እነዚህ ሰዎች በእምነትና በማይወቅስ ሁኔታ የእኔን ይህን ትምህርት ያለማቋረጥ የሚፈጽሙ ከሆነ፣ እነሱም ከሥራዎች ይፈታሉ።

የቃላት ትርጉም: ये (እነዚያ) मे (የእኔ) मतम् (ትምህርት) इदम् (ይህ) नित्यम् (ሁልጊዜ) अनुतिष्ठन्ति (የሚለማመዱ) मानवाः (ሰዎች) श्रद्धावन्तः (በእምነት የተሞሉ) अनसूयन्तः (ያልተቹ) मुच्यन्ते (ነጻ የሚወጡ) ते (እነሱ) अपि (እንዲሁም) कर्मभिः (ከድርጊቶች). ማብራሪያ: ሽራዳ (Sraddha) የአእምሮ ዝንባሌ ነው። ትርጉሙም እምነት ማለት ነው። ይህ በራስ ላይ፣ በተቀደሱ መጻሕፍት እና በመንፈሳዊ መምህር ትምህርቶች ላይ የሚኖር እምነት ነው። እሱም ከፍ ያለ የእምነት፣ የአክብሮት እና የትሕትና ስሜቶች ጥምረት ነው።

3.31: እነዚያ ሰዎች ከጥፋት መፈለግ ነፃ የሆኑ እና እምነት ያላቸው የእኔን ይህን ሥርዓተ ትምህርት (በቀደመው ጥቅስ የተገለጸውን) የሚከተሉ ናቸው፣ እነሱም ከሥራዎች ባርነት ይፈታሉ። አስተያየት፦ ማብራሪያ—'የ ሜ ማታም ኢዳም... ሽራድዳቫንቶንሱያንቶ'—ማንኛውም ሰው፣ በማንኛውም ቫርና፣ አሻራማ፣ ሃይማኖት፣ ሃይማኖታዊ ቡድን ወዘተ ውስጥ የሚገኝ ቢሆንም፣ ከካርማ ባርነት ነፃ ለመሆን የሚፈልግ ከሆነ፣ ይህንን መርህ መቀበልና መከተል ይገባዋል። ምንም ነገር—ሰውነት፣ አካላት፣ አእምሮ፣ አእምሮ፣ ነገሮች፣ ሥራዎች ወዘተ—የራሱ አለመሆኑን የሚገነዘቡ ሁሉም ሰዎች ከካርማ ባርነት ይፈታሉ። ለጌታና ለሥርዓተ ትምህርቱ እንደ በቀጥታ የሚታየው ነገር ያለው ጽኑ ፣ የማይናወጥ እምነትና አክብሮት ያለው ሰው 'ሽራድዳቫንታህ' (እምነት ያለው) ይባላል። ሰውነት ወዘተ እንደ የራሱ ወይም ለራሱ ባለመቁጠር ሰው ነፃ የሚሆን እውነት ላይ እምነት በመያዝ፣ ከምስል ነገሮች ጋር ያለው የተቀመጠ ግንኙነት መተው ቀላል ይሆናል። እምነት ያለው ተፈላጊ ብቻ ነው የእውነተኛ ቅዱሳን ጽሑፎችን፣ እውነተኛ ውይይቶችን እና ቅዱስ ማህበረሰብን ትምህርቶች የሚያዳምጥና በተግባር የሚፈጽም። የሰው ሰውነት የተገኘው ለአምላክ ለመድረስ ብቻ ነው። ስለዚህ ለአምላክ ለመድረስ ግራኝ ፣ ነጠላ ጉጉት በሚኖርበት ጊዜ ፣ እምነት ፣ ትጋት ፣ የአካል ቁጥጥር ወዘተ በተፈላጊው በራስ ሰር ይነሳሉ። ስለዚህ ተፈላጊው በመጀመሪያ ደረጃ ለአምላክ ለመድረስ ያለውን ጉጉት ማጠናከር ይገባዋል። በቀደመው (ሠላሳኛ) ጥቅስ ጌታ የራሱን ሥርዓተ ትምህርት ገልጾ ነበር፤ እዚህ ግን 'አኑሱያንታህ' (ከጥፋት መፈለግ ነፃ) የሚለው ቃል ሰው በእሱ ላይ ጥፋት እንዳይፈልግ ለማሳየት ተሰጥቷል። በበጎ ነገሮች ላይ ጥፋት መፈለግ 'አሱያ' (ጥፋት መፈለግ) ይባላል። ከአሱያ (ጥፋት መፈለግ) ነፃ የሆኑት እዚህ 'አኑሱያንታህ' ይባላሉ። እምነት በሚኖርበት ቦታ እንኳን የተወሰነ የጥፋት መፈለግ ሊኖር ይችላል። ስለዚህ 'ሽራድዳቫንታህ' ከሚለው ጋር 'አኑሱያንታህ' የሚለውን ቃል በመስጠት