Μπαγκαβάντ Γκιτά

Ο Ντριταράστρα είπε: Ω Σαντζάγια! Τι έκαναν οι γιοι μου και οι γιοι του Πάντου, συγκεντρωμένοι μαζί και πρόθυμοι για μάχη, στο ιερό έδαφος του Κουρουκσέτρα;

Ο Σαντζάγια είπε — Αφού είδε τον στρατό των Παντάβα διατεταγμένο σε μάχιμη παράταξη, ο βασιλιάς Ντουριόντana πλησίασε τον δάσκαλό του (Ντρόνα) και άναψε αυτά τα λόγια.

Ω Διδάσκαλε, ιδέ τούτο τον μέγαν στρατόν των υιών του Πάνδου, παρατεταγμένον υπό του υιού του Δρουπάδα, του σοφού σου μαθητού.

Εδώ βρίσκονται ήρωες, μεγάλοι τοξότες, ίσοι στη μάχη με τον Μπίμα και τον Αρτζούνα· ο Γιουγιουντάνα, ο Βιράτα και ο βασιλιάς Ντρούπαδα, ο μεγάλος αρματηλάτης.

Ο Ντριστακέτου, ο Τσεκιτάνα και ο γενναίος βασιλιάς του Κάσι, ο Πουρουτζίτ, ο Κουντίμποτζα και ο Σαΐμπυα, οι κορυφαίοι των ανθρώπων.

Ο γενναίος Γιουντχαμάνιου, ο ισχυρός Ουτταμαούτζας, ο γιος της Σουμπχάντρα (Αμπχιμάνιου) και οι γιοι της Ντραουπάντης — όλοι αυτοί είναι μεγάλοι πολεμιστές (μαχαράθι).

Ω κράτιστε των δίς γεννημένων! Γνώρισε και εκείνους που είναι διακεκριμένοι μεταξύ μας, τους αρχηγούς του στρατεύματός μου· για την πληροφόρησή σου, σου λέω τα ονόματά τους.

Εσείς ο ίδιος, ο Μπχίσμα, ο Κάρνα και επίσης ο Κρίπα, ο νικητής στον πόλεμο, ο Ασβατθάμα, ο Βικάρνα, και επίσης ο γιος του Σομαντάττα.

Και επίσης πολλοί άλλοι ήρωες που είναι έτοιμοι να θυσιάσουν τις ζωές τους για μένα, οπλισμένοι με διάφορα όπλα και βέλη, όλοι έμπειροι στη μάχη.

Ο στρατός μας, που προστατεύεται από τον Μπίσμα, είναι ανεπαρκής, ενώ ο στρατός τους, που προστατεύεται από τον Μπίμα, είναι επαρκής.

Ως εκ τούτου, εσείς όλοι, που βρίσκεστε στις θέσεις σας στα διάφορα τμήματα του στρατού, προστατέψτε μόνο τον Μπχίσμα από όλες τις πλευρές.

Τότε ο ένδοξος προπάππος του (Μπίσμα), ο πρεσβύτερος των Καούραβα, για να ευφράνει τον Ντουριόντνα, βρυχήθηκε σαν λιοντάρι και φύσηξε το κοχύλι του.

Έπειτα, όλα μαζί ακούστηκαν ταυτόχρονα κοχύλια, τύμπανα, ταμπούρα, πανάβα, άνακα και γκομούχα και άλλα μουσικά όργανα, και ο ήχος έγινε συγκλονιστικός και τρομακτικός.

Έπειτα, ο Μάντχαβα (Κρίσνα) και ο γιος του Πάντου (Αρτζούνα), που βρίσκονταν στο μεγαλοπρεπές άρμα που έλκονταν από άσπρα άλογα, φύσηξαν τις θεϊκές κοχύλες τους.

Ο Χρισικέσα φύσηξε το Παντσατζάνια, ο Αρτζούνα φύσηξε το Ντεβαντάτα και ο Μπίμα (ο Λυκοκέλαδος), ο εκτελεστής τρομερών πράξεων, φύσηξε το μεγάλο Παούνδρα.

