ለመስዋዕትነት ከሚደረጉ ተግባራት በቀር በሌሎች ተግባራት ይህ ዓለም ታስሮአል፤ ስለዚህ ኦ የኩንቲ ልጅ፣ በመያዝ ነፃ ሆነህ ለዚያ ዓላማ ብቻ ተግባር ፈጽም።

【የቃላት ትርጉም】 Yajnarthat - ለመስዋዕት ሲባል Karmanah - የድርጊት Anyatra - ካልሆነ በስተቀር Lokah - ዓለም Ayam - ይህ Karmabandhanah - በድርጊት የታሰረ Tadartham - ለዚያ ሲባል Karma - ድርጊት Kaunteya - ኦ የኩንቲ ልጅ (አርጁና) Muktasangah - ከመያያዝ ነፃ Samachara - አከናውን 【ማብራሪያ】 Yajna ማለት መስዋዕት፣ የሃይማኖት ሥርዓት ወይም በንጹህ ዓላማ የሚደረግ ማንኛውም የራስ ወዳድነት የለሽ ድርጊት ማለት ነው። እንዲሁም Isvara ማለት ነው። የቬዳው Taittiriya Samhita እንደሚለው Yajna በእርግጥ Vishnu ነው። አንድ ሰው ድርጊቶችን ለጌታ ሲል የሚያከናውን ከሆነ አይታሰርም። ለጌታ ሲል ድርጊቶችን በማከናወን ልቡ ይጸዳል። ይህ የራስ ወዳድነት የለሽነት መንፈስ ድርጊቱን በማይመራበት ጊዜ፣ ድርጊቱ ምንም ያህል ጥሩ ወይም ታላቅ ቢሆንም ሰውን ወደ Samsara ያስረዋል።

3.9. አስተያየት፦ "ያጅኣርታት ካርማኖኦንያትራ" – በጊታ መሠረት ተግባሩ ራሱ 'ያጅኣ' (መስዋዕትነት) ይባላል። 'ያጅኣ' የሚለው ቃል ሁሉንም አካላዊ፣ ዓለማዊ እና መንፈሳዊ ተግባራትን ማለትም ያጅኣ (ሥርዓታዊ መስዋዕትነት)፣ ልገሳ፣ ጾም፣ መሥዋዕት፣ ጉዞ፣ ስነስርዓት፣ የቬዳ ጥናት ወዘተን ያጠቃልላል። የሥራ መደቦች፣ አገልግሎት፣ መማር፣ መስጠት ወዘተ እንደ ግዴታ የሚከናወኑትና በመጽሐፍ ቅዱስ የተፈቀዱ እንዲሁም ያጅኣ ይባላሉ። ለሌላው ደስታና ጥቅም ለማምጣት የሚደረጉ ሁሉም ተግባራት ያጅኣርታ ካርማ (ለመስዋዕትነት የሚደረጉ ተግባራት) ናቸው። ያጅኣርታ ካርማን መፈጸም በፍጥነት መያዣን ያጠፋል እና የካርማዮጊ (የተግባር ዮጊ) ሁሉንም ካርማን ያጠፋል (ጊታ 4.23)። ማለትም እንደዚህ ያሉ ተግባራት ራሳቸው አልባሳት አይደሉም፤ በተቃራኒው የተጠራቀሙትን የቀደሙትን ካርማ ክምችት ደግሞ ያጠፋሉ። በእውነቱ የአንድ ሰው ሁኔታ በርሱ ዓላማ ነው የሚወሰነው፣ በተግባሩ ላይ አይደለም። ለምሳሌ የንግድ ሰው ዋነኛ ዓላማ ገንዘብ ማግኘት ነው፤ ስለዚህ በእውነቱ ሁኔታው በገንዘብ ላይ የተመሠረተ ነው፤ መደብሩን እንደዘጋ ብድራቱ ወደ ገንዘብ ይመለሳል። በተመሳሳይ ሁኔታ ያጅኣርታ ካርማን በሚፈጽምበት ጊዜ የካርማዮጊው ሁኔታ በርሱ ዓላማ – በአምላክ ብቻ – ላይ የተመሠረተ ነው፤ ተግባሩን እንደጨረሰም ብድራቱ ወደ አምላክ ይመለሳል። ለተለያዩ ቫርናዎች (ማህበራዊ ክፍሎች) የተለያዩ ግዴታዎች አሉ። ለአንድ የተወሰነ ቫርና የራሱ የሆነ ደርማ (ስዋደርማ) የሆነ ተግባር ለሌሎች ቫርናዎች የሌላው ደርማ (ፓራደርማ) ማለትም 'አንያትራ ካርማ' (ለሌላ ነገር የሚደረግ ተግባር) ይሆናል፤ ለእነሱ ስለማይጠበቅ ነው። ለምሳሌ በምጽዋት ሕይወትን መቆጣጠር ለብራህሚን ስዋደርማ ነው ግን ለክሻትሪያ ፓራደርማ ነው። በተመሳሳይ መልኩ ተግባርን