ጌታ ሰዎች ሙሉ በሙሉ ከጥፋት መፈለግ ነፃ እንዲሆኑ (ፍጹም እምነት እንዲኖራቸው) ያስተምራል። በተመሳሳይ ሁኔታ የጊታን ማዳመጥ ክብር በሚገልጽበት ጊዜ ጌታ 'ሽራድዳቫን አናሱያሽ ቻ' (ጊታ 18.71) የሚለውን ቃል ተጠቅሞ ሰሚው እምነት ያለውና ከጥፋት መፈለግ ነፃ እንዲሆን ተናግሯል። "የጌታ ሥርዓተ ትምህርት አሪፍ ነው ፣ ግን ጌታ ራሱን ምን ያህል እንደሚያወድስና ኩራት እንደሚናገር—ሁሉንም ነገር ለእኔ ብቻ እንድሰጥ" ወይም "ይህ ሥርዓተ ትምህርት ጥሩ ነው ፣ ግን በሥራዎች አምላክ እንዴት ሊገኝ ይችላል? ሥራዎች ምስል ናቸውና የሚያሰሩ ናቸው" የመሳሰሉ ሀሳቦች የጌታን ሥርዓተ ትምህርት ጥፋት መፈለግ ናቸው። ተፈላጊው በጌታ ወይም በሥርዓተ ትምህርቱ ላይ ጥፋት መፈለግ የለበትም። በእውነቱ ሁሉም ነገር የጌታ ብቻ ነው፤ ይሁን እንጂ በማመሳሰል ሰዎች የጌታን ነገሮች እንደ የራሳቸው በመቁጠር የታሰሩ ሆነው በመጣበቅና በምኞት ተገዥነት ይሰቃያሉ። ስለዚህ ይህንን የባለቤትነት ስሜት እንዲተዉ (ዘላለማዊ ደስታ እንዲኖራቸው) ሰዎችን ለመፈወስ ጌታ ፣ በተፈጥሮው ርኅራኄ ፣ ሁሉንም ነገር ለእርሱ እንዲያቀርቡ ያስተምራል። ስለዚህ በዚህ ጉዳይ ላይ ጥፋት መፈለግ ተገቢ አይደለም። በራሱ ውስጥ ምንም ጉድለት ወይም ፍላጎት ባለመኖሩ እንኳን ፣ ለሰዎች ደህንነት ብቻ ሁሉንም ሥራዎች ለእርሱ እንዲያቀርቡ መናገሩ በእርግጥ የጌታ የበላይ ፍቅር ፣ ርኅራኄ እና የወላጅ ፍቅር ነው። የጌታ ሥርዓተ ትምርት ብቻ ነው በዓለም ውስጥ 'ሲድዳንታ' (የተመሠረተ መርህ) የሚባለው። የበላይ መርህ እዚህ 'ማታም' (ሥርዓተ ትምህርት) በሚለው ቃል ተጠቅሟል። በተፈጥሮው ቀላልነትና ኩራት አለመኖሩ ምክንያት ጌታ የበላይ መርህን 'ማታም' በሚለው ስም ይጠቅማል። ይህ ሥርዓተ ትምህርት ወይም መርህ በሦስቱም ዘመናት አንድ አይነት ነው ፣ ማለትም ማንም ሰው ቢያምንበት ወይም ባያምንበት ፣ በፍፁም ለውጥ አይደርስበትም። እዚህ 'ኒትያም' (ዘላለማዊ/ሁልጊዜ) የሚለው ቃል ለ'ማታም' ቅጽል ስም ሳይሆን ለ'አኑቲሽታንቲ' (ይከተሉ) ቅጽል ስም ነው። ምክንያቱም ጌታ ዘላለማዊ ነው፤ ስለዚህ ከእርሱ ጋር የተያያዙ ሁሉም ነገሮችም ዘላለማዊ ናቸው። የጌታ ሥርዓተ ትምህርትም ዘላለማዊ ነው። የጌታ ሥርዓተ ትምህርት የበላይ መርህ ነው ፣ መርህም የማያልቅ ነው። ስለዚህ የጌታ ሥርዓተ ትምህርት በእርግጠኝነት ዘላለማዊ ነው ፣ እና አፈፃፀሙም ዘላለማዊ መሆን ይገባዋል። ስለዚህ እዚህ የ'ኒትያም' ቃል መስጠት ዓላማ ሁልጊዜና በተከታታይ በጌታ ሥርዓተ ትምህርት ውስጥ መኖርና በዚሁ መሰረት መሥራት ለማመላከት ነው። ጥያቄ፦ የጌታ ሥርዓተ ትምህርት ምንድን ነው? እና ሁልጊዜ እንዴት መፈፀም ይገባል? መልስ፦ የጌታ ሥርዓተ ትምህርት የተገኘ ምንም ነገር የራሱ አለመሆኑ ነው። ሰውነት፣ አካላት፣ አእምሮ፣ አእምሮ፣ ሕይወት ኃይል፣ ሀብት፣ ንብረት፣ ነገሮች ወዘተ ሁሉም