነት ውስጥ የመሳተፍ ጥቅሞች ተገልጸዋል።] _"የራስህን ተግባር አስበህ፣ መወዛወዝ የለብህም"_ – ይህ _"ራስ"_ የሚለው የላይኛው ጌታ ቁራጭ ነው። እራሱን ከሰውነት ጋር በማንጣጣር ጊዜ፣ ከዚያ ራሱን የሚያስበውን ነገር በተመለከተ የሚገባው ተግባር _"ስዋድህርማ"_ (የራስ የሆነ ግዴታ) ይባላል። ለምሳሌ፣ አንድ ሰው ራሱን ብራህማን፣ ክህትርያ፣ ቫይሥያ ወይም ሹድራ ብሎ ከተመለከተ፣ ከዚያ ለራሱ በሚገባው ቫርና (ማህበራዊ ክፍል) የሚገቡ ተግባራትን መፈጸም የራሱ ስዋድህርማ ነው። አንድ ሰው ራሱን መምህር ወይም አገልጋይ ብሎ ከተመለከተ፣ የመምህር ወይም የአገልጋይ ተግባራትን መፈጸም የራሱ ስዋድህርማ ነው። አንድ ሰው ራሱን የማንኛውም ሰው አባት ወይም ልጅ ብሎ ከተመለከተ፣ ለልጅ ወይም ለአባት የሚገቡ ተግባራትን መፈጸም የራሱ ስዋድርማ ነው። እዚህ ላይ፣ የክህትርያው በግዴታ የሚያደርገው ድርጊት በ_"ድህርማ"_ ስም ይጠቀሳል (ገጽ 71.2 ማስታወሻ ይመልከቱ)። የክህትርያው የተለየ በግዴታ የሚያደርገው ድርጊት ከጦርነት መገለል አይደለም። አርጁና ክህትርያ ነው፤ ስለዚህ ጦርነት መጋጠም የራሱ ስዋድህርማ ነው። ስለዚህ ጌታው እንዲህ ይላል፡ ከስዋድህርማ አንጻር ቢታይም፣ እንደ ክህትርያው ተግባር፣ መጋጠም የአንተ ግዴታ ነው። ከግዴታህ በፍፁም መገለል የለብህም። _"ለክህትርያ ከጽድቅ ጋር የሚዋጋ ጦርነት ያለው በላይ መልካም ነገር ስለሌለና"_ – ለክህትርያ ከጽድቅ ጋር የሚዋጋ ጦርነት የበለጠ የሆነ ሌላ መልካም ድርጊት የለም፤ ማለትም፣ ለክህትርያ የተለየ ሥራ የክህትርያውን ግዴታ መፈጸም ነው (ጊታ 18.43)። [በተመሳሳይ፣ ለብራህማን፣ ለቫይሥያ እና ለሹድራም የራሳቸውን ግዴታ ከመፈጸም በቀር ሌላ መልካም ድርጊት የለም።] በሰባተኛው ንግግር፣ አርጁና _"ለእኔ የትኛው ጥሩ እንደሆነ በእርግጠኝነት ንገረኝ"_ ሲል ለመነ። ለዚያ ምላሽ ሲሰጥ፣ ጌታው መልካምነት (በረከት) የሚመጣው ከራሱ ድህርማ መጠበቅ ብቻ ነው ብሎ ነው። የራሱን ድህርማ ከማንኛውም አንጻር መተው በረከት አይደለም። ስለዚህ ከዚህ ጦርነት መልክ ከሆነው ግዴታህ መገለል የለብህም።