በኒሽካማ ብሃቫ (የመፈለግ ስሜት የሌለበት አመለካከት) መፈጸም የሰው ልጅ ስዋደርማ ነው፤ ተግባርን በሳካማ ብሃቫ (የመፈለግ ስሜት ያለበት አመለካከት) መፈጸም ፓራደርማ ነው። ሁሉም ሳካማ (በመፈለግ የተነሳ) እና የተከለከሉ ተግባራት በ'አንያትራ-ካርማ' ምድብ ውስጥ ብቻ ይወድቃሉ። ለራሱ ደስታ፣ ክብር፣ ተአምር፣ አለመጨነቅ ወዘተ የሚደረጉ ሁሉም ተግባራትም 'አንያትራ-ካርማ' ናቸው (ገጽ 126 ማስታወሻ ይመልከቱ)። ስለዚህ የትኛውም ተግባር ይከናወን ይሁን ትንሹ ወይም ትልቁ፣ ሳዳካ (መንፈሳዊ ተመራማሪ) ተግባሩ በማንኛውም የራስ ጥቅም አላማ እንዳልተከናወነ በጥንቃቄ መኖር አለበት። ሳዳካ የሚለው ሁልጊዜ በጥንቃቄ የሚኖር ሰው ነው። ስለዚህ ሳዳካ በራሱ ሳዳና (መንፈሳዊ ልምምድ) ላይ በጥንቃቄና በግንዛቤ መኖር አለበት። ስለ 'አንያትራ-ካርማ' ሁለት ስሜቶች አሉ፦ (1) አንድ ሰው በሚመጣበት ጊዜ "እባክህ ኑ! እባክህ ተቀመጥ!" የሚሉ አክብሮት ያላቸውን ቃላት ቢጠቀምም በልቡ ግን ጠባይን ለራሱ ቢመድብ ወይም "ይህን ብሎ በመጎብኘት ላይ ጥሩ አስተያየት እፈጥራለሁ" በሚል ስሜት ቢናገር፣ በዚህ ስሜት የተከለከለ የራስ ጥቅም ስሜት ስላለ ይህ 'አንያትራ-ካርማ' ነው፤ ያጅኣርታ ካርማ አይደለም። (2) በሳትሳንጋ (በቅዱስ አብዮት)፣ በስብሰባዎች ወዘተ ውስጥ አንድ ሰው አዋቂ ተብሎ እንዲቆጠርና በእነሱ ላይ ጥሩ አስተያየት እፈጥራለሁ በሚል ስሜት ጥያቄ ቢጠይቅ፣ ይህ 'አንያትራ-ካርማ' ነው፤ ያጅኣርታ ካርማ አይደለም። መልካሙ ነገር ሳዳካ ተግባርን መፈጸም አለበት፤ ነገር ግን በውስጡ የራስ ጥቅም፣ መፈለግ ወዘተ ስሜት መኖር የለበትም። ተግባር እራሱ አይከለከልም፤ ይልቁንም ሳካማ ብሃቫ (የመፈለግ አመለካከት) ነው የሚከለከለው። ሳዳካ በማደስና በተመቻቸ አእምሮ ምንም ተግባር መፈጸም የለበትም፤ ምክንያቱም እንደዚህ ያለ አእምሮ የማደስ መያዣንና መፈለግን ይይዛል፤ በዚህም ምክንያት የካርማዮጋ ልምምድ አይቻልም። በቀላል መትተው የሚኖር አእምሮ እንኳን ሕይወትን የመኖር መፈለግን ይቆያል። ስለዚህ የመትተው አእምሮም መተው አለበት። ሳዳካ እያንዳንዱን ተግባር በሳዳና (መንፈሳዊ ልምምድ) አእምሮ ብቻ መፈጸም አለበት። ምርጥ ሳዳካ የሚለው ለራሱ ነፃነት እንኳን ምንም ተግባር የማይፈጽም፤ ለሌሎች ደግሞ ብቻ የሚፈጽም ነው። ምክንያቱም የራሱ ደጎ ጥቅም ለሌላው ተግባር በመፈጸም ይገኛል፤ ለራሱ ተግባር በመፈጸም አይደለም። የራሱ ደጎ ጥቅም በሌላው ደጎ ጥቅም ውስጥ ነው። የራሱን ደጎ ጥቅም ከሌላው ደጎ ጥቅም ለየቅም ማስተዋል ስህተት ነው። ስለዚህ የሚደረጉ ሁሉም ዓለማዊና መጽሐፍ ቅዱሳዊ ተግባራት ለዓለም ደጎ ጥቅም ብቻ መሆን አለባቸው። ለራሱ ደስታ የሚደረግ ተግባር በእርግጠኝነት አልባሳት ነው፤ ለራሱ የግል ደጎ ጥቅም የሚደረግ ተግባር እንኳን አልባሳት ነው። በራሱ ደጎ ጥቅም ላይ ብቻ ማተኮር ግለሰብነትን ያስኖራል። ስለዚህ ሌሎች ተግባራትን እንኳን ሳንጠቅስ ጃፓ (መድገም)፣ አሳብ፣ ግንባርና ሳማዲ ለዓለም ደጎ ጥቅም ብቻ መከናወን አለባቸው። ማለቱ በሦስቱ አካላት – ሥብል፣ ስብተኛና ምክንያታዊ – በኩል የሚከናወኑ ሁሉም እንቅስቃሴዎች ለዓለም ብቻ መሆን አለባቸው፤ ለራሱ አይደለም። 