Ο βασιλιάς Γιουντχίστιρα, ο γιος της Κούντι, φύσηξε το κόγχωμα Ανάνταβιτζάγια· ο Νακούλα και ο Σαχαντέβα φύσηξαν τα κόγχωματα Σούγκοσα και Μανιπούσπακα.

Ο βασιλιάς του Κάσι, έξοχος τοξότης· ο Σιχάντι, ο ισχυρός πολεμιστής άρματος· ο Ντρισταντιούμνα και ο Βιράτα και ο Σατιάκι, ο αήττητος.

Ω Άρχοντα της Γης! Ο Ντρούπαδα, οι υιοί της Ντραουπάντης και ο βραχίονας μεγάλος Σουμπάντρα (Αμπιμανιού) — όλοι αυτοί σάλπισαν τα κοχύλια τους χωριστά.

Εκείνος ο βροντερός κρότος, αντηχώντας στον ουρανό και στη γη, έσχισε τις καρδιές των γιων του Ντριταράστρα.

Έπειτα, αφού είδε τους γιους του Ντριταράστρα παραταγμένους σε σχηματισμό, και καθώς η μάχη με όπλα επρόκειτο να ξεκινήσει, ο Αρτζούνα, του οποίου το λάβαρο ήταν μια μαϊμού, σήκωσε το τόξο του και είπε στον Χρισίκεσα Σρι Κρίσνα, ω Άρχοντα της γης.

Ο Αρτζούνα είπε: Ω Ατσγιούτα, τοποθέτησε το άρμα μου ανάμεσα στους δύο στρατούς.

Ω Κρίσνα, τοποθέτησε το άρμα μου ανάμεσα στους δύο στρατούς, ώστε να μπορώ να δω αυτούς που στέκονται εδώ με επιθυμία να πολεμήσουν, και να μάθω με ποιους πρέπει να πολεμήσω σε αυτή τη μάχη.

Επιθυμώ να παρατηρήσω εκείνους που είναι εδώ συγκεντρωμένοι, οι οποίοι επιθυμούν να ευχαριστήσουν στη μάχη τον κακόβουλο Ντουριόντana (τον γιο του Ντριταράστρα).

Ο Σαντζάγια είπε: Ω Βχαράτα! Αφού ο Αρτζούνα μίλησε έτσι, ο Κύριος Κρίσνα, ο Άρχοντας όλων των αισθήσεων, τοποθέτησε το άριστο άρμα ανάμεσα στους δύο στρατούς.

Μπροστά στον Μπίσμα και τον Ντρόνα, και όλους τους άρχοντες της γης, είπε: 'Ω Αρτζούνα (γιε της Πρίθα), ιδού αυτούς τους συναθροισμένους Κουρού.'

Εκεί, ο Αρτζούνα είδε και στις δύο συγκεντρωμένες στρατιές: προγόνους, παππούδες, δασκάλους, θείους από την πλευρά της μητέρας, αδελφούς, γιους, εγγόνια, φίλους, πεθερικούς και επίσης συγγενείς.

Βλέποντας τα πεθερικά και τους φίλους και στις δύο στρατιές, ο γιος της Κούντι, Αρτζούνα, βλέποντας όλους τους συγγενείς να στέκονται στο πεδίο της μάχης, γέμισε με οίκτο και με θλιμμένη καρδιά είπε ως εξής.

Ο Αρτζούνα είπε: Ω Κρίσνα! Βλέποντας αυτούς τους συγγενείς μου που παρουσιάζονται με την επιθυμία να πολεμήσουν, τα μέλη μου αποδυναμώνονται, το στόμα μου στεγνώνει και το σώμα μου τρέμει και ανατριχιάζει.

Τα μέλη μου εξασθενίζουν, το στόμα μου ξηραίνεται, το σώμα μου τρέμει και οι τρίχες σηκώνονται.

Το τόξο Γκάντιβα γλιστράει από το χέρι μου, και το δέρμα μου καίγεται παντού. Δεν μπορώ ούτε να σταθώ, και το μυαλό μου σαν να περιστρέφεται.

Ω Κέσαβα! Βλέπω δυσοίωνα σημεία και δεν βλέπω κανένα καλό στο να σκοτώσω τους συγγενείς μου στη μάχη.

