የተወሰነውን ተግባርህን ሥራ፣ ሥራ ከማለት በላይ ስለሆነ። የሰውነትህ መኖር እንኳ በማለት ሊገኝ አይችልም።

【የቃላት ትርጉም】 Niyatam - ግዴታ Kuru - አድርግ Karma - ተግባር Twam - አንተ Jayah - የተሻለ Hi - ምክንያቱም Akharmanah - ካለመስራት Sharirayatra - የሰውነት ጥገና Api - እንኳን Cha - እና Te - ያንተ Na - አይደለም Prasiddhyet - ይቻላል 【ማብራሪያ】 Niyatam Karma እያንዳንዱ ሰው ሊፈጽመው የሚገባ ግዴታ ነው። የታዘዙ ተግባራትን አለመፈጸም ጉዳት ያስከትላል። ግዴታዎችን መፈጸም የተለየ ውጤት ለማግኘት የሚደረግ መንገድ አይደለም፤ ምንም አይነት የግል ጥቅም አያስገኝም። ህይወት ራሷ ሁሉም ሰው ሊያደርጋቸው የሚገቡ ብዙ ተፈጥሯዊ እና የማይቀሩ ተግባራትን ያካትታል። "ምንም ሳላደርግ መኖር እችላለሁ" ማለት ድንቁርና ነው።

**3.8. የተጣሰውን የዕድሜህን ተግባር በመጽሐፍ ቅዱስ ትእዛዝ መሰረት ሥራ፤ ምክንያቱም ተግባር ከማለት በላይ ነው፣ እንዲያውም የሰውነትህን መጠበቅ ያለተግባር ሊሳካ አይችልም።** **ማብራሪያ፡** *'የተጣሰውን ተግባር ሥራ'* – መጽሐፍ ቅዱስ ሁለት ዓይነት ተግባራትን ለመሥራት ያዛል፡ የታዘዘ (ቪሂታ) እና የተጣሰ/ግዴታ ያለው (ኒያታ)። የታዘዙ ተግባራት ማለት በአጠቃላይ በመጽሐፍ ቅዱስ እንደ ትእዛዝ የተደነገጉትን ያመለክታሉ፣ ለምሳሌ ስነስርዓት፣ ጾም፣ አምልኮ ወዘተ. ለአንድ ሰው እነዚህን ሁሉ የታዘዙ ተግባራት ሙሉ በሙሉ ማከናወን ከባድ ነው። ይሁን እንጂ የተከለከሉ ተግባራትን መተው ቀላል ነው። የታዘዙ ተግባራትን ማከናወን ያለመቻል ከተከለከሉ ተግባራትን መተው የሚገኘው ጥቅም ያህል ጎጂ አይደለም፤ ለምሳሌ ማስተባበር የማይችል፣ ማጭበርበር የማይችል፣ ግፍ ማድረግ የማይችል ወዘተ። የተከለከሉ ተግባራት በተወጡ ጊዜ፣ የታዘዙ ተግባራት በራስ ሰር መከናወን ይጀምራሉ። የተጣሰ ተግባር ማለት በአንድ ሰው ቫርና (ክፍል)፣ አሻራማ (የሕይወት ደረጃ)፣ ተፈጥሮአዊ ባህሪ እና ሁኔታዎች መሰረት የሚደርስ ግዴታ-ተግባር ነው፤ ለምሳሌ መብላት፣ ንግድ ማከናወን፣ ቤት መገንባት፣ ለጠፋ ሰው መንገድ ማሳየት ወዘተ። ከካርማዮግ አንጻር፣ በመጽሐፍ ቅዱስ የተደነገገ እና ከአንድ ሰው ቫርና-ደርማ ጋር የሚጣጣም የትኛውም ግዴታ-ተግባር ቢሆን፣ ከባድ ወይም ለስላሳ ቢሆን፣ ያ ብቻ የተጣሰ ተግባር ነው። እዚህ፣ *'የተጣሰውን ተግባር ሥራ'* በሚለው ቃል ጌታው ለአርጁና የሚናገረው እንደ ክሻትሪያ በመሆን፣ በአንተ ቫርና-ደርማ መሰረት በሁኔታዎች የደረሰህ ጦርነት መዋጋት የአንተ ተፈጥሮአዊ ተግባር (ጊታ 18.43) መሆኑን ነው። ለአንድ ክሻትሪያ፣ ጠብ የሚመስልና ከባድ የሚመስለው የጦርነት ተግባር በእውነቱ ከባድ አይደለም፤ ይልቁንም ለእሱ የተጣሰ ተግባር ነው። በሁለተኛው ምዕራፍ፣ ጌታው ከራስህ ደርማ አንጻር እንኳ መዋጋት ለአንተ የተጣሰ ተግባር ነው ብሎ ተናግሯል – *'የራስህንም ግዴታ ከግምት ውስጥ በማስገባት፣ መወዛወዝ የለብህም'* (2.31)። በእውነቱ፣ የራስ ደርማ እና የተጣሰ ተግባር አንድ ናቸው። ለዱርዮድሃና እና ሌሎች ቢሆንም፣ ጦርነት በእነሱ ቫርና-ደርማ መሰረት የደረሳቸው ተግባር ነው፤ ነገር ግን ወጥነት የሌለው በመሆኑ ከየተጣሰ ተግባር የተለየ ነው፤ ምክንያቱም እነሱ መንግሥቱን በወጥነት በጦርነት ለመያዝ ይፈልጋሉ። ስለዚህ፣ ለእነሱ ይህ ጦርነት የተጣሰና ጽድቅ ያለው ተግባር አይደለም። *'ምክንያቱም ተግባር ከማለት በላይ ነው'* – እዚህ ጌታው በዚህ ምዕራፍ የመጀመሪያው ንዑስ ክፍል (3.1) በአርጁና ጥያቄ ውስጥ የተገለጸውን *'በላይ'* (ጅያያሲ) የሚለውን ቃል በ *'በላይ'* (ጅያያህ) በሚለው ቃል እራሱ መልሷል። እዚያ፣ የአርጁና ጥያቄ ይህ ነው፡ እርስዎ እውቀትን ከተግባር በላይ ብትቆጥሩት፣ እንግዲህ ለምን በከባድ ተግባር ውስጥ ታስገቡኛላችሁ? ለዚህ መልስ ሲሰጥ፣ ጌታው እዚህ ተግባር ከማለት ጋር ሲነፃፀር በእኔ ዘንድ በላይ ነው ብሎ ይቆጥረዋል ይላል። ስለዚህ፣ የአርጁና አስተሳሰብ ከጦርነት ከባድ ተግባር መቆጠብ ነው፣ የጌታው አስተሳሰብ ደግሞ አርጁናን በጦርነት የተጣሰ ተግባር ውስጥ ማስገባት ነው። ለዚህ ነው በኋላ፣ በአስራ ስምንተኛው ምዕራፍ ጌታው ላንተ ተፈጥሮአዊ (የተጣሰ) ተግባር ቢሳሳትም መተው የለበትም የሚለው – *'ኦ የኩንቲ ልጅ፣ ቢሳሳትም፣ ለራሱ ተፈጥሮአዊ የሆነውን ተግባር መተው የለበትም'* (18.48)። ምክንያቱም በመተው ጥፋት ይከሰታል እና የአንድ ሰው ግንኙነት ከተግባራት ጋርም ይቀራል። ስለዚህ፣ የተጣሰውን ተግባር ማከናወን ከተግባር መተው በላይ ነው። በተጨማሪም፣ ተግባርን ያለጥጋብ ማከናወን ከዚህም በላይ በላይ ነው ተብሎ ይቆጠራል፤ ምክንያቱም በዚህ መንገድ ሁሉም ግንኙነት ከተግባራት ጋር ሙሉ በሙሉ ይቋረጣል። ስለዚህ፣ በዚህ ንዑስ ክፍል የመጀመሪያ አጋማሽ ላይ ጌታው አርጁናን የተጣሰውን ተግባር በግላዊነት ከተለየ አመለካከት እንዲሰራ ያዛል፣ በሁለተኛው አጋማሽ ላይም ተግባር ሳይሰራ እንኳ የአንተ መተዳደሪያ አይቆይም ይላል። በካርማዮግ፣ *'ተግባር ከማለት በላይ ነው'* – ይህ የጌታው ዋና መርህ ነው። ይህንኑ ነጥብ ጌታው በ *'ጥጋብህ ወደ ማለት አይሁን'* (ጊታ 2.47) በሚለው ቃል አብራርቷል – ኦ አርጁና፣ ወደ ማለት ጥጋብ አይኑርህ። ምክንያቱም ግዴታ-ተግባራትን የሚያመልጥ ሰው ውድ ጊዜውን በመዘናጋት፣ በስሕተት እና በእንቅልፍ ያቃጥለዋል፣ ወይም በመጽሐፍ ቅዱስ የተከለከሉ ተግባራትን ይሰራል ይህም ወደ ውድቀት ይመራዋል። ተግባራትን በመተው ከመተው ጋር ሲነፃፀር፣ አሁንም ሲሰራ ከተግባራት ግንኙነት መቋረጥ በላይ ነው። ምክንያቱም ፍላጎት፣ ጉጉት፣ ውጤት ላይ ያለ ጥጋብ፣ አጋዥነት ወዘተ ብቻ ናቸው ሰው ቢሰራ ወይም ባይሰራ ከተግባራት ጋር ግንኙነት የሚፈጥሩት። ፍላጎት ወዘተን ለመተው