'ካርማ' ለዓለም ነው፤ ከዓለምም ጋር ያለው ግንኙነት ሲቋረጥ 'ዮጋ' ከአምላክ ጋር ለራሱ ነው። ይህ ካርማዮጋ ይባላል። "ሎኮኦያም ካርማባንደናህ" – ግዴታ የሆነ ተግባር (ያጅኣ) የመፈጸም መብት በዋነኛነት ለሰው ልጅ ብቻ ነው። ጌታው ይህንን በተጨማሪ በፍጥረት ዑደት (3.14-16) አውድ ውስጥ ገልጸዋል። ግዴታ የሆነ ተግባራት ለሁሉም ፍጡራን ጥቅምና ደስታ ለማምጣት ዓላማ ያለው ሰው ብቻ ይፈጽማቸዋል። ሰው ለሌሎች ደጎ ጥቅም ሳይሆን ለራሱ ደስታ ብቻ ተግባር ሲፈጽም ያንጊዜ አልባሳት ይሆናል። በመያዣና በራስ ጥቅም ስሜት ተግባርን መፈጸም የእርምት ምክንያት ነው። መያዣና ራስ ጥቅም ስሜት በሌለበት ጊዜ ተግባራት ለሁሉም ደጎ ጥቅም በራስ ሰር ይከናወናሉ። እርምት በስሜት ምክንያት ይከሰታል፤ በተግባር ምክንያት አይደለም። ሰው በተግባራት አይረበሽም፤ ይልቁንም በተግባራት ላይ በሚያደርገው መያዣና ራስ ጥቅም ስሜት ነው የሚረበሸው። "ታድርታም ካርማ ካውንቴያ ሙክታሳንጋህ ሳማቻራ" – እዚህ ላይ "ሙክታሳንጋህ" የሚለው ቃል በመጠቀም የጌታው አላማ እርምት በተግባራት፣ በነገሮችና በተግባር የሚከናወንባቸው መሳሪያዎች – አካል፣ አእምሮ፣ ልብ ወዘተ – ላይ ያለው የባለቤትነት መያዣ ምክንያት ብቻ ነው ማለት ነው። በባለቤትነት መያዣ ምክንያት ግዴታ የሆነ ተግባራት በተፈጥሮና በትክክል አይከናወኑም። ባለቤትነት መያዣ በሌለበት ጊዜ ለሌላው ደጎ ጥቅም የሚሆን ግዴታ የሆነ ተግባር በራስ ሰር ይከናወናል፤ ግዴታ የሆነ ተግባርም ባይገኝ የተፈጥሮ ሁኔታ፣ በራሱ መለኮታዊ ባህርይ ውስጥ መኖር በራስ ሰር ይከሰታል። በዚህም ምክንያት ሳዳና (መንፈሳዊ ልምምድ) ያለማቋረጥ ይቀጥላል እና ያለልምምድ ሁኔታ ፈጽሞ አይከሰትም። በስሕተትና በዘንግዝነት የተጠበቀውን ተግባር መተው 'ታማሳ ትያጋ' (በስሕተት ሁኔታ መተው) (ጊታ 18.7) ይባላል፤ ፍሬውም ሞኝነት ማለትም የተሳሳተ ዝርያ ማግኘት ነው – "አጅኣናም ታማሳህ ፋላም" (ጊታ 14.16)። ተግባራትን እንደ ሐዘን ቆጥረው መተው 'ራጃሳ ትያጋ' (በንዴት ሁኔታ መተው) (ጊታ 18.8) ይባላል፤ ፍሬውም ሐዘኖችን ማግኘት ነው – "ራጃሳስቱ ፋላም ዱኸክም" (ጊታ 14.16)። ስለዚህ እዚህ ላይ ጌታው ለአርጁና ተግባርን እንዲተው አይልም፤ ይልቁንም በመጽሐፍ ቅዱስ ትእዛዝ መሠረት በመንፈስ በሙሉና በብቃት ከራስ ጥቅም፣ ከባለቤትነት መያዣ፣ ከውጤት መያዣ፣ ከመፈለግ፣ ከምኞት፣ ከወዳጅነት ወዘተ ነጻ ሆኖ ግዴታ የሆነ ተግባርን እንዲፈጽም ያስተምረዋል፤ ይህም 'ሳትቲቫ ትያጋ' (በመልካም ሁኔታ መተው) (ጊታ 18.9) ይባላል። ጌታው ራሱ በተጨማሪ ለእኔ ምንም ለማድረግ የሚቀር ነገር የለም፤ ነገር ግን እኔ በጥንቃቄ ተግባር ውስጥ እገባለሁ ይላል (3.22-23)። ግዴታ የሆነ ተግባራትን በትክክል ለመፈጸም የሚከሰት ዘንግዝነት በሁለት ምክንያቶች ይነሳል፦ (1) ውጤቱን