Εξετάζοντας και το δικό σου καθήκον, δεν πρέπει να διστάσεις, διότι για τον Κσάτρια δεν υπάρχει άλλο καλύτερο καθήκον από τον δίκαιο πόλεμο.

**2.31** Θεωρώντας το δικό σου καθήκον (το καθήκον ενός Κσάτρια), δεν πρέπει να διστάσεις· διότι δεν υπάρχει τίποτε πιο ευοίωνο για έναν Κσάτρια από έναν δίκαιο πόλεμο. **Ερμηνεία:** [Στα πρώτα δύο στίχοι, περιγράφονται τα οφέλη της συμμετοχής στον πόλεμο.] «Θεωρώντας το δικό σου καθήκον, δεν πρέπει να διστάσεις» – Αυτό το «εγώ» είναι ένα θραύσμα του Ανώτατου Κυρίου. Όταν ταυτίζεται με το σώμα, τότε το καθήκον που αναφέρεται σε ό,τι θεωρεί ως «εαυτό του» ονομάζεται «σβάνταρμα» (το δικό του καθήκον). Για παράδειγμα, αν κάποιος θεωρεί τον εαυτό του Βραχμάνα, Κσάτρια, Βάισια ή Σούντρα, τότε η εκπλήρωση των καθηκόντων που αρμόζουν στην αντίστοιχη βάρνα του είναι το σβάνταρμά του. Αν κάποιος θεωρεί τον εαυτό του δάσκαλο ή υπηρέτη, τότε η εκπλήρωση των καθηκόντων ενός δασκάλου ή υπηρέτη είναι το σβάνταρμά του. Αν κάποιος θεωρεί τον εαυτό του πατέρα κάποιου ή γιο κάποιου, τότε η εκπλήρωση των καθηκόντων που πρέπει να γίνουν προς έναν γιο ή έναν πατέρα είναι το σβάνταρμά του. Εδώ, η καθήκον-δεσμευμένη δράση ενός Κσάτρια αναφέρεται με το όνομα «ντάρμα» (βλ. σημείωση σ. 71.2). Η ειδική καθήκον-δεσμευμένη δράση ενός Κσάτρια είναι να μην αποστρέφεται τον πόλεμο. Ο Αρτζούνα είναι Κσάτρια· επομένως, η μάχη στον πόλεμο είναι το σβάνταρμά του. Έτσι, ο Κύριος λέει ότι ακόμα και αν το δει κανείς από την οπτική του σβάνταρμα, σύμφωνα με το καθήκον ενός Κσάτρια, το να πολεμήσεις είναι το καθήκον σου. Δεν πρέπει ποτέ να αποστραφείς από το καθήκον σου. «Για έναν Κσάτρια, δεν υπάρχει μεγαλύτερο καλό από έναν δίκαιο πόλεμο» – Δεν υπάρχει άλλη ευοίωνη δράση για έναν Κσάτρια ανώτερη από έναν δίκαιο πόλεμο, που σημαίνει, για έναν Κσάτρια, το ειδικό έργο είναι η εκτέλεση του καθήκοντος ενός Κσάτρια (Γκίτα 18.43). [Ομοίως, για έναν Βραχμάνα, Βάισια και Σούντρα επίσης, δεν υπάρχει άλλη ευοίωνη δράση εκτός από την εκτέλεση των αντίστοιχων καθηκόντων τους.] Στον έβδομο στίχο, ο Αρτζούνα είχε παρακαλέσει: «Πες μου αποφασιστικά τι είναι καλό για μένα». Σε απάντηση αυτού, ο Κύριος λέει ότι το καλό (η ευοίωνη κατάσταση) θα προκύψει μόνο από την προσκόλληση στο δικό του ντάρμα. Η εγκατάλειψη του δικού του ντάρμα από οποιαδήποτε άποψη δεν είναι ευοίωνη. Επομένως, δεν πρέπει να αποστραφείς από το καθήκον σου, που έχει τη μορφή αυτού του πολέμου.