የፕራክሪቲ ውጤቶች ናቸው ፣ ዓለምም የፕራክሪቲ ውጤት ነው። ስለዚህ እነዚህ ነገሮች ከዓለም ጋር አንድነት አላቸው ፣ እና ከአምላክ አካል በመሆናቸው ፣ 'ራስ' ከአምላክ ጋር አንድነት አለው። ስለዚህ እነዚህ ነገሮች ግለሰባዊ (የራስ) አይደሉም፤ ይልቁንም የመጠቀም መብት ብቻ ነው ግለሰባዊ። ከዚህም በተጨማሪ በጎ ባሕርያት፣ መልካም ባህሪ፣ መተው፣ ውስጣዊ ነፍሰ ጡረታ፣ ርኅራኄ፣ መርዳት ወዘተም ግለሰባዊ አይደሉም ፣ የጌታ ናቸው። እነዚህ የአምላክ ሀብቶች ፣ ማለትም ለአምላክ ለመድረስ የሚያገለግሉ ሀብቶች ፣ የጌታ ብቻ ናቸው። እነዚህ በጎ ባሕርያት፣ መልካም ባህሪ ወዘተ የራሳችን ቢሆኑ ኖሮ ፣ በእነሱ ላይ ሙሉ ቁጥጥር ይኖረን ነበር ፣ እና ሌላ ማንም ሰው ያለ ፈቃዳችን ሊያገኛቸው አይችልም። እነሱን እንደ የራስ መቁጠር ወደ ኩራት ይመራል ፣ ይህም የአጋንንት ሀብቶች ምንጭ ነው። የራስ ያልሆነውን እንደ የራስ በመቁጠር እና ለማግኘት ሥራ በመሥራት ባርነት ይፈጠራል። ሰውነት ወዘተ እንደ ነገሮች 'የራስ' አይደሉም ፣ 'ለራስ'ም አይደሉም። ለራስ ቢሆኑ ኖሮ ፣ ከማግኘታችን በኋላ ሙሉ የሆነ እርካታ ወይም መረጋጋት ፣ የሙላት ስሜት ባገኘን ነበር። ይሁን እንጂ ሰው ብዙ የዓለም ነገሮችን ቢያገኝም ፣ እርካታ በፍፁም አይገኝም። እርካታ ወይም የሙላት ስሜት የሚገኘው በእውነት የራሱ የሆነውን ነገር (አምላክ) ሲያገኝ ብቻ ነው። የራሱን እውነተኛ ነገር ሲያገኝ ፣ በሕልም እንኳን ሌላ ማንኛውንም ነገር ለማግኘት የሚያስብ አይቀርም። ለምሳሌ ፣ በዓለም ውስጥ ሁሉም ወንዶች ልጆች ያሏቸው ናቸው ፣ ግን ልጅ እነዚያን ሁሉ ወንዶችን በማግኘት አይረካም፤ ይልቁንም እርካታ የሚገኘው የራሱን ወንድ በማግኘት ብቻ ነው። በተመሳሳይ ሁኔታ ፣ ተጨማሪ ለማግኘት የሚያስብ እስካለ ድረስ ፣ የራሱ ነገር እንዳልተገኘ መረዳት ይገባል። ሰው የተገኙትን ነገሮች እንደ የራሱ በስህተት ሊቆጥር ይችላል ፣ ግን በእውነቱ የራሱ አይደሉም ፣ ስለዚህም እርካታ አያመጡም። ስለዚህ የተገኘ ምንም ነገር የራሱ ወይም ለራሱ አይደለም። እኛ ሰውነት ወዘተ እንደ ነገሮች ከእኛ ጋር አልገባንም ፣ ከእኛ ጋርም ልንወስዳቸው አንችልም፤ በአሁኑ ጊዜ እንኳን በእያንዳንዱ ቅጽበት ከእኛ ይለያዩናል። በአሁኑ ጊዜ የራሳችን ይመስላሉ የሚሉት ለትክክለኛ አጠቃቀማቸው ፣ ማለትም ለሌሎች ደህንነት ለማገልገል ነው ፣ ባለቤትነት በእነሱ ላይ ለመመሥረት አይደለም። ስለዚህ የተገኘንባቸውን ነገሮች በትክክል የመጠቀም መብት ብቻ አለን ፣ እንደ የራሳችን የመቁጠር መብት የለንም። ጌታ እነዚህን ነገሮች ለሰዎች በዚህ ዓይነት ልግስናና በዚህ መልኩ ሰጥቷል የራሳቸው ይመስላሉ። እነዚህን ነገሮች እንደ የራስ መቁጠር የጌታን ልግስና መጠቀም ነው። የራስ ያልሆኑትን ነገሮች በስህተት እንደ የራስ በሚቆጥርበት ይህንን ማመሳሰል ለማስወገድ ፣ ተፈላጊው በመንፈሳዊ አእምሮ ጥልቅ አስተያየ