Ω Κρίσνα! Δεν επιθυμώ νίκη, ούτε βασίλειο, ούτε απολαύσεις. Ω Γκοβίντα! Τι ωφέλεια έχουμε από το βασίλειο; Τι ωφέλεια από τις απολαύσεις; Ή ακόμα και από τη ζωή;

Εκείνοι για τους οποίους επιθυμούμε βασίλειο, απολαύσεις και ευχαρίστησεις, βρίσκονται εδώ στη μάχη, έχοντας εγκαταλείψει ζωές και πλούτη.

Δάσκαλοι, πατέρες, γιοί, και επίσης παππούδες, θείοι από την πλευρά της μητέρας, πεθερικά, εγγόνια, κουνιάδοι και άλλοι συγγενείς.

Ω Μαδουσουντάνα! Ακόμη κι αν αυτοί με σκοτώσουν, δεν επιθυμώ να τους σκοτώσω ούτε για τη βασιλεία των τριών κόσμων, πόσο μάλλον για τη γη.

Ω Ιαναρντάνα! Τι ευχαρίστηση θα αποκτήσουμε σκοτώνοντας αυτούς τους γιους του Ντριταράστρα; Σκοτώνοντας αυτούς τους καταπιεστές, μόνο αμαρτία θα μας περιβάλει.

Ως εκ τούτου, ω Μάντχαβα! Δεν είναι πρέπον για εμάς να σκοτώσουμε τους υιούς του Ντριταράστρα, τους συγγενείς μας· διότι πώς θα μπορούσαμε να είμαστε ευτυχείς σκοτώνοντας τους δικούς μας ανθρώπους;

Αν και αυτοί, με τη νόησή τους κυριαρχημένη από την απληστία, δεν βλέπουν το κακό στην καταστροφή των οικογενειών, και καμία αμαρτία στην εχθρότητα προς τους φίλους,

Ω Ιαναρντάνα! Γιατί εμείς που βλέπουμε ξεκάθαρα το κακό που προκύπτει από την καταστροφή της οικογένειας, δεν θα έπρεπε να σκεφτούμε να απομακρυνθούμε από αυτή την αμαρτία;

Στην καταστροφή μιας οικογένειας, χαίρονται οι αιώνιες θρησκευτικές τελετές εκείνης της οικογένειας· στην καταστροφή της πνευματικότητας, η ασέβεια, πράγματι, κυριεύει ολόκληρη την οικογένεια.

Ω Κρίσνα! Λόγω της επικράτησης της αδικίας, οι γυναίκες της οικογένειας διαφθείρονται· και, ω Βαρσνέγια, όταν οι γυναίκες διαφθαρούν, γεννιέται η ανάμειξη των καστών.

Η σύγχυση των καστών οδηγεί στην κόλαση τους δολοφόνους της οικογένειας και την ίδια την οικογένεια, επειδή οι πρόγονοί τους επίσης πέφτουν στην κόλαση, στερούμενοι των προσφορών πίντα και νερού.

Από αυτές τις αμαρτίες των καταστροφέων της οικογένειας, που προκαλούν σύγχυση των καστών, οι αιώνιες θρησκευτικές τελετές της κάστας και της οικογένειας καταστρέφονται.

Ω Ιαναρντάνα! Ακούσαμε ότι για εκείνους τους ανθρώπους των οποίων οι οικογενειακές θρησκευτικές πρακτικές έχουν καταστραφεί, είναι αναπόφευκτη η διαμονή στην κόλαση για απροσδιόριστο χρόνο.

Ω! Αποφασίσαμε να διαπράξουμε μια μεγάλη αμαρτία, καθώς είμαστε έτοιμοι να σκοτώσουμε τους δικούς μας συγγενείς, λόγω της απληστίας για τις απολαύσεις ενός βασιλείου.

Εάν οι γιοί του Ντριταράστρα με όπλα στα χέρια σκοτώσουν εμένα στη μάχη, χωρίς αντίσταση και άοπλο, αυτό θα ήταν καλύτερο για μένα.

Ο Σαντζάγια είπε: Έχοντας μιλήσει έτσι στο πεδίο της μάχης, ο Αρτζούνα, με το νου του κατακλυσμένο από θλίψη, άφησε το τόξο και τα βέλη του και κάθισε στη θέση του άρματος.