በማሰብ ካርማዮግን በመለማመድ፣ የፍላጎት ወዘተ መተው በብዙ ምቾት ይከሰታል። *'እንዲያውም የሰውነትህን መጠበቅ ያለተግባር ሊሳካ አይችልም'* – በአርጁና አእምሮ ውስጥ የተነሣ አስተሳሰብ ይህ ነበር፡ ሰው በቀላሉ ባይሰራ፣ ከተግባራት ጋር ያለው ግንኙነት በራስ ሰር ይቋረጣል። ስለዚህ፣ ጌታው በተለያዩ ምክንያቶች በመጠቀም እንዲሰራ ያበረታታዋል። ከእነዚህ ምክንያቶች አንዱን በመግለጽ ጌታው ይላል፡ ኦ አርጁና፣ ተግባር ማከናወን አለብህ። ሌሎችን ስንት እንኳ እንዳይሆን፣ ተግባር ሳይሰራ እንኳ የሰውነትህን መጠበቅ (መብላት፣ መጠጣት ወዘተ) የማይቻል ይሆናል። በግንዛቤ ዮግ ላይ እንደሚከሰተው፣ ከዓለም ጋር ያለው ግንኙነት በመለያየት ይቋረጣል፤ በተመሳሳይም በካርማዮግ፣ ግዴታ-ተግባራትን በትክክል በመሥራት ከዓለም ጋር ያለው ግንኙነት ይቋረጣል። ስለዚህ፣ ካርማዮግ በማንኛውም መልኩ ከግንዛቤ ዮግ ያነሰ ነው ተብሎ መቁጠር የለበትም። አንድ ካርማዮጊ ሰውነቱ የዓለም እንደሆነ በማሰብ በዓለም አገልግሎት ውስጥ ያስገባዋል፣ ማለትም በሰውነቱ ላይ የግል ባለቤትነት ስሜት አይጠብቅም። እሱ የግምትን፣ የስብከትን እና የምክንያት ሰውነቶችን ከግምት፣ ስብከት እና ምክንያት ዓለም ጋር በቅደም ተከተል አንድነት ያስተካክላል፣ አንድ ግንዛቤ ዮጊ ደግሞ ከብራህማን ጋር አንድነቱን ያስተካክላል። ስለዚህ፣ አንድ ካርማዮጊ ከሕልም ምክንያት ጋር አንድነት ያስተካክላል፣ አንድ ግንዛቤ ዮጊ ደግሞ ከግንዛቤ ምክንያት ጋር አንድነት ያስተካክላል። *'ስለ መንፈሳዊ ልምምድ ወሳኝ ነጥብ'*፡ አርጁና ወደ ተግባራት የማይፈቅድ አመለካከት አለው፣ ማለትም በአእምሮው ውስጥ የማይሰራ የመሆን ጥንካሬ አለ። ይህ የአርጁና ጉዳይ ብቻ ሳይሆን፣ ይልቁንም በመንፈሳዊ መንገድ ላይ ያሉ ሌሎች ፈላጊዎችም ብዙ ጊዜ በዚህ ጉዳይ ላይ ይህንን ከባድ ስህተት ይሠራሉ። ፍላጎታቸው መንፈሳዊ ልምምድ ማድረግ ቢሆንም፣ እና በእርግጥም ይሠራሉም፣ ነገር ግን የሚፈልጉትን ሁኔታዎች፣ ምቾቶች እና የምቾት ስሜትንም ይዘው ይሄዳሉ፣ ይህም በልምምዳቸው ውስጥ ትልቅ እንቅፋት ይሆናል። እውነትን በምቾት ለማግኘት የሚፈልግ ፈላጊ እና በፍጥነት ለማግኘት የሚፈልግ ፈላጊ፣ በእውነቱ ለምቾት የተጣበቀ ነው፣ ለልምምዱ ራሱ ወዳድ አይደለም። እውነትን በምቾት ለማግኘት የሚፈልግ ሰው ችግርን ማጋጠም አለበት፣ በፍጥነት ለማግኘት የሚፈልግ ሰው ግድ የለውም ማጋጠም አለበት። ምክንያቱም ምቾትን እና ፍጥነትን በመፈለግ፣ የፈላጊው እይታ ከ *'መንገድ'* ወደ *'ውጤት'* ይቀየራል፣ ይህም በልምምዱ ላይ ድካምን ያስከትላል እና እንዲሁም ዒላማውን ለማግኘት መዘግየትን ያስከትላል። ይህ ጠንካራ ውሳኔ ወይም ዒላማ ያለው ሰው፣ ምንም እንደሆነ እውነትን ማግኘት አለብኝ የሚል፣ እይታው ወደ ምቾት እና ፍጥነት አይሄድም። በጥረት በግዴታ በሥራ ላይ የተሰማራ ውሳኔ ያለው ሰው፣ የራሱን ዒላማ ለማሟላት በሙሉ ልቡ ሲያ