Βλέποντας τα πεθερικά και τους φίλους και στις δύο στρατιές, ο γιος της Κούντι, Αρτζούνα, βλέποντας όλους τους συγγενείς να στέκονται στο πεδίο της μάχης, γέμισε με οίκτο και με θλιμμένη καρδιά είπε ως εξής.

【BG1.27】 Σανσκριτικά: श्वशुरान्सुहृदश्चैव सेनयोरुभयोरपि | तान्समीक्ष्य स कौन्तेयः सर्वान्बन्धूनवस्थितान् ||१-२७|| Μετάφραση του Swami Sivananda: 1.27. (Είδε) πεθερούς και φίλους και στους δύο στρατούς. Ο γιος της Kunti, Arjuna, βλέποντας όλους αυτούς τους συγγενείς έτσι παραταγμένους, μίλησε, γεμάτος βαθιά ευσπλαχνία και θλίψη. Σημασία λέξεων: «श्वशुरान्» σημαίνει πεθερούς, «सुहृदः» φίλους, «च» και, «एव» επίσης, «सेनयोः» στους στρατούς, «उभयोः» και των δύο, «अपि» επίσης, «तान्» εκείνους, «समीक्ष्य» έχοντας δει, «सः» αυτός, «कौन्तेयः» γιος της Kunti, «सर्वान्» όλους, «बन्धून्» συγγενείς, «अवस्थितान्» παραταγμένους. «कृपया» σημαίνει από ευσπλαχνία, «परया» βαθιά, «आविष्टः» γεμάτος, «विषीदन्» με θλίψη, «इदम्» αυτό, «अब्रवीत्» είπε.

Βλέποντας όλους τους συγγενείς του παραταγμένους στις αντίστοιχες θέσεις τους, ο Αρτζούνα, ο γιος της Κούντι, κατακλυζόμενος από υπερβολική αθυμία και θρηνώντας με θλίψη, είπε αυτά τα λόγια. Σχόλιο: «Βλέποντας όλους αυτούς τους συγγενείς σταθμευμένους...» – Εκτός από εκείνους που ο Αρτζούνα είχε ήδη δει σύμφωνα με το προηγούμενο εδάφιο, ο Αρτζούνα είδε τώρα σταθμευμένους και στους δύο στρατούς πολλούς άλλους συγγενείς: πατρικούς προπάππους όπως ο Μπαλίκα, κουνιάδους όπως ο Ντρισταντιούμνα, ο Σιχάντι και ο Σουράθα, και άλλους συγγενείς όπως ο Τζαγιαντάθα. Η φράση «Ο γιος της Κούντι, κατακλυζόμενος από συμπόνια...» δηλώνει ότι ο ίδιος ο Αρτζούνα, ο οποίος, λαμβάνοντας ένα μήνυμα από τη μητέρα του Κούντι, είχε ρωτήσει: «Ποιοι είναι αυτοί οι ήρωες που έχουν προχωρήσει για να πολεμήσουν μαζί μου;» και ο οποίος είχε διατάξει τον Κύριο Σρι Κρίσνα να τοποθετήσει το άρμα ανάμεσα στους δύο στρατούς για να δει τους κύριους πολεμιστές – αυτός ο ίδιος Αρτζούνα, ο γιος της Κούντι, κατέχεται από ακραία αθυμία! Βλέποντας μόνο συγγενείς – κατά γένος και κατά μάθηση – και στους δύο στρατούς, αυτή η σκέψη προέκυψε στο νου του Αρτζούνα: «Είτε οι άνθρωποι από αυτήν την πλευρά πεθαίνουν στον πόλεμο, είτε εκείνοι από την άλλη πλευρά πεθαίνουν, η απώλεια θα είναι μόνο δική μας. Μόνο η δυναστεία μας θα καταστραφεί, μόνο οι συγγενείς μας θα σφαγούν!» Με την ανάδυση μιας τέτοιας σκέψης, η επιθυμία του Αρτζούνα για μάχη εξαφανίστηκε και η αθυμία εισήλθε μέσα του. Ο Κύριο αργότερα (2.2) αναφέρεται σε αυτήν την αθυμία ως «αδυναμία της καρδιάς» και «αποθάρρυνση», και ο ίδιος ο Αρτζούνα την παραδέχεται (2.7) λέγοντας ότι «βασανίζεται από την κηλίδα της οίκτου». Το ότι ο Αρτζούνα είναι «κατακλυζόμενος από συμπόνια» αποδεικνύει ότι αυτή η αθυμία δεν υπήρχε πριν, αλλά έχει έρθει τώρα. Επομένως, είναι ένα επεισόδιο ελάττωμα. Όντας επεισόδιο, δεν θα διαρκέσει. Αλλά η ανδρεία είναι φυσική στον Αρτζούνα, επομένως, αυτή σίγουρα θα παραμείνει. Τι είναι αυτή η ακραία αθυμία; Είναι το ακραίο σφάλμα της αθυμίας να μην υπάρχει καμία σκέψη θανάτωσης, να μην γίνεται καμία προσπάθεια καταστροφής, ακόμη και όταν βλέπει κανείς μπροστά του, έτοιμους για μάχη, ανθρώπους όπως ο Ντουριόντνα, ο Ντουσασάνα και ο Σακούνι – που κατηγορούν, περιφρονούν, προσβάλλουν, προκαλούν πόνο, τρέφουν εχθρότητα και αγωνίζονται για καταστροφή χωρίς καμία αιτία. Εδώ, το σφάλμα της αθυμίας έχει τυλίξει τόσο πολύ τον Αρτζούνα, ώστε νιώθει συμπόνια ακόμη και για αυτούς τους ασεβείς αμαρτωλούς που εύχονται κακό για τον Αρτζούνα και τους συμμάχους του και που αγωνίζονται να κάνουν κακό από καιρό σε καιρό (Γκίτα 1.35-46), και αποκλίνει από το δικό του καθήκον, το ντάρμα ενός Κσάτρια. «Με θλίψη, είπε αυτό» – Θρηνώντας βαθιά για το ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα του πολέμου για την οικογένεια, τη δυναστεία και τη χώρα, ο Αρτζούνα, σε αυτήν την κατάσταση, εκφωνεί αυτούς τους λόγους, οι οποίοι περιγράφονται στα επόμενα εδάφια.