Ακόμη κι αν αυτοί οι συγγενείς, ωθούμενοι από θυμό για να αποτρέψουν τη δική τους δυστυχία, με χτυπούσαν και επιζητούσαν να με σκοτώσουν, πάλι δεν επιθυμώ να τους σκοτώσω εγώ από θυμό για να αποτρέψω τη δική μου δυστυχία. Ακόμη κι αν αυτοί, ωθούμενοι από απληστία για βασίλειο για να επιτύχουν τους δικούς τους επιθυμητούς σκοπούς, επιζητούσαν να με σκοτώσουν, πάλι δεν επιθυμώ να τους σκοτώσω εγώ από απληστία για να επιτύχω τους δικούς μου επιθυμητούς σκοπούς. Η υπονοούμενη σημασία είναι ότι δεν επιθυμώ να αγοράσω τις πύλες της κόλασης υποκύπτοντας σε θυμό και απληστία.
Χρησιμοποιώντας τη λέξη «ἄν» (ακόμη κι αν) δύο φορές εδώ, η πρόθεση του Αργιούνα είναι: Δεν εμποδίζω ούτε καν το προσωπικό τους συμφέρον, οπότε για ποιο λόγο να με σκοτώσουν; Αλλά ας υποθέσουμε, με τη σκέψη ότι «αυτοί πρώτοι εμπόδισαν το δικό μας συμφέρον», ότι αποβλέπουν στην καταστροφή του σώματός μου, ακόμη και τότε (ακόμη κι αν θα με σκότωναν) δεν επιθυμώ να τους σκοτώσω. Το δεύτερο σημείο: ότι σκοτώνοντάς τους θα απέκταγα την κυριαρχία των τριών κόσμων — αυτό δεν είναι καν μια πιθανότητα. Αλλά ας υποθέσουμε ότι σκοτώνοντάς τους θα απέκταγα την κυριαρχία των τριών κόσμων, ακόμη και τότε (ακόμη και για χάρη της κυριαρχίας των τριών κόσμων) δεν επιθυμώ να τους σκοτώσω. Η σημασία της προσφώνησης «Μαδουσουντάνα» είναι: Εσύ είσαι ο σφάκτης των δαιμόνων, αλλά είναι αυτοί οι διδάσκαλοι όπως ο Ντρονα και οι παππούδες όπως ο Μπισμά, δαίμονες, ώστε να επιθυμώ να τους σκοτώσω; Είναι πολύ στενοί και αγαπητοί μας συγγενείς.
«Διδάσκαλοι» — Μεταξύ αυτών των συγγενών, εκείνοι όπως ο Ντρονατσάρια, με τους οποίους έχουμε μια σχέση μάθησης και ευημερίας — τέτοιοι σεβαστοί δάσκαλοι — πρέπει να τους υπηρετώ ή να πολεμήσω μαζί τους; Κάποιος πρέπει να προσφέρει τον εαυτό του, ακόμη και την ίδια του τη ζωή, στα πόδια του δασκάλου. Αυτό μόνο είναι κατάλληλο για εμάς.
«Πατέρες» — Θεωρώντας τη σωματική σχέση, αυτοί οι πατέρες είναι η ίδια μορφή αυτού του σώματός μας. Έχοντας γίνει η μορφή τους μέσω αυτού του σώματος, πώς μπορούμε, ωθούμενοι από θυμό ή απληστία, να σκοτώσουμε εκείνους τους πατέρες μας;
«Γιοι» — Οι γιοι μας και οι αδελφοί μας είναι εντελώς άξιοι τροφής. Ακόμη κι αν ενεργούν αντίθετα σε εμάς, πάλι να τους τρέφουμε είναι το δικαίωμά μας (νταρμά).
«Παππούδες» — Ομοίως, εκείνοι που είναι παππούδες, αφού είναι σεβαστοί ακόμη και για τους πατέρες μας, είναι υπέρτατα σεβαστοί για εμάς. Μπορούν να μας τιμωρήσουν, μπορούν ακόμη και να μας σκοτώσουν. Αλλά η προσπάθειά μας πρέπει να είναι τέτοια ώστε να μην υποφέρουν κανένα πένθος ή δυσφορία· αντίθετα, να έχουν ευτυχία, άνεση και να υπηρετούνται.
«Θείοι από μητέρα» — Εκείνοι που είναι θείοι μας από μητέρα είναι οι αδελφοί των μητέρων που μας θρέψανε και μεγάλωσαν. Επομένως, πρέπει να τιμούνται όπως οι μητέρες.
«Πενθεροί» — Αυτοί οι πενθεροί μας είναι οι σεβαστοί πατέρες των γυναικών μου και των αδελφών μου. Επομένως, είναι ίσοι με πατέρες και για εμάς. Πώς θα μπορούσα να επιθυμώ να τους σκοτώσω;
«Εγγονοί» — Οι γιοι των γιων μας είναι ακόμη πιο άξιοι τροφής και φροντίδας από τους γιους.
«Κουνιάδοι» — Εκείνοι που είναι κουνιάδοι μας είναι επίσης οι αγαπητοί αδελφοί των γυναικών μας. Πώς μπορούν να σκοτωθούν!
«Συγγενείς» — Όλοι αυτοί οι συγγενείς που βλέπονται, και όλοι οι άλλοι συγγενείς εκτός από αυτούς — πρέπει να τραφούν, να φροντίσονται και να υπηρετούνται, ή πρέπει να σκοτωθούν; Ακόμη κι αν σκοτώνοντάς τους αποκτούσαμε την κυριαρχία των τριών κόσμων, θα ήταν κατάλληλο να τους σκοτώσουμε; Να τους σκοτώσουμε είναι εντελώς ακατάλληλο.
Σύνδεση: Στο προηγούμενο εδάφιο, ο Αργιούνα ανέφερε δύο λόγους για να μην σκοτώσει συγγενείς. Τώρα, από την πλευρά των συνεπειών επίσης, καθιερώνει ότι συγγενείς δεν πρέπει να σκοτώνονται.
★🔗
